Dergiler / Şarkiyat / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 3

DİYARBAKIR İNCİL TOPLULUĞU ÜZERİNE SOSYOLOJİK BİR İNCELEME

Sayfa
575–602
Yayın Tarihi
2020-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kilise üyelerinin geleceğe dair beklentileri optimisttir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Diyarbakır İncil Topluluğu (Evanjelik Diyarbakır Kilisesi) Diyarbakır’da son otuz yılda ortaya çıkmış Hıristiyan bir dini gruptur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu dini grubun ortaya çıkmasında Diyarbakır’ın kendine özgü toplumsal koşullarının da etkisi olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Kilise üyelerinin geleceğe dair beklentileri optimisttir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Diyarbakır İncil Topluluğu · Evanjelik Diyarbakır Kilisesi · Misyonerlik

Özet

Diyarbakır İncil Topluluğu (Evanjelik Diyarbakır Kilisesi) Diyarbakır’da son otuz yılda ortaya çıkmış Hıristiyan bir dini gruptur. Bu dini grubun ortaya çıkmasında Diyarbakır’ın kendine özgü toplumsal koşullarının da etkisi olmuştur. Çekirdek kadrosu Batılı misyonerlerin faaliyetleri ile oluşan Diyarbakır İncil Topluluğu, günümüzde tamamen yerel bir kilise olarak örgütlenmiştir. Diyarbakır’da Müslümanların Protestan Hıristiyanlığa geçmelerini sağlayan dinamikler homojen değildir. Türkmen Alevilerin bu dini gruba yoğun katılımlarının dini ve toplumsal açıdan özel bazı nedenleri vardır. Diyarbakır İncil Topluluğu ile Müslüman toplum arasında çeşitli önyargılar mevcuttur. Topluluk, resmiyette dini bir azınlık grubu olarak kabul edilmemekle birlikte informel olarak bir inanç grubu muamelesi görmektedir. Resmi ve sivil alanda ayrımcılığa uğradıkları duygusu topluluk üyeleri arasında yaygındır. Kilise üyelerinin sosyal ve ekonomik konumları, toplumsal çevreleri ile bariz bir farklılık göstermemektedir. Diyarbakır İncil Topluluğunun din ve dindarlık anlayışı, kısmen yerel kültür ve çevresel koşullardan etkilenmekle birlikte, çoğunlukla Protestanlığın Plymouth Brethren Kilisesinin öğretilerine göre şekillenmiştir. Diyarbakır İncil Topluluğu toplumsal cinsiyet konusunda Kutsal Kitap’ın literal okunuşuna dayalı geleneksel Protestan inanç ve pratikleri çerçevesinde şekillenen bir anlayışa sahiptir. Evanjelik Diyarbakır Kilisesi misyonerlik faaliyetlerini mutlaka yerine getirilmesi gereken dini bir görev olarak kabul etmektedir. Eskatolojiye dair inançları ise Kutsal Kitap’a dayanmaktadır. Kilise üyelerinin geleceğe dair beklentileri optimisttir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, A. (2020). DİYARBAKIR İNCİL TOPLULUĞU ÜZERİNE SOSYOLOJİK BİR İNCELEME. Şarkiyat, Cilt: 12 - Sayı: 3, 575–602. https://ajindex.com/articles/92298

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. “2018 Uluslararası Dini Özgürlükler Raporu Türkiye”. Erişim: 02 Haziran 2020. https://tr.usembassy.gov/tr/2018-uluslararasi-dini-ozgurlukler-raporu-turkiye/. ALICI, Mustafa. “Ortodoks Ve Protestan Kiliselerinde Dini Otorite”. Akra Kültür Sanat Ve Edebiyat Dergisi. 2015. ATALAY, Talip. “Diyarbakır ve Mardin’de Misyonerlik Faaliyetleri”. Dinler Tarihçileri Gözüyle Türkiye’de Misyonerlik. 141-150. Türkiye Dinler Tarihi Derneği Yayınları, 2005. BAKON, Shimon. “Deborah: Judge, Propethess and Poet”. Jewish Bible Quarterly 34/2 (2006): 110-119. BERGER, Peter L. Kutsal Şemsiye
  2. Bs. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2000. BERKTAY, Fatmagül. Tektanrılı Dinler Karşısında Kadın
  3. Bs. İstanbul: Metis Yayınları, 2009. BESNARD, Albert M. - Clement, Oliver - Mehl, Roger. Hıristiyan İlahiyatı. Konya: Arı Basımevi, t.y. BIYIK, Mustafa. “Amerikan Protestan Fundamentalizmi’nin Köken ve Öğreti Açısından Bir Analizi”. Dini Araştırmalar 10/28 (2007): 83-104. BIYIK, Mustafa. “Hıristiyan Teolojisinde Deccal ve Yecüc - Mecüc Kavramları Üzerine Bir Değerlendirme”. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 6/11 (2007): 53-79. BİRKETT, Kirsten. Reformun Özü-Hıristiyanlığın Reform Tarihi. İstanbul: Bütün Dünya Kitaplığı, 2003. BÜYÜKKARA, Mehmet Ali. “Dinî Grup Yapılarında Dine İlişkin Muhtemel Anlama ve Temsil Sorunları”. Usûl. 7 (2007): 107-136. COLE, Stephen. Sosyolojik Düşünme Yöntemi
  4. Bs. Ankara: Vadi Yayınları, 1999. ÇATALBAŞ, Resul. “Diyarbakır’da Misyonerlik Faaliyetlerinin Tarihi”. İstanbul Üniveritesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 29 (2013): 109-132. ÇAYIR, Celal. Türkiye’de Din Değiştirip Hıristiyanlığa Geçişin Psiko-Sosyal Etkenleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2008. ÇELEBİ, İlyas. “Farklı İnanç Grupları ile Bir Arada Yaşamanın Dini/Teolojik Bakımdan İmkanı”. Toplumsal Birliğin Güçlendirilmesinde Dini Söylemin Önemi. 145-155. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2016. ÇELİK, Celaleddin - Şahin, İlkay. “Kadın Dindarlığı: Bir Paradoksun Söyledikleri”. Toplum Bilimleri Dergisi 1/3 (2009): 141-166. ÇETİN, Ensar. “Hıristiyan Fundamentalizmi ve Ortadoğu’da Tanrıyı Kıyamete Zorlama Stratejisi”. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 5/1 (2014): 1-16. DAVİE, Grace. Modern Avrupa’da Din. İstanbul: Küre Yayınları, 2005. EUMC. “Muslims in the European Union Discrimination and Islamophobia”. 2006. GİDDENS, Anthony. Sosyoloji
  5. Bs. İstanbul: Kırmızı Yayınları, 2012. GİDDENS, Anthony - SUTTON, Philip W. Sosyoloji. İstanbu