Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Şizofreni olgusu tanımlanarak verildiğinde, hasta yakınlarının tamamı olgunun ruhsal bir hastalığa işaret ettiğini belirtmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu araştırmanın amacı, hasta yakınlarının şizofreniye ilişkin inanç ve tutumlarını belirlemektir. Yöntem: Araştırma, İstanbul, İzmir ve Adana'da, Mayıs-Eylül 2002 tarihleri arasında, psikiyatri polikliniklerine başvuran toplam 98 şizofreni hastası yakınına, Ruhsal Hastalıklarda Tutum projesi için geliştirilen anket formu uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Şizofreni olgusu tanımlanarak verildiğinde, hasta yakınlarının tamamı olgunun ruhsal bir hastalığa işaret ettiğini belirtmiştir. Buna karşın, şizofreni isim olarak verildiğinde, bu terimin bir akıl hastalığına işaret ettiğini belirtenlerin oranı %76.5'de kalmıştır. Şizofreni etiyolojisinden sorumlu tutulan faktörler arasında sosyal sorunlar (%62.9) ve kişilik zayıflığı (%65.3) öne çıkmakta olup, hasta yakınlarının tamamına yakını şizofreninin tedavisi için tıbbi yöntemleri ve doktorlar içinde de psikiyatrları tercih etmektedir. Hasta yakınlarının %72.2'si şizofrenlerin saldırgan olduğunu, %91.8'i de kendi hayatları ile ilgili doğru kararlar alamayacağını düşünmektedir. Örnekleme alınan ilin İstanbul olmasının ve "şizofreniyi" hastalık, akıl ya da ruh hastalığı" olarak görmenin sosyal mesafe puanlarını olumsuz yönde yordadığı görülmüştür. Sonuç: Hasta yakınları şizofreni kavramı açıldığında ruhsal bozukluğu tanımlayabilmekle birlikte, şizofreni terimi ile yeterli ve doğru ölçüde tanışık değildir. Hastalık, akıl ya da ruh hastalığı etiketi, şizofrenisi olan hasta yakınlarının üzerinde bile sosyal mesafe ve tutumları etkileyen bir özelliktir. Alınan sonuçlar ruhsal bilgilendirme programlarının geliştirilerek uygulanması, diğer yandan da tedavi uygulamalarında psikososyal yaklaşımlara daha fazla yer verilmesi yönünde hasta yakınlarının taleplerini hekimlerin dikkatine sunmaktadır.
Abstract
Objective: To examine relatives' beliefs and attitudes towards schizophrenia. Method: Data were derived from the demographic and schizophrenia modules of the questionnaire developed for the survey called "Attitudes Towards Mental Disorders". The questionnaire was administered 98 adult relatives of schizophrenic patients who had participated in psychiatric outpatient treatment programs in Istanbul, Izmir and Adana. Results: Although all identified the case described as a mental disorder, only 76.5% determined the term schizophrenia as a mental disorder. Social problems (62.9%) and weakness of will (65.3%) were the most commonly endorsed causes of schizophrenia. Almost all of the respondents preferred medical methods and psychiatrists for the treatment of schizophrenic patients. 72.2% of the sample held the opinion that people with schizophrenia are dangerous and 91.8% believed that these patients could not take responsibility for their own lives. The attitudes of the subjects living in Istanbul and those who stated that "schizophrenia is an illness or a mental disorder" were more negative than the others with respect to social distance characteristics. Conclusion: Most of the relatives of schizophrenic patients identified a mental disorder when a schizophrenia case was described, but they had insufficient information about the term schizophrenia. Labeling patients as mentally ill had a negative effect on relatives' attitudes towards schizophrenia. The results of this study underlined the need for education programs for the relatives of patients, and the demands of the relatives concerning treatment modalities with psychosocial components.