KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Universal Journal of Theology / 2023 / Cilt: 8 Sayı: 1

İtikad ve Metot Açısından Hz. İbrahim’e Şüphenin İsnad Edilmesine Dair İddiaların Tahlili

Attributing doubt to Ibrahim in belief and method And the stance of the Prophet's Sunnah on that. An Analytical Critical Study

Najmeddin ALLİSSA
Sayfa
61–80
Yayın Tarihi
2023-06-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İbrahim’e nispet etmediği (iii) bu konuda varid olan hadisin ravisinin adaleti hususunda tan edilmesi gerektiği ve akla muhalif olması sebebiyle hadisin reddedilmesine dair iddiaların doğru olmadığına ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İbrahim’in tek olan Allah’ı bulma sürecini ve bu hususta onun itikâdî şüpheye düşüp düşmediğini konu almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İbrahim’in itikâdî noktada şüpheye düştüğüne dair ifadeleri farklı gruplar tarafından farklı yorumlamalara konu olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:İbrahim’e nispet etmediği (iii) bu konuda varid olan hadisin ravisinin adaleti hususunda tan edilmesi gerektiği ve akla muhalif olması sebebiyle hadisin reddedilmesine dair iddiaların doğru olmadığına ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:الحديث · الفلسفة · الشك

Özet

Bu çalışma Hz. İbrahim’in tek olan Allah’ı bulma sürecini ve bu hususta onun itikâdî şüpheye düşüp düşmediğini konu almaktadır. Bazı hâdis-i şeriflerde Hz. Peygamber’in de Hz. İbrahim’in itikâdî noktada şüpheye düştüğüne dair ifadeleri farklı gruplar tarafından farklı yorumlamalara konu olmuştur. Bu hususta mevcut olan tartışmaların dakik bir şekilde analiz edilmesi ve ortadaki şüphelerin kaldırılması bu çalışmanın amaçları arasındadır. Sonuç olarak (i) Hz. İbrahim’in ne davetinde ne de kendi nefsinde itikâdî şüpheye düşmediği (ii) Hz. Peygamber’in itikâdî şüpheyi Hz. İbrahim’e nispet etmediği (iii) bu konuda varid olan hadisin ravisinin adaleti hususunda tan edilmesi gerektiği ve akla muhalif olması sebebiyle hadisin reddedilmesine dair iddiaların doğru olmadığına ulaşılmıştır.

Abstract

Doubt is a casual condition that plagues hearts, making them reluctant to accept and reject the truth. Therefore, God sent the Messengers with guidance and the religion of truth, so that there would be no excuse against God after the Messengers. Doubt is a means of enlightenment if it leads its possessor to reach the truth, and a tool of destruction if he restricts it with hesitation and ingratitude. However, some people claimed that doubt fell in the heart of Abraham. Moreover, some people claimed that it was his method in calling his people to faith and certainty. Additionally, Some claimed that the Prophet Mohamed (Ppbuh), attributed doubt to his father Ibrahim (pbuh) by saying: “We are more right to doubt than Abraham.” A fourth claim is doubt and argued the hadith that negated doubt. It was necessary to discuss these issues to verify or deny them with evidence and proof, according to a critical analytical approach. The study concluded and proved Ibrahim's (Pbuh) freeness of doubt, whether in himself or his call, and the innocence of the Prophet (Ppbuh) from the attribution of doubt to his father Ibrahim (Pbuh), and invalidating the claim of those who reject the hadith as it goes against reason and affronts the fairness of its narrator.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALLİSSA, N. (2023). İtikad ve Metot Açısından Hz. İbrahim’e Şüphenin İsnad Edilmesine Dair İddiaların Tahlili. Universal Journal of Theology, Cilt: 8 Sayı: 1, 61–80. https://ajindex.com/articles/947251

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Abdurrahman Bedvî. Mevsûatü’l-felsefe. Beyrut: Müessesetü’l-Arabiyye li’d-dirâsât ve’n-neşr, 1984. Abdurrahman ez-Zeydî. Mesâdiru’l-ma’rife fi’l-fikri’d-dînî ve’l-felsefî. Suûd: Dâru’l-Müeyyed, 1992. Abdülhüseyn Şerefüddîn el-Mûsevî. Ebû Hüreyre. Kum: Matbaatü Ensâriyân, ty. Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el-Müsned. Beyrut: Müessesetü'r-Risâle, 2001. Ahmed b. Şeyh Muhammed ez-Zerkâ. Şerhu Kavâidi’l-fıkhiyye. Dimaşk: Dâru’l-Kalem, 2. baskı, 1989. Ahmed b. Abdilazîz b. Mukrin el-Kusayyir. el-Ehâdîsü’l-müşkiletü’l-vâride fî tefsîri’l-Kur’âni’l-Kerîm. Suûd: Dâru’l-İbni’l-Cevzî, 1430. Ali el-Kârî, İbn Muhammed el-Herevî. Şerhu’ş-Şifâ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1421. Âlûsî, Mahmûd b. Abdillah el-Hüseynî. Rûhu’l-meânî fî tefsiri’l-Kur’âni’l-Azîm ve’s-Seb’i’l-Mesânî. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2. baskı, 1415. Bedruddîn el-Aynî, Mahmûd b. Ahmed. Umdetü’l-Kârî Şerhu Sahîhi’l-Buhârî. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, ty. Celâlüddîn Saîd. Mu‘cemü’l-mustalahât ve’ş-şevâhidi’l-felsefiyye. Tunus: Dâru’l-Cenûb, 2004. Ebu’l-Bekâ el-Kefevî, Eyyûb b. Mûsâ el-Hüseynî. el-Külliyât Mu‘cemu fi’l-mustalahât ve’l-furûki’l-lügavî. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, ty. Ebû Hâtim er-Râzî, Abdurrahman b. Muhammed. Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm. Suûd: Mektebetü Nizâr Mustafa el-Bâz, 3. baskı, 1419. Gazâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed et-Tûsî. el-Mustasfâ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1993. Gazâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed. Mi‘yâru’l-ilm fî fenni’l-mantık. Mısır: Dâru’l-Meârif, 1961. İbn Atiyye el-Endülüsî Abdülhak b. Galib. el-Muharraru’l-vecîz fî Tefsîri’l-Kitâbi’l-Azîz. Beyrut: el-Kütübü’l-İlmiyye, 2. baskı, 1422. İbnü’l-Esîr, Mübârek b. Muhammed b. Abdilkerîm eş-Şeybânî el-Cezerî. en-Nihâye fî garîbi’l-hadîs ve’l-eser. Beyrut: Mektebetü’l-İlmiyye, 1979.
  2. İbn Hacer, Ahmed b. Ali el-Askalânî. Fethu’l-Bârî Şerhu Sahîhi’l-Buhârî. Beyrut: Dâru’l-Marife, 1379. İbn Hazm, Ali b. Ahmed b. Sa‘îd ez-Zâhirî. el-Faslu fi’l-milel ve’l-ehvâ ve’n-nihal. Kâhire: Mektebetü’l-Hâncî, 1348. İbn Humeyr, Ali b. Ahmed es-Sebtî. Tenzîhü’l-enbiyâ ammâ nesebe ileyhim husâletü’l-ağbiyâ. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1979. İbn Fâris, Ahmed b. Fâris b. Zekeriyyâ el-Kazvînî er-Râzî. Mu‘cemu mekâyîsi’l-lüga. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1979.
  3. İbn Kuteybe, Abdullah b. Müslim ed-Dîneverî. Te’vîlü muhtelifi’l-hadîs. Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 2. baskı, 1999. İbn Manzûr, Muhammed b. Mükerrem b. Ali el-Ensârî. Lisânu’l-Arab. Beyrut: Dâru Sâdır, 3. baskı, 1414. İbn Sînâ, Hüseyin b. Abdillah b. Sînâ. el-İşâr