Dergiler / Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 9 Sayı: 4

Hankendi – Baskil – Kömürhan (Elazığ) Arasında Kalan Alanın Florası

Sayfa
1559–1580
Yayın Tarihi
2020-12-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Örneklerin sistematik olarak değerlendirilmesi sonucunda, araştırma alanından 74 familyaya ait 338 cins ve bu cinslere ait 469 tür, 133 alttür ve 80 varyete olmak üzere toplamda 660 takson tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma ile Hankendi – Baskil – Kömürhan (Elazığ) arasında kalan alanın florasının tespit edilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada araştırma alanından 2011-2013 yılları arasında toplanan 3128 bitki örneği kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Örneklerin sistematik olarak değerlendirilmesi sonucunda, araştırma alanından 74 familyaya ait 338 cins ve bu cinslere ait 469 tür, 133 alttür ve 80 varyete olmak üzere toplamda 660 takson tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2011-2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Baskil · Flora · Hankendi

Özet

Bu çalışma ile Hankendi – Baskil – Kömürhan (Elazığ) arasında kalan alanın florasının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada araştırma alanından 2011-2013 yılları arasında toplanan 3128 bitki örneği kullanılmıştır. Örneklerin sistematik olarak değerlendirilmesi sonucunda, araştırma alanından 74 familyaya ait 338 cins ve bu cinslere ait 469 tür, 133 alttür ve 80 varyete olmak üzere toplamda 660 takson tespit edilmiştir. Belirlenen bu 660 taksonun 2’si Pteridophyta 658’i Magnoliophyta bölümüne dahildir. Magnoliophyta bölümüne ait olan 658 taksonun 5’i Pinophytina (Gymnospermae) 653‟ü Magnoliophytina (Angiospermae) alt bölümüne aittir. Magnoliophytina alt bölümünde yer alan 653 taksonun 565’i Dicotyledonae, 88’i Monocotyledoneae sınıflarında yer almaktadır. Araştırma alanında en fazla takson içeren ilk 10 familyanın takson sayıları ve oranları: Asteraceae 91 (%13.8), Fabaceae 76 (%11.5), Lamiaceae 56 (%8.5), Poaceae 49 (%7.4), Brassicaceae 43 (%6.5), Caryophyllaceae 36 (%5.4), Apiaceae 34 (%5.2), Rosaceae 26 (%3.9), Boraginaceae 25 (%3.8), Ranunculaceae 17 (%2.6) şeklindedir. En çok takson içeren ilk 3 cins ise Astragalus (% 3.5), Centaurea (%1.7), Salvia (%1.5) olmuştur. Araştırma alanında belirlenen bu taksonların fitocoğrafik bölgelere göre takson sayıları ve oranları: Çok Bölgeli ve Bilinmeyen 358 (%54.2), İran – Turan 236 (%35.8), Avrupa Sibirya 37 (% 5.6), Akdeniz 29 (%4.4) olarak gerçekleşmiştir. Araştırma alanımızdaki taksonların Raunkiaer sistemine göre hayat formları dağılımı ise şöyledir: Hemikriptofit 277 (%42), Terofit 210 (%31.8), Kamefit 65 (%9.8), Kriptofit 58 (%8.8), Fanerofit 50 (%7.6). Araştırma alanımızda belirlenen 660 taksonun 60’ı endemiktir. Buna göre alanımızdaki taksonların endemizm oranı %9.1 olmuştur. En çok takson içeren ilk 3 familyadaki endemik türlerin oranları Asteraceae %31.5, Fabaceae %20.5, Lamiaceae %13.6’dır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLTÜRK, İ., KURŞAT, M., CİVELEK, Ş. (2020). Hankendi – Baskil – Kömürhan (Elazığ) Arasında Kalan Alanın Florası. Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 4, 1559–1580. https://ajindex.com/articles/925622

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Davis P. H. 1965-1985. Flora of Turkey and the East Aegean Islands,Vol.1-9, Edinburgh Univ. Press. Edinburgh
  2. Gültürk İ. 2016. Hankendi – Baskil – Kömürhan (Elazığ) arasında kalan alanın florası, DoktoraTezi, Fırat Üniv., Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ
  3. Elazığ Bölgesi Haritası. www.openstreetmap.org., (Erişim Tarihi: 09.04.2015
  4. Canpolat F. A. 2016. Büyükçay Havzasındaki (Elazığ) Kırsal Yerleşmelerin Coğrafi Analizi, Fırat Üniv., Sosyal Bilimler Dergisi, 26( 1): 1-20
  5. Siler M. 2009. Büyük Çay Havzası’nın (Elazığ Batısı) Genel ve Uygulamalı Jeomorfolojisi, Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniv., Sosyal Bilimler Enstitüsü
  6. Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, (2012) ‘‘Elazığ İklim Verileri.’
  7. Akman Y. 1999. İklim ve Biyoiklim. (Biyoiklim Metodları ve Türkiye (İklimleri). Palme Yayın Dağıtım, Ankara
  8. Davis P. H., Tan K., Mill R.R. (eds.). 1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol. 10, Edinburgh Univ. Press, Edinburgh
  9. Davis P. H., Güner A., Özhatay N., Ekim T., Başer H. C. 2000. Flora of Turkey and the East Aegean Islands,Vol.11, Edinburgh Univ. Pres. Edinburgh
  10. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., Babaç, M.T., (edlr.), 2012. ‘‘Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler)’’. Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştıraları Derneği Yayını. İstanbul
  11. Raunkier C. 1934. The Life Forms of Plants and Statical Plant Geography. Translates by Carter. Fausboll and Tansley: Oxford Univ. Press
  12. Hayta Ş. 2012. Salkaya Deresi ile Dambüyük Ovası arasında kalan sahanın florası. Doktora Tezi, Fırat Üniv., Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ
  13. Kılıç Ö. 2011. Aşağıçakmak Köyü ile Keban Baraj Gölü (Elazığ) arasındaki sahanın florası, Doktora Tezi, Fırat Üniv., Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ
  14. Çakılcıoğlu U. 2008. Tekevler – Maden (Elazığ) arası sahanın florası, Doktora Tezi, Fırat Üniv., Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ
  15. Türkoğlu İ. 2004. Karga, Kamışlık ve Kuşakçı Dağları ile Bu Dağlar Arasında Yerleşmiş Gözeli-Kavak Yüksek Dağiçi Ovaları (Elazığ) Florası, Doktora Tezi, Fırat Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü
  16. Kürşat M., 2003. Elazığ, Baskil Merkez İlçe-Altınkürek Köyü (Keban) Arasındaki Yüksek Sahanın Florası, Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü
  17. Çakılcıoğlu U. 2002. Harput (Elazığ) Florası, Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniv. Fen Bilimleri Enst., Elazığ
  18. Behçet L. 1999. Baskil (Elazığ) Florasına Katkılar, 1st. International Symposium on Protection of Natural Environ