Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2010 / Cilt: 5 - Sayı: 4

Türkçede ünlü almaşması

Apophony in Turkish

Sayfa
201–220
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna göre Türkçe yansıma ikilemelerdeki [a]-[u] ve [e]-[ü] ünlü değişimleri Almaşık örgü’deki A→U değişimine tabi olarak açıklanabilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Türkçe yansıma ikilemelerdeki ses değişimlerini araştırmakta ve bağlamdan bağımsız ses değişimlerini ifade etmek için kullanılan almaşma temelli bir çözümleme önermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada, bağlamdan bağımsız olarak var olan ses değişimlerinin aslında bir tür ses almaşması olduğu ve Guerssel & Lovenstamm (1996)’da önerilen Almaşık örgü’yü takip ettiği savunulmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Buna göre Türkçe yansıma ikilemelerdeki [a]-[u] ve [e]-[ü] ünlü değişimleri Almaşık örgü’deki A→U değişimine tabi olarak açıklanabilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma Türkçe yansıma ikilemelerdeki ses değişimlerini araştırmakta ve bağlamdan bağımsız ses değişimlerini ifade etmek için kullanılan almaşma temelli bir çözümleme önermektedir. Çalışma Türkçe yansıma ikilemelerinin barındırdıkları ses değişmeleri açısından bir eğilim sergileyip sergilemediklerini sorgulamaktadır. Çalışmada, bağlamdan bağımsız olarak var olan ses değişimlerinin aslında bir tür ses almaşması olduğu ve Guerssel & Lovenstamm (1996)’da önerilen Almaşık örgü’yü takip ettiği savunulmaktadır. Buna göre Türkçe yansıma ikilemelerdeki [a]-[u] ve [e]-[ü] ünlü değişimleri Almaşık örgü’deki A→U değişimine tabi olarak açıklanabilmektedir.

Abstract

The present work investigates the sound alternations in Turkish onomatopoeic reduplications and offers an analysis based on apophony, which is the label for context-free sound alternations. It questions whether Turkish onomatopoeic reduplication displays any regularity with respect to the vocalic changes observed in the forms. The study claims that context-free sound alternations in onomatopoeic reduplications are some form of apophony and follows the Apophonic path offered by Guerssel and Lowenstamm (1996). Turkish implements A→U alternation for both [a]-[u] and [e]-[ü] changes observed in onomatopoeic reduplications.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BATURAY, S. (2010). Türkçede ünlü almaşması. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 5 - Sayı: 4, 201–220. https://ajindex.com/articles/91880

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. BALCI, Ercan (2006) A Government Phonology Analysis of Turkish Consonants, Boğaziçi University, Ph. D. Dissertation. BATURAY, Semra (2010) Apophony in Turkish Onomatopoeic Reduplications, Boğaziçi University, M.A. Thesis. BATURAY, Semra (in press) “Reduplication in Turkish: Phonological Duplication or Morphological Reduplication”, Proceedings of The 10th International Language, Literature and Stylistics Symposium, Gazi University, Ankara, 3-5 November, 2010.
  2. BENDJABALLAH, Sabrina (2001) “The “Negative Preterite” in Kabyle Berber”, Folia Linguistica, XXXIV 3-4,184-223.
  3. CHARETTE, Monik & GÖKSEL, Aslı (1994) “Switching and Vowel Harmony in Turkic Languages”, SOAS Working Papers in Linguistics and Phonetics, 4, 31-51.
  4. CHARETTE, Monik & GÖKSEL, Aslı (1996) “Licensing Constraints and Vowel Harmony in Turkic Languages”, SOAS Working Papers in Linguistics and Phonetics, 6, 1-25. [Also (Ed.) Eugeniusz Cyran, Structure and Interpretation: Studies in Phonology, Folium, Lublin, 1998, 65-88].
  5. DEMİRCAN, Ömer (2009)
  6. Türkçenin Ses Dizimi, Der Yayınları,
  7. İstanbul.
  8. GUERSSEL, Mohand & LOVENSTAMM Jean (1996) “Ablaut in Classical Arabic Measure I Active Verbal Forms”, Ms. University of Paris 7. http://www.llf.cnrs.fr/Gens/Lowenstamm/ablaut.pdf
  9. HATİPOĞLU, Vecihe (1971)
  10. Türk Dilinde İkileme, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  11. Ankara.
  12. HATİPOĞLU, Vecihe (1981)
  13. Türk Dilinde İkileme, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  14. Ankara.
  15. INKELAS, Sharon & ZOLL, Cheryl (2005) Reduplication: Doubling in Morphology, Cambridge University Press,
  16. Cambridge. KARAHAN, Leyla (2008) “Tekrar Gruplarında Ünlü Düzeni-Anlam İlişkisi Üzerine Düşünceler”, (Ed.) Ekrem Arıkoğlu, Prof. Dr. Ahmet B. Ercilasun Armağanı, Akçağ Yayınları, Ankara, 140-148.
  17. KAYE, Jonathan (1990) “`Coda' Licensing”, Phonology, 7, 2, 301- 330. KAYE, Jonathan (1995) “Derivations and Interfaces”, (Ed.) Jacques Durand, & Francis Katamba, Frontiers of Phonology, Longman, London & New York, 289-332.
  18. KAYE, Jonathan (2000) “A Users' Guide to Government Phonology”, Ms., University of Ulster. http://www.unice.fr/dsl/tobias.htm
  19. KAYE, Jonathan (2001) “Working with Licensing Constraints”, (Ed.) Katarzyna Dziubalska-Kolaczyk, Constraints and Preferences, Mouton de Gruyter, Berlin & New York, 251- 268. KAYE, Jonathan, LOWENSTAMM, Jean & VERGNAUD, Jean- Roger (1985) “The Internal Structure of Phonological Representations: A Theory of Charm and Government”, Phonology Yearbook, 2, 305-328.
  20. KAYE, Jonathan, LOWENSTAMM, Jean & VERGNAUD, Jean- Roger (1990) “Constituent Stru