Dergiler / Litera: Dil Edebiyat ve Kültür Araştırmaları Dergisi / 2011 / Cilt: 24 Sayı: 1

The Encounter With The Uncanny: (De) Territorializations of Home And Self In Oğuzatay's "Korkuyu Beklerken" ("Waiting Forfear")

Sayfa
37–51
Yayın Tarihi
2011-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tıpkı Kafka'nın Gregor'ının hayvan olarak yersiz yurtsuzlaşması,   sonunda tekrar   Oedipalleşerek başarısızlığa uğraması gibi, "Korkuyu Beklerken"de de bir kaçış yolu yoktur, zira kahramanın kimlik arayışı da tek muhtemel kaçış yolu - kimliğinin evreni olarak evi- gibi yıkılmaya mahkumdur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Oğuz Atay'ın "Korkuyu Beklerken" adlı öyküsü bireyin mekansal ve bireysel sınırlar içerisindeki durumunu sorunsallaştıran son derece Kafkaesk bir öyküdür. "Tekinsiz" bir mektupla harekete geçen kahraman işini bırakıp, tanıdık bir aidiyet alanından giderek yabancı bir aidiyetsizlik alanına dönüşen evine sığınır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kahramanın, tekinsiz olanla karşılaşması ile başlayan kendini arayışının bir yenilgiyle, bir yersiz yurtsuzlukla, ya da evsizlik tecrübesini açan trajik bir sonla bittiği savunulacaktır.   Böylece, kahramanın hakiki kimlik ve bireysel özgürlük arayışı, varoluşun tekinsizliğiyle değersizleşen bir arayışta son bulmaya mahkumdur.
💡
Sonuç & Katkı:Tıpkı Kafka'nın Gregor'ının hayvan olarak yersiz yurtsuzlaşması,   sonunda tekrar   Oedipalleşerek başarısızlığa uğraması gibi, "Korkuyu Beklerken"de de bir kaçış yolu yoktur, zira kahramanın kimlik arayışı da tek muhtemel kaçış yolu - kimliğinin evreni olarak evi- gibi yıkılmaya mahkumdur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Oğuz Atay · "Korkuyu Beklerken" · Kimlik

Özet

Oğuz Atay'ın "Korkuyu Beklerken" adlı öyküsü bireyin mekansal ve bireysel sınırlar içerisindeki durumunu sorunsallaştıran son derece Kafkaesk bir öyküdür. "Tekinsiz" bir mektupla harekete geçen kahraman işini bırakıp, tanıdık bir aidiyet alanından giderek yabancı bir aidiyetsizlik alanına dönüşen evine sığınır. Bu "tekinsiz" tecrübe, kahramanın kimlik ve mekan bakımından içsel bir arayışa yönelmesini sağlar. Ev ve kendilik kavramları öyküde iç içe geçmiş durumdadır; öyle ki, kimlik sadece me­ kanın bir parçası değildir, aynı zamanda mekandan ayrılamaz durumdadır. Atay'ın ev konfigürasyonu kahramanın davranışlarını belirler, zira Atay'm mekansal sınırlan kurgulamasıyla kahramanın kendini tanımlaması ve kurgulaması paralellikler gösterir. Evindeki / barınağındaki bu sürgün kahramanın kaçış yolu bulabileceği tek alan olarak gözükse de, sonunda onu yersiz yurtsuz bırakacak şekilde yavaş yavaş tüm anlamların silinmesiyle, evi de onu aynı şekilde hapsedecektir. Teorik olarak Freud'un ufuk açıcı makalesi "Unheimlich" (Tekinsiz), Todorov'un "fantastik" kavramı ve Deleuze ve Guattari'nin Kafka: Minör bir Edebiyata Doğru (Kafka: Toward a Minor Literature) adlı eserine dayanan bu makalede, mekan ve kimliği kavramsallaştırmaları bakımından Albert Camus'nün "The Artist at    Work," Herman   Melville'in "Bartlebytbe    Scrivener,"   ve   Naguib Mahfouz'un "The Time and the Place" adlı öykülerine bazı metinlerarası göndermeler mevcuttur. Bu makalede, ev/mekan ile kimlik arasındaki ilişki evin yersiz yurtsuzluğunun kimliğin de yersiz yurtsuzluğunu olduğu iddiasıyla incelenecektir. Kahramanın, tekinsiz olanla karşılaşması ile başlayan kendini arayışının bir yenilgiyle, bir yersiz yurtsuzlukla, ya da evsizlik tecrübesini açan trajik bir sonla bittiği savunulacaktır.   Böylece, kahramanın hakiki kimlik ve bireysel özgürlük arayışı, varoluşun tekinsizliğiyle değersizleşen bir arayışta son bulmaya mahkumdur. Kahraman ne evinin mekansal sınırlan içinde hakiki bir "yuva" ne de kurgulanmış kimliğinin sınırlan içerisinde gerçek bir kimlik bulabilir. Lukacs'cı anlamda, "ev" insanın kimliğiyle uzlaşmasıdır, zira modem bir roman kahramanın "arayışı"nda "her yol öze doğrudur- eve doğrudur- çünkü ruh için asıl evi / yuvası kendiliğidir". Ama karakterimiz kimlik ve ev arasındaki sınırları muğlaklaştırarak kendini gitgide daha çok bir evsizlik durumunda bulunur. Tıpkı Kafka'nın Gregor'ının hayvan olarak yersiz yurtsuzlaşması,   sonunda tekrar   Oedipalleşerek başarısızlığa uğraması gibi, "Korkuyu Beklerken"de de bir kaçış yolu yoktur, zira kahramanın kimlik arayışı da tek muhtemel kaçış yolu - kimliğinin evreni olarak evi- gibi yıkılmaya mahkumdur.

Abstract

Oğuz Atay's "Korkuyu Beklerken" is a highly Kafkaesque short story that problematizes the position of an individual within spatial and individ­ ual boundaries. Alarmed by an "uncanny" letter, the protagonist quits his job so that he can seclude himself in his house, which gradually evolves from a familiar home space into an unfamiliar space of unbelonging. The "uncanny" functions as a catalyst for the protagonist, leading him to an inner quest in terms of identity and space. The notions of home and self­hood are highly intertwined in the story; that is, identity is not only a part of space, but it is also inseparable from it. Atay's configuration of home ultimately determines the protagonist's behavior, for his reconstruction of spatial boundaries parallels the protagonist's attempt to define and con­ figure himself. While his exile in his house/burrow seems to be the only realm to find "al ine of escape," it equally imprisons him, with a gradual effacement of meanings to render him totally homeless. Theoretically based on Freud's seminal essay "Unheimlich" and Todorov's notion of "the fantastic" and Deleuze and Guattari's  Kafka: Toward a Minor Literature,  the paper will proceed with some intertextual references to Camus' "The Artist at Work," Melville's "Bartleby the Scrivener," and Mahfouz's "The Time and the Place" in terms of their contextualization of space and identity. In this paper, the relationship between home/space and identity will be examined to claim that (de)construction of home is a metaphor for (de)construction of identity. I am mainly going to argue that the protagonist's quest for selfhood, which starts with an encounter with the uncanny ultimately results in defe"at, a reterritorialization, or rather as a tragic end that opens up the issue of homelessness. The protagonist's search for self-authenticity and individual emancipation is thus doomed to be lost in a quest degraded by the uncanniness of existence. He fails to find an authentic "home" within the space that is his house, and a true selfhood within the restrictions of his constructed identity. in Lukacsian sense, "home" is corning to terms with one's identity, as in a quest of a modern novel hero "every road leads to the essence - leads home - for to the soul its selfhoodis its home". Yet, our character finds himself more and more in a sort of"homelessness," obscuring the boundaries between the self and home. Just like Kafka's "Gregor's deterritorialization through the becoming-animal fails" with a re-Oedipalization in the end, there are no flights of escape in "Korkuyu Beklerken" as even the only glimpse of a way out -home as the cosmos of his identity - collapses and so is his quest into selfhood.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yağcıoğlu, H. G. (2011). The Encounter With The Uncanny: (De) Territorializations of Home And Self In Oğuzatay's "Korkuyu Beklerken" ("Waiting Forfear"). Litera: Dil Edebiyat ve Kültür Araştırmaları Dergisi, Cilt: 24 Sayı: 1, 37–51. https://ajindex.com/articles/909982

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...