Dergiler / Pamukkale Journal of Sport Sciences / 2014 / Cilt: 5 Sayı: 2

-

Turkish Pre-Service Physical Education Teachers’ Self-Reported Use and Perceptions of Teaching Styles

Sayfa
21–34
Yayın Tarihi
2014-05-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulardan hareketle lisans eğitiminde yer alan derslerde öğrenci merkezli stillerin kullanımına daha fazla yer verilmesi önerilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümlerinde öğrenim gören öğretmen adaylarının öğretim stillerine ilişkin değer algılarını cinsiyet, üniversite ve geçmişte herhangi bir spor dalı uğraşma değişkenleriyle incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma grubunu yedi ayrı coğrafi bölgede bulunan ve 9 farklı üniversitede öğrenimini sürdüren beden eğitimi öğretmen adayları (n=330) oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulardan hareketle lisans eğitiminde yer alan derslerde öğrenci merkezli stillerin kullanımına daha fazla yer verilmesi önerilmektedir
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Beden eğitimi öğretmen eğitimi · öğretim stilleri · öğretim stili değer algısı

Özet

Bu araştırmanın amacı beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümlerinde öğrenim gören öğretmen adaylarının öğretim stillerine ilişkin değer algılarını cinsiyet, üniversite ve geçmişte herhangi bir spor dalı uğraşma değişkenleriyle incelemektir. Araştırma grubunu yedi ayrı coğrafi bölgede bulunan ve 9 farklı üniversitede öğrenimini sürdüren beden eğitimi öğretmen adayları (n=330) oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Türkçe’ye İnce ve Hünük (2010) tarafından uyarlanan “Beden Eğitimi Öğretmenleri Öğretim Stilleri Değer Algıları” ölçeği ve demografik bilgilerin yer aldığı anket formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistik, çok değişkenli varyans analizi ve bağımsız gruplarda t-testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; öğretim stilini kullanma eğilimi üzerinde öğrenim görülen üniversite (Pillai’s Trace = .37, F(88,1871) = 1.28, p < .05) ve geçmişte bir spor dalı ile uğraşma değişkenleri anlamlı farklılıklara neden olmaktadır (Pillai’s Trace = .08, F(11,284) = 2.14, p < .05). Cinsiyet değişkeni öğretim stilini kullanma eğilimi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılığa neden olmamaktadır (Pillai’s Trace = .04, F(11,284) = 1.14, p > .05). Ayrıca öğretmen merkezli öğretim stillerini tercih eden adayların, tercih etmeyenlere göre daha yüksek değer algılarına; sahip oldukları [komut (değer algısı=11.69), alıştırma (değer algısı=11.50), eşli çalışma (değer algısı=10.82)] ve bağımsız gruplarda t-testi sonuçlarına göre anlamlı fark belirlenmiştir (p < .05). Beden eğitimi öğretmen adaylarının en çok tercih ettikleri öğretim stilleri öğretmen merkezli stiller arasında yer alan komut ve alıştırma stilleri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Beden eğitimi öğretmeni adaylarının en çok kullandığı ve değer verdiği stillerin “öğreten merkezli” stiller olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgulardan hareketle lisans eğitiminde yer alan derslerde öğrenci merkezli stillerin kullanımına daha fazla yer verilmesi önerilmektedir

Abstract

The purpose of this study was to analyze the Turkish Pre-Service Physical Education Teacher Education Students (PPETES) teaching styles and perceived perceptions. The participants were selected from 9 universities with physical education teacher education departments across seven geographical regions in Turkey. A total nummber of 330 senior pre-service teachers voluntarily participated in the study. A validated Turkish version of Kulinna and Cothran’s (2003) “Physical Education Teachers’ Use of Teaching Styles and Perceptions of Styles Questionnaire” and demographic variables were collected. Multivariate Analysis of Variance (MANOVA), Independent Sample T-test and descriptive statistics were used for statistical analysis. According to the MANOVA, significant differences were observed between the participants’ previous sport experiences (Wilks’ Λ = .92, F(11,284) = 2.20, p < .05), university (Wilks’ Λ = .67, F(88,1871) = 1.31, p < .05) and preferred teaching styles. On the other hand, no significant difference was observed on the use of teaching style and sex of students (Wilks’ Λ = .96, F(11,284) = 1.09, p > .05). The independent sample t-test results indicated that the participants had significantly higher perceptions to styles that they reported to prefer than those who did not prefer to use them (p < .05). Descriptive findings showed that most used teaching style was teacher-centered “Command” (M=3.86, SD=.77) and “Practice” (M=3.75, SD=.77) styles. In the light of the findings, it could be stated that all courses in physical education teacher education curriculum should be structured to help develop content knowledge and skills as well as pedagogical content knowledge and skills. It should be noted that the successful implementation of the updated pyhical education curriculum in primary (2006) and secondary (2009) schools is directly related to the ability to use teaching styles, which is a prerequisite in “physical education teacher competencies”.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CENGİZ, C., SERBES, Ş. (2014). -. Pamukkale Journal of Sport Sciences, Cilt: 5 Sayı: 2, 21–34. https://ajindex.com/articles/931792

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Aktop, A., Karahan, N. (2012). Physical education’s teacher views of effective teaching methods in physical education. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 46, 1910-1913.
  2. Avşar, Z. (2012). Türkiye İçin Beden Eğitimi Öğretmen Standartların Oluşturulması. Unpublished Doctoral Dissertation. Anadolu University, Institution of Educational Sciences. Beckett, K.D. (1990). The effects of two teaching styles on college students’achievement of selected physical education outcomes. Journal of Teaching in Physical Education, 10, 153-169.
  3. Byra, M. (2000). A review of spectrum research: The contribution of two eras. Quest, 52(3), 229-245.
  4. Bulca, Y., Saçlı, F., Kangalgil, M., Demirhan, G. (2012). Beden eğitimi öğretmenlerinin öğretmen yetiştirme programına ilişkin görüşleri. Eğitim ve Bilim, 37(165), 81-92.
  5. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (9. Baskı) Ankara:
  6. Pegem Akademi. Cengiz, C., Serbes, Ş. (2012). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği lisans öğrencilerinin öğretim stilleri ve stillere ilişkin değer algıları. 12. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi Bildiri Kitapçığı, s. 492, 12-14
  7. Aralık, Denizli, Türkiye. Cothran, D.J., Kulinna, P.H., Banville, D., Choi, E., Amade-Escot, C., MacPhail, A., Macdonald, D., Richard, J.-F., Sarmento, P., Kirk, D. (2005). A cross-cultural investigation of the use of teaching styles. Research Quarterly for Exercise and Sport, 76, 193-201.
  8. Çiçek, Ş. (1998). Evaluation of Physical Education Teacher Education Program at Middle East Technical University. Unpublished Doctoral Dissertation. Middle East Technical University, Institution of Educational Sciences. Demirhan, G., Bulca, Y., Altay, F., Şahin, R., Güvenç, A., Aslan, A., Güven, B., Kangalgil, M., Hünük, D., Koca, C., Açıkada, C. (2008). Comparison of the views of partners regarding the physical education curriculum and it’s delivery. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 19(3), 157-180.
  9. Demirhan, G., Çoşkun, H., Altay, F., Şahin, R., Güvenç, A., Aslan, A., Açıkada, C. (2002). Farklı Öğretim Yöntem ve Tekniklerinin Beden Eğitimi Derslerinde Kullanılma Düzeylerine İlişkin Görüşler. 3. Ulusal Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Olimpik Eğitim ve Spor Kültürü Sempozyumu Bildiri kitapçığı. 108-115.
  10. Demirtaş, H., Cömert, M., Özer, N. (2011). Öğretmen adaylarının özyeterlik inançları ve öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları. Eğitim ve Bilim, 36(156), 96-111.
  11. Ertan, H., Çiçek, Ş. (2003). Türkiye’de ilköğretim beden eği