Dergiler / Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2023 / Cilt: 9 Sayı: 2

Türkiye’de Katılım Finans Sektörünün Kurumsal Kapasitesinin Artırılmasına Yönelik Bir Model Önerisi

Sayfa
420–439
Yayın Tarihi
2023-07-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, Türkiye katılım finans sektörü ekosisteminin iyileştirilmesi ve ekosistemin kurumsal bir yapıya kavuşturulması için “Türkiye’de katılım finans sektörünün toplam finans sektörü içindeki payının arzulanan düzeye çıkartılması için atılması gereken politika tedbirleri nelerdir?” sorusuna cevap olarak kurumsal ve yasal altyapı alternatifleri önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dünya genelinde İslami finans, ülkemizde genellikle katılım finans olarak isimlendirilen sektör son 20 yıllık süreçte çift haneli büyüme göstererek 2021 yılı sonu itibariyle yaklaşık 3 trilyon ABD doları seviyesine ulaşmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de katılım finans sektörünün toplam finans sistemi içerisindeki payı özellikli 2000’li yıllar ile birlikte artış göstermiş olsa da gelinen noktada 2025 yılı için belirlenen yüzde 15 hedefinin oldukça altındadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, Türkiye katılım finans sektörü ekosisteminin iyileştirilmesi ve ekosistemin kurumsal bir yapıya kavuşturulması için “Türkiye’de katılım finans sektörünün toplam finans sektörü içindeki payının arzulanan düzeye çıkartılması için atılması gereken politika tedbirleri nelerdir?” sorusuna cevap olarak kurumsal ve yasal altyapı alternatifleri önerilmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2021 Verileri
⚙️Değişkenler:Katılım finans · İslami finans ekosistemi · şer’i yönetişim.

Özet

Dünya genelinde İslami finans, ülkemizde genellikle katılım finans olarak isimlendirilen sektör son 20 yıllık süreçte çift haneli büyüme göstererek 2021 yılı sonu itibariyle yaklaşık 3 trilyon ABD doları seviyesine ulaşmıştır. Katılım finans sektörünün reel ekonomi ile doğrudan bağlantılı olan iş modelleri ile mevcut reel ekonomiden oldukça uzaklaşmış finansal sistemin oluşturduğu risklere çözüm getirecek nitelikte daha adil, daha insani bir finansal sistem alternatifi olduğu göz ardı edilemeyecek bir gerçektir. Türkiye’de katılım finans sektörünün toplam finans sistemi içerisindeki payı özellikli 2000’li yıllar ile birlikte artış göstermiş olsa da gelinen noktada 2025 yılı için belirlenen yüzde 15 hedefinin oldukça altındadır. Katılım finansa ilişkin yasal çerçevenin yetersiz ve birbirinden kopuk olduğu mevcut ekosistem ile söz konusu payın 2025 yılı hedeflerine ulaşılmasının oldukça zor olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, Türkiye katılım finans sektörü ekosisteminin iyileştirilmesi ve ekosistemin kurumsal bir yapıya kavuşturulması için “Türkiye’de katılım finans sektörünün toplam finans sektörü içindeki payının arzulanan düzeye çıkartılması için atılması gereken politika tedbirleri nelerdir?” sorusuna cevap olarak kurumsal ve yasal altyapı alternatifleri önerilmektedir. Önerilen model ile ülkemizde katılım finans kurumlarına olan olumsuz algının kırılması, sektörün bu anlamda bir sahibinin olması ile ilk planda 2025 hedefinin yakalanması anlamında önemlidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEKİN, H., TEKDOĞAN, Ö. F. (2023). Türkiye’de Katılım Finans Sektörünün Kurumsal Kapasitesinin Artırılmasına Yönelik Bir Model Önerisi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 2, 420–439. https://ajindex.com/articles/958326

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Aydoğmuş, T., & Ülker, Y. (2021). Murabaha İşlemlerinin Türkiye Finansal Raporlama Standartları ve Faizsiz Muhasebe Standartları Kapsamında Değerlendiirlmesi. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 17(1), 49–71. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1157587
  2. Ayub, M. (2017). İslami Finası Anlamak. (Çürük, Suna Akten & R. Parlakkaya, Ed.) (1. baskı). İstanbul:
  3. İktisat Yayınları.
  4. Azma, N., Aisyah, S., Izzah, N., & Rahman, M. (2018). The Development of Islamic Banking and Financial Institution in United Kingdom. The East Asian Journal of Business Management, 8(2), 5–13. https://doi.org/10.13106/eajbm.2018.vol8.no2.5
  5. Bank Negara Malaysia (2022). Erişim adresi: https://www.bnm.gov/
  6. Bektaş, İ., Yenice, A. C. “Türkiye’de Şer’i Yönetişim: Banka İçi Danışma Komiteleri Örneği”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 24/45 (2022), 29-60. https://doi.org/10.17335/sakaifd.1067325
  7. British Embassy of Bishkek. (2015). Islamic Finance in the UK. British Embassy Bishkek. Tarihinde adresinden erişildi http://www.libralex.com/publications/islamic-finance-and-the-UK
  8. CBFO. (2020). Türkiye Hanehalkı Finansal Algı ve Tutum Araştırması. Tarihinde adresinden erişildi https://www.cbfo.gov.tr/sites/default/files/docs/2021-05/turkiye_hanehalki_finansal_algi_ve_tutum_arastirmasi.pdf
  9. COMCEC (2017). Diversification of Islamic Financial Instruments. Ankara:
  10. COMCEC Coordination Office. COMCEC. (2018). COMCEC Financial Cooperation Working Group “ The Role of Sukuk in Islamic Capital Markets ”. Proceedings of the 10Th Meeting of the Comcec Financial Cooperation Working Group on “the Role of Sukuk in Islamic Capital Markets”. COMCEC. (2019). Improving the Takaful Sector In Islamic Countries. Ankara:
  11. COMCEC Coordination Office. COMCEC. (2020). Improving Shariah Governance Framework in Islamic Finance. Ankara:
  12. COMCEC Coordination Office. Çelik, İ. (2016). KATILım Bankaları Ve Denetleme Sorunsalı. Anka E-Dergi, 1 (1), 0-0. https://dergipark.org.tr/tr/pub/anka/issue/27424/288469
  13. Dinç, Y. (2016). Katılım Bankalarının Danışma Kurullaının Kurumsal Yönetim Unsuru Olarak Değerlendirmesi. İslam Ekonomisi ve Finansı Dergisi (İEFD), 2 (2), 83-103. https://dergipark.org.tr/tr/pub/jief/issue/27745/293244
  14. Ersin, İ. (2018). İslami Finans. (D. Hasan & Y. Serhat, Ed.) (1. baskı). Ankara:
  15. Orion Kitapevi. Esen, A., Karabacak, S. (2014). National Shariah Boards: Global Applications and the Case of Turkey. Afro Eurasian Studies, 3 (2), 5-16.