Dergiler / Novus Orbis: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Dergisi / 2023 / Cilt: 5 Sayı: 1

Avrupa Birliği'nin Arktik Politikası

Arctic Policy of the European Union

Sayfa
75–107
Yayın Tarihi
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bundan dolayı, AB’yi bir Arktik aktörü olarak tanımlayabilmemiz için başta üye devletleri arasında konsensüs sağlayarak bölgeye yönelik politikalarının daha tutarlı ve daha kapsamlı hazırlanması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İklim değişikliğinin etkilerinin en yoğun şekilde hissedildiği bölgelerin başında Arktik gelmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:AB çalışmaları literatüründe, Birliğin diğer bölge politikaları üzerine yapılan çalışmalarına oranla Arktik bölge politikalarına yönelik çalışmaların azlığı dikkat çekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bundan dolayı, AB’yi bir Arktik aktörü olarak tanımlayabilmemiz için başta üye devletleri arasında konsensüs sağlayarak bölgeye yönelik politikalarının daha tutarlı ve daha kapsamlı hazırlanması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Avrupa Birliği · Arktik · Kuzey Kutbu

Özet

İklim değişikliğinin etkilerinin en yoğun şekilde hissedildiği bölgelerin başında Arktik gelmektedir. İklim değişikliği sonucu eriyen buzullar, Arktik’te köklü değişimlerin başlangıcı olmuştur. Bu değişimler, uluslararası aktörlerin coğrafi ilgi odaklarını Arktik’e kaydırarak bölgede varlıklarını güçlendirme ve meşrulaştırma amacıyla politikalar üretmelerine neden olmuştur. Bu aktörlerden biri de ulusüstü yapı olarak Avrupa Birliği (AB)’dir. AB çalışmaları literatüründe, Birliğin diğer bölge politikaları üzerine yapılan çalışmalarına oranla Arktik bölge politikalarına yönelik çalışmaların azlığı dikkat çekmektedir. Çalışmanın bu açıdan Türkçe literatüre katkı sağlaması amaçlanmaktadır. Araştırma, AB’nin Arktik’e yönelik politikalarını analiz etmek amacıyla literatür tarama çalışmasına ve bu doğrultuda birincil ve ikincil kaynak kullanılarak nitel araştırma metoduna dayandırılmıştır. Geçmişte AB’nin Arktik’te öncü rol üstlenmediği görülse de iklim değişikliğinin etkilerinin hissedilmeye başladığı dönemden itibaren başta iklim politikaları olmak üzere, deniz ulaştırma, doğal kaynak, balıkçılık ve yerli halk ile ilgili alanlardaki Arktik politikaları Birlik tarafından etkin şekilde ele alınmaya başlanmış ve bölgeye yönelik girişimler hız kazanmıştır. Fakat Arktik’i hegemon güçler arasında henüz paylaşılmaya başlanmamış bir pasta olarak düşünürsek o pastadan dilim alabilmek kolay olmayacaktır. Güç üstünlüğü sağlamak isteyen aktörler açısından Arktik kilit noktalardan biri haline gelecektir. Bundan dolayı, AB’yi bir Arktik aktörü olarak tanımlayabilmemiz için başta üye devletleri arasında konsensüs sağlayarak bölgeye yönelik politikalarının daha tutarlı ve daha kapsamlı hazırlanması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

The Arctic is one of the regions where the effects of climate change are felt most intensely. Melting glaciers as a result of climate change has been the beginning of fundamental changes in the Arctic. These changes have caused international actors to shift their geographical focus to the Arctic, and thus have produced policies to strengthen and legitimize their presence in the region. One of these actors is the European Union (EU) as a supranational organization. In the EU studies literature, it is noteworthy that the studies on Arctic Region policies are a few when compared to the studies on the Union’s other regional policies. In this respect, the study aims to contribute to the Turkish literature. The research is based on a literature review study to analyze the EU’s policies towards the Arctic and qualitative research method using primary and secondary sources in this direction. Although it was seen that the EU did not take a leading role in the Arctic in the past, since the effects of climate change began to be felt, Arctic policies in the fields of maritime transport, natural resources, fisheries and indigenous people, especially climate policies, have been started to be handled deeply by the EU and its initiatives towards the Arctic region have gained momentum. However, if we consider the Arctic as a cake that has not yet been shared among the hegemonic powers, it will not be easy to get a slice of that cake. The Arctic will become one of the key region for international actors who want to gain power superiority. Therefore, in order for us to define the EU as an Arctic actor, it is necessary that its policies towards the region become more consistent and more comprehensive, primarily by achieving consensus among its member states.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BALDIRAN, S. (2023). Avrupa Birliği'nin Arktik Politikası. Novus Orbis: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 75–107. https://ajindex.com/articles/946525

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Airoldi, A. (2008). The European Union and the Arctic: Policies and actions. Nordic Council of Ministers, Copenhagen. Airoldi, A. (2010). European Union and the Arctic: Main developments July 2008–July 2010.
  2. Nordic Council of Ministers, Copenhagen. Akçadağ Alagöz, E. (2008). Avrupa Birliği ve Grönland. Bilgesam. Erişim: http:// www.bilgesam.org/incele/805/-avrupa-birligi-ve-gronland/#.WRGoSeXyiUk Akhiyadov, M. (2019). Yeni bir jeopolitik mücadele alanı: Arktik bölgesi. İnsani ve Sosyal Araştırmalar Merkezi (İNSAMER). Erişim:https://www.insamer.com/tr/uploads/pdf/etkinlik-yeni-bir-jeopolitik-mucadele-alani-arktik-bolgesi.pdf
  3. Akpınar, B. G. (2017). Uluslararası hukuk çerçevesinden Arktik güvenliği politikalarının analizi: Rusya ve ABD örneği. Savunma Bilimleri Dergisi, 16(2), 83-118.
  4. Alım, E. (2021). Arktik bölgesinde işbirliği ve çatışma arasında kurulmaya çalışılan denge: Rusya odaklı bir değerlendirme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(39), 260-294. AMAP-Arctic Monitoring and Assessment Programme. (2021). Arctic climate change update 2021: Key trends and impacts. Erişim: https://www.amap.no/documents/download/6759/inline
  5. Arctic Council. (1996). Ottawa declaration-1996. Erişim: https://oaarchive.arctic-council.org/handle/11374/85
  6. Arctic Council. (2021). An introduction to the international agreement to prevent unregulated fishing in the high seas of the Central Arctic Ocean. Erişim: https://www.arctic-council.org/news/introduction-to-international-agreement-to-prevent-unregulated-fishing-in-the-high-seas-of-the-central-arctic-ocean/
  7. Arctic Council. (2022). List of Arctic Council observers. Erişim: https://www.arctic-council.org/about/observers/
  8. Ateş, O. (2017). Rusya Federasyonu’nun Arktika Politikası. Avrasya İncelemeleri Dergisi, 6(1), 57-95.
  9. Balton, D. (2021). No. 9: The Arctic fisheries agreement enters into force. Wilson Center. Erişim: https://www.wilsoncenter.org/blog-post/no-9-arctic-fisheries-agreement-enters-force
  10. Başar, K. (2003). Antarktika antlaşmalar sistemi (1961-2001): 40 yılın ardından Antarktika’nın hukuki rejimi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 52(2). Boşilcă, R. L., Ferreira, S. ve Ryan, B. J. (2022). Routledge Handbook of Maritime Security. New York, NY: Taylor & Francis. Cavalieri, S., McGlynn, E., Stoessel, S., Stuke, F., Bruckner, M., Polzin, C. ve Koivurova, T. (2010). EU Arctic footprint and policy assessment: Final report. Berlin: Ecologic Institute. Ccacoalition.org. (t.y.). Black carbon. E