Dergiler / Cumhuriyet İlahiyat Dergisi / 2000 / Sayı: 4

HARRE VAKASININ SEBEPLERİ HAKKINDA BAZI MÜLAHAZALAR

Sayfa
317–324
Yayın Tarihi
2000-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylesine büyük yankılar uyandıran Harre vakasının nasıl gerçekleştiğinden ziyade söz konusu hâdisenin sebepleri üzerinde durulacaktır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yezid döneminin Kerbela’da Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hüseyin ve taraftarlarının feci bir şekilde öldürülmesinden sonraki ikinci önemli olayı da Medinelilerin isyanı ve bu isyan neticesinde gerçekleşen Harre vakasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Böylesine büyük yankılar uyandıran Harre vakasının nasıl gerçekleştiğinden ziyade söz konusu hâdisenin sebepleri üzerinde durulacaktır
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:HARRE VAKASININ SEBEPLERİ HAKKINDA BAZI MÜLAHAZALAR

Özet

Yezid döneminin Kerbela’da Hz. Hüseyin ve taraftarlarının feci bir şekilde öldürülmesinden sonraki ikinci önemli olayı da Medinelilerin isyanı ve bu isyan neticesinde gerçekleşen Harre vakasıdır. Öyle ki Yezid denildiğinde günümüz insanının zihnine ilk gelen olay Kerbela ve Harre vakasıdır. Böylesine büyük yankılar uyandıran Harre vakasının nasıl gerçekleştiğinden ziyade söz konusu hâdisenin sebepleri üzerinde durulacaktır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kılıç, Ü. (2000). HARRE VAKASININ SEBEPLERİ HAKKINDA BAZI MÜLAHAZALAR. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi, Sayı: 4, 317–324. https://ajindex.com/articles/95746

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Muhammed İbn Sa’d, et-Tabâkâtu’l-Kübrâ, V, 66; Belâzürî, Ensâbu’l-Eşrâf, thk., Süheyl Zekkâr,-Riyad Ziriklî,
  2. Beyrut 1417/1996, V, 341; Taberî, Tarihu’l-Ümem ve’l-Mülûk, Beyrut trz., IV, 371; İbnü’l-Esir, el-Kâmil fi’tTarih,
  3. yay. Carolus Johannes Tornberg, Beyrut 1399/1979, IV; 111-112; Muhammed b. Hasan ed-Diyarbekrî,
  4. Tarihu’l-Hamîs fî Ahvâli Enfesi Nefîs, Dâru’s-Sadr, trz., II, 300; İbnü’l-İmâd, Şezerâtu’z-Zeheb fî Ahbâri
  5. men Zeheb, thk., Abdulkadir el-Arnavut-Mahmud el-Arnavud, Beyrut 1406/1986, IV, 283; Hudarî, Tarihu’dDevleti’l-Ümeviyye,
  6. thk., Muhammed Osmanî, Beyrut 1406/1985, s. 461; Muhammed Hüseyin Hudarî, Nakdu
  7. Kitabu fi’ş-Şi’ri’l-Câhilî, thk., Ali er-Rıda et-Tunûsî, Beyrut trz., s. 165; Julius Welhausen, Arap Devleti ve
  8. Sukutu, trc., Fikret Işıltan, Ankara 1963, s. 72
  9. Taberî, IV, 370; İbnü’l-Esir, Kâmil, IV, 111-112; Welhausen, bunlarla ilgili olarak şöyle demektedir: