Dergiler / Liberal Düşünce Dergisi / 2021 / Cilt: 26 Sayı: 101

Siyasetin Yargısallaşması Üzerine Bir Literatür Değerlendirmesi

Literature Framework on Judicialization of Politics

Sayfa
95–122
Yayın Tarihi
2021-03-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tüm demokrasilerde kuvvetler ayrılığının en önemli göstergelerinden biri olarak anayasal denetimi bazıları, siyasilere duyulan güvensizlik çerçevesinde, eski iktidar sahiplerinin ve/veya devlet elitlerinin bir tür hegemonik koruyucusu olarak değerlendirirken, bazıları ise anayasa yargısının bireysel haklar ve özgürlüklerin korunması için olmazsa olmaz olduğunu öne sürmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Siyasetin yargısallaşması yargı organlarının, yasama organları üzerinde kontrol mekanizması aracılığıyla, yasama organı üzerine siyasal bir etki yaratabilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, yüksek mahkemeler ve siyaset arasındaki ilişkiyi, siyasetin yargısallaşması ile anayasal denetimin inşa edilmesi veya dönüştürülmesiyle ilgili farklı teorik yaklaşımları tartışmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Tüm demokrasilerde kuvvetler ayrılığının en önemli göstergelerinden biri olarak anayasal denetimi bazıları, siyasilere duyulan güvensizlik çerçevesinde, eski iktidar sahiplerinin ve/veya devlet elitlerinin bir tür hegemonik koruyucusu olarak değerlendirirken, bazıları ise anayasa yargısının bireysel haklar ve özgürlüklerin korunması için olmazsa olmaz olduğunu öne sürmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Siyasetin Yargısallaşması · Hegemonyanın Korunması · Bireysel Haklar

Özet

Siyasetin yargısallaşması yargı organlarının, yasama organları üzerinde kontrol mekanizması aracılığıyla, yasama organı üzerine siyasal bir etki yaratabilmesidir. Siyasaldır, çünkü siyaset tarafından oluşturulmakta ve siyasal kurumları kontrol edebilmektedir. Bu çalışma, yüksek mahkemeler ve siyaset arasındaki ilişkiyi, siyasetin yargısallaşması ile anayasal denetimin inşa edilmesi veya dönüştürülmesiyle ilgili farklı teorik yaklaşımları tartışmaktadır. Siyasetin yargısallaşması, yasama ve yürütme erklerini sınırlaması açısından siyasetle yakından ve doğrudan ilişkilidir. Genelde yargı, özelde de anayasa mahkemesi gibi yüksek mahkemeler, önemli birtakım ulusal hatta uluslararası konulardaki denetim yetkileriyle yasama, yürütme, silahlı kuvvetler, uluslararası aktörler, STK’lar arasında başat bir aktör haline gelmiştir. Tüm demokrasilerde kuvvetler ayrılığının en önemli göstergelerinden biri olarak anayasal denetimi bazıları, siyasilere duyulan güvensizlik çerçevesinde, eski iktidar sahiplerinin ve/veya devlet elitlerinin bir tür hegemonik koruyucusu olarak değerlendirirken, bazıları ise anayasa yargısının bireysel haklar ve özgürlüklerin korunması için olmazsa olmaz olduğunu öne sürmektedir.

Abstract

Judicialization of politics is a kind of political power through which judicial bodies have a control mechanism on legislative bodies. It is political because, judicial bodies are established by politicians. This study analyses different theoretical approaches of judicialization of politics in respect of the relationship between high courts and politics, and establishment and/or conversion of the judiciary. The judicialization of politics has different aspects as it is closely related to politics and limiting excessive powers of legislative and executive. Judicial bodies, generally high courts have become important and powerful actors among executive, legislative, military, international actors, and NGOs through control power over important domestic and even some international affairs. While some consider constitutional control as a kind of hegemonic preservation of former power holders and/or state elites in the framework of distrust of politicians, others argue that constitutional justice is essential for the protection of individual rights and freedoms.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDAL, M. (2021). Siyasetin Yargısallaşması Üzerine Bir Literatür Değerlendirmesi. Liberal Düşünce Dergisi, Cilt: 26 Sayı: 101, 95–122. https://ajindex.com/articles/936617

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Alston, P., Bustelo, M. R., ve Heenan, J. (Eds.). (1999). The EU and human rights (Vol. 1). Oxford: Oxford University Press.
  2. Bickel, A. M. (1986). The least dangerous branch: the Supreme Court at the bar of politics. Yale: Yale University Press.
  3. Bork, R. (2002). Taking Fault with New York's Fault-Based Divorce: Is the Law Constitutional. John's J. Legal Comment., 16, 165. Brumberg, D. (2001). Dissonant politics in Iran and Indonesia. Political Science Quarterly, 116(3), 381-411.
  4. Caldeira, G. A., ve Gibson, J. L. (1992). The etiology of public support for the Supreme Court. American journal of political science, 36(3), 635-64.
  5. Cappelletti, M. (1989). The judicial process in comparative perspective. Oxford: Clarendon Press.
  6. Correa Sutil, J. (1993). The Judiciary and the Political System in Chile: The dilemmas of judicial independence during the transition to democracy. Transition to Democracy in Latin America: The Role of the Judiciary, 89-106.
  7. Dahl, R. A. (1989). Democracy and its Critics. New Haven: Yale University Press.
  8. De Tocqueville, A. (1945). Democracy in America, ed. Phillips Bradley. New York: Knopf, 2, 154-57.
  9. Dickson, J. (2008). How many legal systems? Some puzzles regarding the identity conditions of, and relations between, legal systems in the European Union. Problema, vol. 2. Domingo, P. (2005). Judicialization of politics: The changing political role of the judiciary in Mexico. In The judicialization of politics in Latin America (pp. 21-46).
  10. Palgrave Macmillan, New York. Dotan, Y., ve Hofnung, M. (2005). Legal Defeats—Political Wins: Why Do Elected Representatives Go to Court?. Comparative Political Studies, 38(1), 75-103.
  11. Dworkin, R. (1986). Law's empire. Harvard: Harvard University Press.
  12. Eisgruber, C. L. (2001). Can Law Schools Teach Values. USFL Rev., 36, 603. Ely, J. H. (1980). Democracy and distrust: A theory of judicial review. Harvard: Harvard University Press.
  13. Eskridge Jr, W. N., ve Ferejohn, J. (2008-2009). Constitutional Horticulture: Deliberation-Respecting Judicial Review. Tex. L. Rev., 87, 1273. Feeley, M. M., ve Rubin, E. L. (2000). Judicial policy making and the modern state: How the courts reformed America's prisons. Cambridge: Cambridge University Press.
  14. Ferejohn, John. 1995. “Law, Legislation and Positive Political Theory.” J. Banks and E. Hanushek (eds.) içinde. Modern Political Economy. Cambridge: Cambridge University Press.
  15. Ferejohn, J. (2002). Judicializing politics, politicizing law. Law and contemporary problems, 65(3