Dergiler / İstanbul İktisat Dergisi / 2023 / Cilt: 73 Sayı: 1

Türkiye’de Kadına Yönelik Cinsel Şiddeti Etkileyen Sosyoekonomik ve Demografik Faktörler Abdurrahman Keskin

Determinants of Intimate Partner Sexual Violence Against Women in Türkiye According to Socioeconomic and Sociodemographic Factors

Sayfa
587–613
Yayın Tarihi
2023-06-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlar eğitim düzeyi yüksek olan kadınların cinsel istismara daha az maruz kaldığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmanın amacı, Türkiye’de 15-59 yaş aralığındaki kadınların eşleri/partnerleri tarafından cinsel şiddete maruz kalmasına sebep olan sosyodemografik ve sosyoekonomik faktörlerin etkisini ortaya koymaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma kapsamında Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) 2008 ve 2014 yıllarında yaptığı kadına yönelik aile içi şiddet araştırmasından elde edilen veriler kullanılmıştır. 2008 yılındaki araştırmada 17168 hane ve 12795 kadınla, 2014 yılındaki araştırmada ise 11247 hane ve 7462 kadınla görüşülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlar eğitim düzeyi yüksek olan kadınların cinsel istismara daha az maruz kaldığını göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Aile içi şiddet · Cinsel şiddet · Türkiye’de kadına yönelik cinsel şiddet

Özet

Çalışmanın amacı, Türkiye’de 15-59 yaş aralığındaki kadınların eşleri/partnerleri tarafından cinsel şiddete maruz kalmasına sebep olan sosyodemografik ve sosyoekonomik faktörlerin etkisini ortaya koymaktır. Çalışma kapsamında Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) 2008 ve 2014 yıllarında yaptığı kadına yönelik aile içi şiddet araştırmasından elde edilen veriler kullanılmıştır. 2008 yılındaki araştırmada 17168 hane ve 12795 kadınla, 2014 yılındaki araştırmada ise 11247 hane ve 7462 kadınla görüşülmüştür. Cinsel şiddete etki eden faktörlerin incelenmesinde çok değişkenli lojistik regresyon ve Ki-Kare analizleri kullanılmıştır. Bağımlı değişken olarak cinsel şiddete maruz kalma durumu belirlenmiştir. Eğitim, yaş grubu, bölge, bireysel gelir gibi sosyodemografik ve sosyoekonomik değişkenler bağımsız değişken olarak kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar eğitim düzeyi yüksek olan kadınların cinsel istismara daha az maruz kaldığını göstermektedir. Ayrıca kişisel geliri olan kadınlar, olmayan kadınlara göre daha az cinsel istismara uğramaktadırlar. Cinsel şiddet gören kadınların partnerlerinin eğitim düzeyi arttıkça daha az cinsel şiddete eğilimli olmakta, alkol kullanım sıklığı arttıkça cinsel şiddet gösterme eğilimleri artmaktadır. Türkiye’de 2008 ve 2014 yılları arasında kadına yönelik cinsel şiddetin azaldığı görülmektedir. Ağır fiziksel yaralanma, cinayetle ölüm ve intihar gibi son derece ciddi sonuçlara yol açan cinsel şiddetin, kadına yönelik diğer şiddet türleriyle kıyaslandığında daha az araştırma konusu edildiği görülmektedir. Bu bağlamda kadına yönelik cinsel şiddete ilişkin daha fazla bilimsel araştırmaya ihtiyaç vardır.

Abstract

The main objective of this study is to reveal the effects of the sociodemographic and socioeconomic factors that cause women between the ages of 15-59 to be exposed to sexual violence by their husbands or partners in Türkiye. This study uses the dataset from the National Research on Domestic Violence Against Women in Türkiye performed by the Turkish Statistical Institute (TurkStat, 2008 and 2014). The 2008 survey interviewed 17,168 households and 12,795 women, while the 2014 survey interviewed 11,247 households and 7,462 women. This study uses the chi-square independence test and multivariate logistic regression method to examine the factors affecting sexual violence. The dependent variable was determined as exposure to sexual violence. Sociodemographic and socioeconomic variables such as education, age group, region, and personal income were used as the independent variables. According to the results, educated women are less frequently exposed to sexual abuse. In addition, women with their own personal income are less exposed to sexual abuse than women who do not have their own personal income. As the education level of the partners of women who’ve been exposed to sexual violence increases, these partners become less prone to sexual violence; whereas partners with higher frequencies of alcohol use are more likely to commit sexual violence. Sexual violence against women was observed to have decreased between 2008-2014 in Türkiye. Sexual violence results in extremely serious consequences such as severe physical injury and death by murder or suicide and is less often the subject of research compared to other types of violence against women. Thus, further scientific research is required to better understand and address sexual violence against women.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KESKİN, A. (2023). Türkiye’de Kadına Yönelik Cinsel Şiddeti Etkileyen Sosyoekonomik ve Demografik Faktörler Abdurrahman Keskin. İstanbul İktisat Dergisi, Cilt: 73 Sayı: 1, 587–613. https://ajindex.com/articles/955489

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Abrahams, N., Jewkes, R., Hoffman, M. & Laubsher, R. (2004). Sexual violence against intimate partners in Cape Town: prevalence and risk factors reported by men. Bulletin of the world health organization, 82, 330-337. google scholar Abrahams, N., Jewkes, R., Laubscher, R. & Hoffman, M. (2006). Intimate partner violence: prevalence and risk factors for men in Cape Town, South Africa. Violence Vict, 21, 247-264. google scholar Abramsky, T., Lees, S., Stöckl, H., Harvey, S., Kapinga, I., RAnganathan, M., Mshana, G. & Kapiga, S. (2020). Women’s income and risk of intimate partner violence: secondary findings from the MAISHA cluster randomised trial in North-Western Tanzania. BMC Public Health, 19, 1108. https://doi.org/10.1186/s12889-019-7454-1 google scholar Ali, F. A., Israr, S. M., Ali, B. S. & Janjua, N. Z. (2009). Association of various reproductive rights, domestic violence and marital rape with depression among Pakistani women. BMC Psychiatry, 9(1), 1-13. https://doi.org/10.1186/1471-244X-9-77 google scholar Allsworth, J. E., Anand, M., Redding, C. A., & Peipert, J. F. (2009). Physical and sexual violence and incident sexually transmitted infections. Journal of Womens Health, 18(4), 529-534. doi:10.1089/ jwh.2007.0757 google scholar Alpar, R. (2020). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel yöntemler (6. bs). Ankara: Detay Yayıncılık. google scholar Antai, D. (2011). Controlling behavior, power relations within intimate relationships and intimate partner physical and sexual violence against women in Nigeria. BMC Public Health, 11(1), 1-11. https://doi.org/10.1186/1471-2458-11-511 google scholar Azziz-Baumgartner, E., Homaira N, Hamadani JD, Tofail, F., Dahlberg LL, Haque R, Luby SP, Naved RT. (2014). The prevalence and impact of intimate partner violence on maternal distress in a community of low-income Bangladeshi and displaced ethnic Bihari mothers: Dhaka, 2008-2009. Violence Against Women, 20:1, 59-73. doi: 10.1177/1077801213520579 google scholar Barker, L. C., Stewart, D. E. & Vigod, S. N. (2019). Intimate partner sexual violence: an often overlooked problem. Journal of Women’s Health, 28(3), 363-374. https://doi.org/10.1089/ jwh.2017.6811 google scholar Bartels, E. (2021) “He sees me as his possession and thinks he can do what he wants.” dependent stay and partner violence among moroccan marriage migrant women in the Netherlands, Journal of Muslim Minority Affairs, 41:3, 522-540, doi: 10.1080/13602004.2021.1999138 google scholar Bartels, S. A., Scot