Dergiler / Türk Psikiyatri Dergisi / 2011 / Cilt: 22 - Sayı: 3

Asistan hekimlerin tükenmişlik ve mobbing düzeylerinin incelenmesi

An examination of mobbing and burnout of residents

Sayfa
137–149
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Araştırma sonucunda asistan hekimlerin mobbing düzeyi 1,87; duygusal tükenme düzeyi 2,99; duyarsızlaşma düzeyi 2,95 ve kişisel başarı düzeyi 2,94 olarak bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: İnsan kaynakları yönetiminde mobbing ve tükenmişlik önemli iş psikolojisi konuları arasında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca araştırmada mobbing ve tükenmişlik düzeylerinin cinsiyete, medeni duruma, çalışılan tıp bilimleri alanına, yaşa göre anlamlı farklılıklar gösterip göstermediğini belirlemek de amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Araştırma sonucunda asistan hekimlerin mobbing düzeyi 1,87; duygusal tükenme düzeyi 2,99; duyarsızlaşma düzeyi 2,95 ve kişisel başarı düzeyi 2,94 olarak bulunmuştur.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: İnsan kaynakları yönetiminde mobbing ve tükenmişlik önemli iş psikolojisi konuları arasında yer almaktadır. Sağlık sektöründe başta hekimler olmak üzere insan kaynaklarının mobbing ve tükenmişlik durumları üzerine yapılacak çalışmalar önem arz etmektedir. Hekimlerde mobbing ve tükenmişlik üzerine bazı çalışmalar yapılmış olmasına karşın, sağlık sektöründe mobbing ve tükenmişlik arasındaki ilişkiyi açıklayan sınırlı sayıda araştırma vardır. Bu araştırmada Türkiye’de bir kamu üniversitesi araştırma ve uygulama hastanesindeki asistan hekimlerin mobbing ve tükenmişlik (duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı) düzeyleri arasındaki ilişkileri açıklamak amaçlanmıştır. Ayrıca araştırmada mobbing ve tükenmişlik düzeylerinin cinsiyete, medeni duruma, çalışılan tıp bilimleri alanına, yaşa göre anlamlı farklılıklar gösterip göstermediğini belirlemek de amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma 01.04.2009-30.06.2009 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi’nde çalışan asistan hekimler üzerinde yapılmıştır. Araştırma için Ondokuz Mayıs Üniversitesi Rektörlüğü’nden gerekli izin alınmıştır. Araştırmada asistan hekimlerin tükenmişlik düzeyleri Maslach Tükenmişlik Ölçeği (Maslach Burnout Inventory), mobbing düzeyleri ise Leymann’ın Psikolojik Terör Envanteri (Leymann Inventory of Physchological Terror) ile ölçülmüştür. Araştırmada örneklem çekilmeyip evreni oluşturan 510 asistan hekimin tamamına araştırma ölçeklerinin uygulanması amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında 270 asistan hekime ulaşılmıştır. Araştırmada asistan hekimlerin % 52,94’ü ölçüm araçlarındaki soruların tamamına yanıt vermiştir. Veri analizinde t testi, F testi, regresyon analizi ve tanımlayıcı istatistiklerden yararlanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonucunda asistan hekimlerin mobbing düzeyi 1,87; duygusal tükenme düzeyi 2,99; duyarsızlaşma düzeyi 2,95 ve kişisel başarı düzeyi 2,94 olarak bulunmuştur. Mobbing ve tükenmişlik düzeylerinin asistan hekimlerin tıp alanlarına göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur. Ayrıca araştırmada mobbing, duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı arasında ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç: Mobbing düzeyinin tükenmişliğin üç boyutunu (duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı) anlamlı olarak etkilediği belirlenmiştir.

Abstract

Aim: Mobbing and burnout in human resources management are important topics in labor psychology. It is important to research the levels of mobbing and burnout of human resources in the health sector, primarily in doctors. Although there have been some studies on the mobbing and burnout of doctors, there has been a limited number of studies on the relationship between mobbing and burnout in the health sector. This study aims to examine the relationship between mobbing and burnout (emotional exhaustion, depersonalization, personal accomplishment) levels of resident doctors at a public university research and training hospital in Turkey and to investigate whether mobbing and burnout levels vary significantly according to gender, marital status, medical branch and age. Method: This study was conducted on resident doctors at the Ondokuz Mayıs University Research and Training Hospital between 01.04.2009 and 30.06.2009. Legal permission for the study was received from the Rector’s Office of Ondokuz Mayıs University. The Maslach Burnout Inventory for measuring burnout levels in doctors and the Leymann Inventory of Psychological Terror for measuring doctors’ mobbing levels were the research instruments employed. Sampling was not used in this study. The aim was to administer the research instruments to all the residents (the universe of this study consisted of 510 assistant doctors). 52.94 % of residents responded to all of the questions in these instruments. In the data analysis, a t-test, ANOVA, regression an alysis and descriptive statistics were used. Findings: At the end of the analyses, it was found that the mean mobbing level of residents is 1.97; the mean emotional exhaustion level of residents is 2.97; the mean level of depersonalization is 2.95; and the mean level of personal accomplishment is 2.94. Mobbing and burnout levels of residents vary significantly in terms of medical branch. Conclusion: This study indicated that there are relationships between mobbing, emotional exhaustion, depersonalization and personal accomplishment. Mobbing is a significant regressor for emotional exhaustion, depersonalization and personal accomplishment in this study.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YARDAN, E. D., TOP, M., ERGİN, G. (2011). Asistan hekimlerin tükenmişlik ve mobbing düzeylerinin incelenmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 3, 137–149. https://ajindex.com/articles/92032

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Aguino K, Byron K (2002) Dominating interpersonal behavior and perceived victimization in groups: Evidence for a curvilinear relationship. JOM, 28(1): 69-87.
  2. Anderson L, Pearson C (1999) Tit for tat? The spiraling effect of incivility in the workplace. AMR, 24(3): 452–471.
  3. Arı GS, Bal EÇ (2008) Tükenmişlik kavramı: Birey ve örgütler açısından önemi. Celal Bayar Üniversitesi İİBF Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 15(1): 131-147.
  4. Ashforth B (1994) Petty tyranny in organizations. Human Relations, 47: 151- 171. Balducci C, Alfano V, Fraccaroli F (2009) Relationships between mobbing at work and MMPI-2 Personality profile, posttraumatic stres symptoms and suicidal ideation and behavior. Viol and Vict, 24(1): 52–67.
  5. Barling J, Rogers AG, Kelloway EK (2001) Behind closed doors: In-home workers’ experience of sexual harassment and workplace violence. J Occup Health Psychol, 6(3): 225-269.
  6. Baron RA, Neuman JH (1996) Workplace violence and workplace aggression: Evidence on their relative frequency and potential causes. Aggr Behav, 22: 161-173.
  7. Bilgel N, Aytac S, Bayram N (2006) Bullying in Turkish White-Collar Workers. Occup Med, 56: 226–231.
  8. Björkqvist K, Österman K, Hjelt-Bäck M (1994) Aggression among university employees. Aggr Behav, 20: 173–184.
  9. Borritz M, Bultmann U, Rugulies R ve ark. (2005) Psychosocial work characteristics as predictors for burnout: Findings from 3-year follow up of the PUMA study. J Occup Environ Med, 47: 1015-1025.
  10. Borritz M, Rugulies R, Bjorner JB ve ark. (2006a). Burnout among employees in human service work: Design and baseline findings of the PUMA study. Scandinavian J Pub Health, 34: 49-58.
  11. Borritz M, Rugulies R, Christensen KB ve ark. (2006b) Burnout as predictor of self-reported sickness absence among human service workers: prospective findings from three-year follow-up of the PUMA study. Occup Environ Med, 63: 98-106.
  12. Budd JW, Arvey RD, Lawles P (1996) Correlates and consequences of workplace violence. J Occup Health Psychol, 1(2): 197-210.
  13. Bukspan E (2004) Bullying at work in France: A personal view. Br J Guid Counded, 32: 397-406.
  14. Chappell D, Di Martino V (2006) Violence at work (Third Edition). Geneva, International Labor Organization, s. 17. Cordes CL, Dougherty TW (1993) A review and an integration of research on job burnout. AMR, 18 (4): 624-628.
  15. Çam O (1991) Hemşirelerde tükenmişlik sendromunun araştırılması (Yayınlanmamış Doktora Tezi). İzmir, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Çobanoğlu Ş (2005) İşyerinde duygusal sald