Dergiler / Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2023 / Cilt: 10 Sayı: 2

ÖZEL EĞİTİM SINIFINDA DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ DERSİ ÖĞRETİMİNDE ÖĞRETMEN, ÖĞRENCİ VE VELİ TUTUMLARINDAN HAREKETLE İŞBİRLİKLİ ÖĞRENME YÖNTEMİ

Sayfa
14–40
Yayın Tarihi
2023-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Birlikte soralım birlikte öğrenelim tekniğiyle, din eğitiminin temel kavramlarından sevgi, saygı, temizlik gibi değerlerin öğretiminde öğrenci katılımının daha yoğun olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Özel eğitim sınıflarında özel gereksinimi olan öğrencilere din kültürü ve ahlak bilgisi dersleri ve kazanımlarının öğretilmesinde öğrenci, veli ve öğretmen beklentileri incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Elde edilen verilerden hareketle özel eğitim sınıfında din kültürü ve ahlak bilgisi ders kazanımlarının öğretiminde çözüm önerileri ortaya konularak alana dair farkındalık oluşturulması beklenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Birlikte soralım birlikte öğrenelim tekniğiyle, din eğitiminin temel kavramlarından sevgi, saygı, temizlik gibi değerlerin öğretiminde öğrenci katılımının daha yoğun olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İşbirlikli Öğrenme · Özel Eğitim · Din Eğitimi

Özet

Özel eğitim sınıflarında özel gereksinimi olan öğrencilere din kültürü ve ahlak bilgisi dersleri ve kazanımlarının öğretilmesinde öğrenci, veli ve öğretmen beklentileri incelenmiştir. Din dersinde öğrenci tutumlarından yola çıkılarak öğrencilerin derse karşı ilgileri ölçülmüştür. Elde edilen verilerden hareketle özel eğitim sınıfında din kültürü ve ahlak bilgisi ders kazanımlarının öğretiminde çözüm önerileri ortaya konularak alana dair farkındalık oluşturulması beklenmektedir. Araştırma sonucu elde edilen veriler yorumlanmış, veli ve öğretmen görüşleri değerlendirilmiştir. Bu araştırma ile özel eğitim sınıfında, özel gereksinimli olan öğrencilerin din eğitiminde dikkate değer konularla alakalı sınıf içi bir durum tespitinde bulunulmaya çalışılmıştır. Özel eğitim sınıfında din kültürü ve ahlak bilgisi dersinde öğrenci, öğretmen ve veli tutumlarından yola çıkılarak ders veriminin artırılması hedeflenmiştir. Veli, öğretmen ve öğrenci ekseninde işbirlikli öğrenme yöntemiyle yapılan din eğitiminin özel gereksinimli öğrenci tutumlarına olumlu anlamda katkı sunduğu görülmüştür. Birlikte soralım birlikte öğrenelim tekniğiyle, din eğitiminin temel kavramlarından sevgi, saygı, temizlik gibi değerlerin öğretiminde öğrenci katılımının daha yoğun olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZDEMİR, S., YILDIRIM, M. (2023). ÖZEL EĞİTİM SINIFINDA DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ DERSİ ÖĞRETİMİNDE ÖĞRETMEN, ÖĞRENCİ VE VELİ TUTUMLARINDAN HAREKETLE İŞBİRLİKLİ ÖĞRENME YÖNTEMİ. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 2, 14–40. https://ajindex.com/articles/937145

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Açıkgöz Ün, K., (1992). İşbirlikli Öğrenme Kuram Araştırma Uygulama, Uğurel Matbaası, Malatya. _____________, (2005).
  2. Etkili Öğrenme ve Öğretme, Eğitim Dünyası Yay., İzmir. _____________, (2014).
  3. Aktif Öğrenme, Biliş Yay., İzmir.
  4. Akyüz, N., (2007). İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Din Anlayışı, Gündüz Eğitim ve Yay., Ankara.
  5. Şahin, A. vd., (ty.). Özel Öğrenciler İçin Uyarlanmış Etkinlikler, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi, I. Cilt, Yardımcı Kaynak Kitap, Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
  6. Bardakoğlu, A., (1997). “Hapis”, DİA, C. XVI, İstanbul.
  7. Büyüköztürk Ş., Kılıç Çakmak E., Akgün Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel F., (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (Geliştirilmiş On beşinci Baskı), Pegem-A Yayıncılık, Ankara. Buhârî, Muhammed b. İsmail, (1992). El-Câmiu’s-Sahîh, (I-VIII), Çağrı Yay. İstanbul.
  8. Bulut, A., (2011). Din Eğitiminde Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, DİB, Yay., Ankara.
  9. Cebeci, S., (2010). “Bir Din Öğretimi Yaklaşımı Olarak Dini Danışma ve Rehberlik”, Değerler Eğitimi Dergisi, C. 8, S. 19, Sakarya, s. 57. Certel, H., (2005). “Din Psikolojisi Açısından Engelliler ve Din” Tabula Rasa Felsefe ve Din Yıl. 5 Sayı 13, Konya, s. 255. Çapçıoğlu, F., AÇIKGÖZ, Ö., K., (2018). ‘‘Nitel Araştırmalarda Kullanılan Araştırma Teknikleri’’, Bilimsel Araştırma Süreçleri, Yöntem, Teknik ve Etiğe Giriş, Editör: Özcan Güngör, Grafiker Yay., Ankara. Diyanet Dergisi, (1964).
  10. C.III, S. IV, Ankara.
  11. Ersoy, Ö., Avcı, N., (2000). Özel Gereksinimi Olan Çocuklar ve Eğitimleri Özel Eğitim, Ya-Pa Yay., İstanbul.
  12. Ertürk, S., (1972).
  13. Eğitimde Program Geliştirme, Yelken Tepe Yay., Ankara.
  14. Enç, M., Çağlar, D., Özsoy, Y., (1981).
  15. Özel Eğitime Giriş, AÜEF Yayınları, Ankara. ENGELLİLER HAKKINDA KANUN (EHK) Kanun Numarası: 5378 Kabul Tarihi: 01.07.2005 Yayımlandığı R. Gazete: Tarih: 07.07.2005 Sayı: 25868. Erişim Tarihi: 10.01.2023 https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5378.pdf
  16. Kara, E., (2008). “Zihinsel Engelli Çocukları Olan Ailelerin Çocuklarının Durumunu Dini Açıdan Değerlendirmeleri”. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 26 / 26-27 Eylül, s. 317-331.
  17. Kula, N., (2000). “Bedeni Özürlü Gençlerin Din Eğitiminde Dikkat Edilmesi Gereken Psikolojik Hususlar”, Gençlik Dönemi ve Eğitimi Tartışmalı İlmi Toplantılar Dizisi, İstanbul, s. 64. Özay, H., (2020). ‘‘İslam Hukuku Açısından Engellilik’’ İlahiyat Bilimleri Açısından Engellilik, Editör: Mustafa Başkonak, Saadettin Özdemir, Eğitim Yayınevi, 1. Baskı, Konya. Özdemir S., (2011). “İşbi