Dergiler / Şarkiyat / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 3

KUTSAL SAVUNMA ŞİİRİNDE MİLLİ KİMLİK VE DİNİ DÜŞÜNCE ARASINDAKİ BAĞ

LINK IDEAS OF NATIONAL IDENTITY AND RELIGIOUS IN THE HOLY DEFENSE POEM

Sayfa
840–859
Yayın Tarihi
2020-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın bulguları göstermektedir ki, kutsal savunma şiiri milli ve dini kimliğin kesişim noktasını oluşturmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İran İslam devrimi, günümüzde yaşanmış olan en önemli siyasi, kültürel ve toplumsal dönüşümlerden biri olarak kabul edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İslam devrimi ve sekiz yıllık savaş dönemi, gerçekleşen kültürel, toplumsal ve siyasi değişimler, bu dönemin şiirine de yansıyan değer ve ideolojilerin ön plana çıkarılmasına zemin hazırlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın bulguları göstermektedir ki, kutsal savunma şiiri milli ve dini kimliğin kesişim noktasını oluşturmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Filoloji · Kutsal Savunma Şiiri · Kimlik

Özet

İran İslam devrimi, günümüzde yaşanmış olan en önemli siyasi, kültürel ve toplumsal dönüşümlerden biri olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda gelişen İnkılap/şehadet edebiyatı da tıpkı İslam İnkılabının temellendirildiği, ilahi hükümler, İslam, adalet, halkçılık ve zulme başkaldırı gibi özellikler üzerine inşa edilmiştir. İslam devrimi ve sekiz yıllık savaş dönemi, gerçekleşen kültürel, toplumsal ve siyasi değişimler, bu dönemin şiirine de yansıyan değer ve ideolojilerin ön plana çıkarılmasına zemin hazırlamıştır. Bu makale, Kutsal Savunma şiirinde milli kimlik ile dini kimlik arasındaki bağları meydana getiren unsurları, betimleyici- analitik yöntemle inceleyecektir. Çalışmanın bulguları göstermektedir ki, kutsal savunma şiiri milli ve dini kimliğin kesişim noktasını oluşturmaktadır. Kutsal savunma dönemi şairleri; ulusal ve dini kahramanlara, Hz. Hüseyin’in kahramanlığıyla Kutsal Savunma arasında bir bağ oluşturarak ve epik anlatıyla vatan ve millet değerlerine vurgu yapmak suretiyle dini, milli duyguları ön plana çıkarmıştır. Ayrıca şairler, bir milletin iman ve arzularına dayanan; izzet ve inancıyla zorlu bir sınavı aşarak tarihinde önemli bir adım atmasını tasvir etmiştir.

Abstract

Islamic Revolution of Iran is as a largest cultural transformation, contemporary, social and political. As same, the Islamic Revolution is in public property, Islamism, justice, anti-oppression and rule by divine commandments, literature, revolution, war and martyrdom is based accordingly. Changes in political, social and cultural Islamic Revolution and during the eight-year' war was, the underlying emphasis on values, ideals and ideologies certain that this period reflected in the poem. In this essay descriptive – analytical has paid to study of link elements national identity and religious in the holy defense poem. Research findings suggest it is that the holy defense poem is joint of a religious and national identity. Poets of holy defense Islamic and Iranian identity by returning to the origins of the national identity and Islamic as include attention to national heroes and religious, Epic-Hussein and link it with the epic war, attention to national values and homespun and emphasis on preserving its epic tone they have depicted the aspects of the national identity and religious. And honor and grandeur and credo of nation that is bass on the ideal and belief, bravely and patiently, they have passed the testing- line, they gained the most shiny of history and demonstrated it on the all over the world.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SERAJ, S. A., YEŞİL, A. (2020). KUTSAL SAVUNMA ŞİİRİNDE MİLLİ KİMLİK VE DİNİ DÜŞÜNCE ARASINDAKİ BAĞ. Şarkiyat, Cilt: 12 - Sayı: 3, 840–859. https://ajindex.com/articles/92309

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Çîtsâzgûmî, Muḥammed Cevâd. Gosest-i Neslî der İrân: Efsâne yâ Vâkı‘iyyet. Tahran: İntişârât-ı Cihâd-ı Dânişgâhî, 1383. Damġânî, Ali Muallim. Rec‘at-i Sorḫ-i Sitâre. Tahran: Sûre-i Mihr, 1386. Dehḫudâ, Aliekber. Luġâtnâme. Tahran: İntişârât-ı Dânişgâh-ı Tahran, 1381. Ebü’l-Ḥasenî, Seyyid Raḥîm. “Müellifehâ-yi Hüvviyyet-i Millî Bârûkerdî Pejûheşî”. Faṣlnâme-i Siyâset 38/4 (1387), 1-22. Emînpûr, Kayser. Der Kûçe-yi âftâb, Güzîde-i Rubâihâ ve dubeytihâ-i İnḳilâb. Tahran: İntişârât-ı Havze-i Hunerî, 1363. Emînpûr, Kayser. Mecmûa-i Kâmil-i Eş‘ârî Kayser Emînpûr. Tahran: İntişârât-ı Murvârid, 2. Basım, 1388. Ercümendî, Abdülmecid. Berressî-yi Taṭbiḳî-yi Edeb-i Pâyidârî Der Şi‘r-i Şâirân-i Mu‘âsır-i İrân, Afganistan ve Tacikistân (1357-1382). Dânişgâh-ı Allâme Ṭabaṭabâî, Doktora Tezi, 1390. Fâzıl-i Niyâ, Nefîse. İnḳılâb-i İslâmî ve Naḳş-i Mehdeviyyet ve İntiẓâr. 2 Cilt. Kum: İntişârât-ı Beynelmileli el-Muṣtafâ, 1388. Germârûdî, Ali. Ḥarf-i ez-Cins-i Zamân. Tahran: Ḳû, 1376. Germârûdî, Ali. Ḫaṭṭ-ı Ḥûn. Tahran: İntişârât-ı Zevvâr, 1363. Gül-Muḥammedî, Aḥmed. Goftemânhâ-i Hüvviyet Sâzî der Asr-i Cihân-i şûden. Tahran: Müessese-i Taḥḳîḳât ve Tevsiye-yi Ulûmî İnsânî, 1384. Ḥabîbabâdî, Pervîz Begi. Ḫamasâhâ-yi Hemîşe. 2 Cilt. Tahran: Ferheng-i Goster, 1382. Ḥüseynî, Seyyid Ḥasan. Güzîde-i Şi‘r-i Difâ-yi Muḳaddes. Tahran: İntişârât-ı Sûre-i Mihr, 1381. Ḥüseynî, Seyyid Ḥasan. Hem Ṣedâ bâ Ḥulḳ-ı İsmâil. Tahran: İntişârât-ı Sûre-i Mihr, 1387. İmâmî, Seyyid Mecîd. “Ez Câmi‘î-şinâsi Tâtiḫî tâ naẓariyye-i siyâsi-yi pîşreft (tavsiye), Naḳş-i Pârâyim-i Mâhiyet-gerâ, Der Tersîm-i Olgu-i İslâmî-i İrânî Hüvviyet-i Millî”. Faṣlnâme-i Muṭâlât-i Millî 14/4 (1392), 3-34. İrânî, Nâṣır. Hüner-i Român. Tahran: Neşr-i Âbangâh, 1380. İzzetî, Ebü’l-Fażl. İslâm-i İnḳılâbî ve İnḳılâb-i İslâmî. Tahran: İntişârât-ı Hudâ, ts. İzzetpenâh, Ḥamîd. Şâ‘irân der Endûh-i İrân. Tahran: Neşr-i Tûs, 1380. Kâdirî, Mehdi. Âsâr ve Peyâmedhâ-yi Câmi‘a-i Şebekei ber Rûy-i Hüvviyyet-i İctimâi-i Cevânân. Dânişgâh-ı İsfehân, Yüksek Lisans Tezi, 1384. Ḳayserî, Nurullah. Hüvviyyet-i Millî, Müellifehâ, Çegûnegî-yi Peydâyeş ve Tekvîn-i ân. Tahran: Temeddün-i İrânî, 1386. Ḳazvî, Alirizâ. Ḳatâr-i Endişmek veTerânehâ-i Cenk. Tahran: Lûh-i Zerrin, 1385. Ḳubbâdî, Ḥüseyinali. Edebiyyât-i Fârisî İnḳılâb-i İslâmî ve Hüvviyyet-i İrânî. Tahran: Pejûheşgâhi Ulûm-i İnsânî ve Muṭâla‘at-i İctimâî, 1389. Laṭîfpûr, Yedullâh Hüneri. Laṭîfpûr Ferheng-i Siyâsi-i Şiî ve İnḳılâbî İslâmî. Tahran: Merkez-i Esnâd-ı İnḳılâb-i İslâmî, 1379. M