Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2016 / Cilt: 16 - Sayı: 4

Teknoloji ile Zenginleştirilmiş Öğrenmeye Yönelik Öğretim Elemanı Geliştirme Altyapısı

Sayfa
21–38
Yayın Tarihi
2016-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiye için önerilen, çevrimiçi eğitim ile öğretim elemanı geliştirme çalışmalarının ülkemizin kurumsal ve akademik yapısına uygun olarak ele alınmasıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Eğitimin ulusal sınırlardan küresel bir boyuta taşındığı ve bilgi toplumu olma yolunda politikaların ön plana çıktığı günümüzde, Türkiye’de yükseköğretim kurumları ve öğrenci sayısındaki büyümenin salt niceliksel değil niteliksel olarak da amaçlanması gerekmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu gelişimin temel hedeflerinden biri öğretim ve öğrenmeyi etkileyen faktörlerin önde geleni olan teknolojinin en etkin şekilde kullanılmasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiye için önerilen, çevrimiçi eğitim ile öğretim elemanı geliştirme çalışmalarının ülkemizin kurumsal ve akademik yapısına uygun olarak ele alınmasıdır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Öğretim Elemanı Geliştirme · Teknoloji ile Zenginleştirilmiş Öğrenme · Çevrimiçi Eğitim

Özet

Öz Eğitimin ulusal sınırlardan küresel bir boyuta taşındığı ve bilgi toplumu olma yolunda politikaların ön plana çıktığı günümüzde, Türkiye’de yükseköğretim kurumları ve öğrenci sayısındaki büyümenin salt niceliksel değil niteliksel olarak da amaçlanması gerekmektedir. Bu nedenle bu kurumlarda çalışan öğretim elemanlarının mesleki gelişimi önem kazanmaktadır. Bu gelişimin temel hedeflerinden biri öğretim ve öğrenmeyi etkileyen faktörlerin önde geleni olan teknolojinin en etkin şekilde kullanılmasıdır. Bu çalışmada, yurtdışında teknoloji ile zenginleştirilmiş öğrenmeyi hedefleyen bir üniversitenin öğretim elemanı mesleki gelişim altyapısı gözlem ve görüşmelerle incelenmiştir. Nicel araştırma yaklaşımı ile öğretim elemanlarının kullandıkları teknolojik ortam, araç ve yöntemlere ilişkin veriler bir anketle toplanmıştır. Kurumda etkin temel girişimler, Öğretim Tasarımı Bölümü, Öğretim Elemanı Gelişim Komitesi ve Öğretim Elemanı Öğrenme Topluluklarıdır. Sonuçta öğretim üyelerinin, en çok çevrimiçi Öğrenme Yönetim Sisteminin kullandığı; materyallere erişim, ders etkinliklerini yönetmek ve öğrencilerle iletişimde yarar sağladıkları belirlenmiştir. Kendilerini geliştirmek için bir uzmana danışmayı daha çok tercih etmektedirler. Türkiye için önerilen, çevrimiçi eğitim ile öğretim elemanı geliştirme çalışmalarının ülkemizin kurumsal ve akademik yapısına uygun olarak ele alınmasıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ELÇİ, Y. D. D. A. (2016). Teknoloji ile Zenginleştirilmiş Öğrenmeye Yönelik Öğretim Elemanı Geliştirme Altyapısı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 4, 21–38. https://ajindex.com/articles/9227

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Bilgiç, H. G., Doğan, D. & Seferoğlu, S. S. (2011). Türkiye’de yükseköğretimde çevrimiçi öğretimin durumu: İhtiyaçlar, sorunlar ve çözüm önerileri. Yükseköğretim Dergisi, 1(2), 80-87. doi:10.2399/ yod.11.080 Blyth, R. D., May, M. K. & Rainbolt, J. G. (2006). Effective live online faculty development workshops: One Model. Educause Quarterly (4). Brew, A., Boud, D. (1996). Preparing for new academic roles: A holistic approach to development. The International Journal for Academic Development, 1(2), 17-25. doi:10.1080/1360/44960010203 Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem. ISBN: 9789944919289 Centra, J. A. (1976). Faculty development practices in U.S. colleges and universities. New Jersey: Educational Testing Service. Chism, N., Gosling, D. & Sorcinelli, M.D. (2010). International faculty development. K. Herr ve D. Robertson (Ed.), A Guide to faculty development, 243-258. San Francisco: Jossey-Bass. ISBN:978-0- 470-40557-4
  2. Cox, M. D. (2004). Introduction to faculty learning communities. New Directions for Teaching and Learning, 97, 5-23. doi: 10.1002/tl.129 Çağıltay, K. (2010). Eğitim ve teknoloji: Bardak dolu mu boş mu ya da nasıl doldururuz? ÖDTÜ’lüler Bülteni, Mart 2010.
  3. Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaş- ma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası. Yükseköğretim Kurulu Yayın No: 2014/2. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. ISBN:978-978- 975-7916
  4. Dahlstrom, E. (2015). Educational Technology and Faculty Development in Higher Education. Research report. Louisville, CO: ECAR, June 2015. Erişim https://library.educause.edu/resources/2015/6/educational-technology-and-faculty-developmentin-higher-education
  5. Dede, C. (2003). Distributed-learning communities as a model for educating teachers. R. Ferdig vd. (Ed.), Proceedings of Society for Information Technology and Teacher Education International Conference 2004, (s. 3-12).
  6. Chesapeake, VA: AACE. Diaz, M. J. F., Santaolalla, R. C. & Gonzalez, A. G. (2010). Faculty attitudes and training needs to respond the new European higher education challenges. Higher Education, 60 (1), 101–118.
  7. Dünya Bankası (2000). Higher education in developing countries: Peril and Promise. The International Bank for Reconstruction and Development, Washington DC: The World Bank. ISBN: 0-8213-4630-X Eddy, P. L. (2007). Faculty development in rural community colleges. New Directions for Community Colleges, (137), 65-76. doi:1