Dergiler / İlahiyat Araştırmaları Dergisi / 2023 / Cilt: . Sayı: 19

Siyer Kaynaklarına Göre Harb Hud’a’dır Rivayeti Ve İlgili Kavramlar

Sayfa
1–16
Yayın Tarihi
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Düşmanın yanıltılarak alt edilmesi üzerine kurulu bu strateji, başarılı sonuçların elde edilmesinde bir basamak olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Savaş, insanlığın tarihin akışı içinde sürekli şahitlik ettiği bir realitedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Târih boyunca savaşların kazanılması için geliştirilen stratejiler vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Düşmanın yanıltılarak alt edilmesi üzerine kurulu bu strateji, başarılı sonuçların elde edilmesinde bir basamak olmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslam Tarihi · Gazve · Seriyye

Özet

Savaş, insanlığın tarihin akışı içinde sürekli şahitlik ettiği bir realitedir. Târih boyunca savaşların kazanılması için geliştirilen stratejiler vardır. Savaş söz konusu edildiğinde İslam Peygamberi Hz. Muhammed’in gazve ve seriyyeleri gerek Müslümanlar gerekse oryantalistler nezdinde özel ilgi görmüştür. Hz. Peygamber’e nispet edilen “Harb Hud’adır” sözü bu stratejinin bir tezahürü olarak algılanmıştır. Allah Resulü kendisini öldürmek isteyen, müminleri yurtlarından çıkaran, zayıf insanlara hayat hakkı tanımayanlarla gerekli hallerde savaşmıştır. Onlarca gazve ve seriyye ile bu mücadeleyi yapmıştır. Buradan hareketle Allah Resulü, stratejiye dair dikkate değer örnekler sunmuştur. Bu makalede Hz. Peygamber’in risalet mücadelesinde uyguladığı stratejilerden biri olan düşmanın yanıltılması anlamıyla öne çıkan hud’a üzerinde durulmuştur. Hud’a kelimesi her ne kadar Türkçemize “hile” şeklinde tercüme edilmiş ise de bu tercümeyi tercih etmediğimizi ifade etmeliyiz. Zira hud’a meşruiyeti oluşmuş savaşlar bağlamında gündeme gelmektedir. Hile ise Türkçede genel olarak her alanda gayri meşru aldatmalar için kullanılmıştır. Hud’a, Hz. Peygamber’in gazve ve seriyyelerde uyguladığı stratejilerin bir parçası olarak görülmelidir. Düşmanın yanıltılarak alt edilmesi üzerine kurulu bu strateji, başarılı sonuçların elde edilmesinde bir basamak olmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ACAR, C. (2023). Siyer Kaynaklarına Göre Harb Hud’a’dır Rivayeti Ve İlgili Kavramlar. İlahiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: . Sayı: 19, 1–16. https://ajindex.com/articles/947965

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abdülbaki, Fuad. Mu‘cemu’l-Müfehres li elfazı’l-Kur’ân. 1 c. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Abdürrezzâk, Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâfi‘ es-San‘ânî el-Himyerî. el-Musannef. 11 c. Beyrut: Mektebu’l-İslamî, 1403. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el-Müsned. Beyrut: y.y., 1405/1985. Azîmâbadî, Ebû’t-Tayyib Muhammed Şemsü’l-Hak b. Emir Ali. Avnu’l-ma’bûd şerhu Sünen-i Ebî Davûd. 14 c. Beyrut: Daru kutubi’l-İlmiyye, 1415. Bezzâr, Ebû Bekir Ahmed b. Amr b. Abdülhâlik el-Atekî. el-Bahru’z-Zehhâr. 18 c. Beyrut: Müessesetü ulûmi’l-Kur’an, 1988. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail el-. el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ. 2. bs. 8 c. b.y.: Dâru Tavki’n-Necât, 1422/2001.
  2. Çağrıcı, Mustafa. “Yalan”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 13:297. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2013.
  3. Çetin, Mustafa. “Keyd”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 25:346-47. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2022.
  4. Dalkılıç, Bayram. “Eleştirel Açıdan Bir Kimlik ve İnanç Örtüsü Olarak ’Takiy-ye”. İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sy 7 (2003): 113-39.
  5. Danış, İsmail. “Tevriye”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 41:45-47. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2012. Dârimî, Ebû Muhammed b. Abdullah b. Abdurrahman. Sünen. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Dineverî, Ebû Hanîfe Ahmed b. Dâvûd b. Venend ed-Dîneverî. Ahbâru’t-tıvâl. 1 c. Beyrut: Daru ihyai kutubi’l-Arabî, 1960.
  6. Dönmez, İbrahim Kâfi. “Garar”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklope-disi, 8:366-71. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1996. Ebû Avâne, Ya’kub b. İshak b. İbrahim en-Neysaburî. Müstahrec. 5 c. Beyrut: thk. Eymen b. Arif ed-Dimeşkî, Daru’l-Ma’rife, 1998. Ebû Dâvûd, Süleyman b. El-Eş’as b. İshak b. Beşir b. Şeddad b. Amr b. İmrân el-Ezdi es-Sicistânî. Sünen. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Ebû Rîde, Cemal Ahmed Süleyman. “el-Hideu’l-Askeriyyetü li’l-Müslimine fi Sadri’l-İslâm”. Yüksek Lisans Tezi, Gazze Üniversitesi, 2009. Ebû Ya‘lâ, Ahmed b. Ali b. Müsenna. Müsned-i Ebû Ya’la el-Mevsılî. 13 c. Bey-rut: hk. Hüseyin Selim Esed. Dârü’s-Sekâfeti’l-Arabî, 1992. Ezrakî, Ebü’l-Velîd Muhammed b. Abdillâh b. Ahmed b. Muhammed el-Ezrakî. Ahbaru Mekke, thk. Rüşdi Salih. Beyrut: Daru’l-Endelüs, t.y. Fahreddin er-Râzî, Ebû Abdillâh (Ebü’l-Fazl) Fahrüddîn Muhammed b. Ömer b. Hüseyn er-Râzî et-Taberistânî. Mefâtîhu’l-gayb. 32 c. Beyrut: Daru ihyai’t-turasi’l-Arabî, 1420. Günday, Hacı Mehmet. “Tağrîr”, 39:375-76. İstanbul: Türkiy