Dergiler / Konya Journal of Engineering Sciences / 2008 / Cilt: 23 Sayı: 2

DOĞANHİSAR-HÜYÜK (KONYA) ARASINDA SULTANDAĞLARI MASİFİNİN YAPISAL ÖZELLİKLERİ

Structual Features of The Sultandağları Massif Between Doğanhisar and Hüyük (Konya, Turkey)

Sayfa
37–45
Yayın Tarihi
2008-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İnceleme alanının Miyosen’den itibaren blok faylanmayla kırıklanarak bugünkü iç yapısını kazandığı saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sultandağları Masifi’nin güneydoğu kesiminde Doğanhisar ile Hüyük arasında Miyosen-Pliyosen yaşlı örtü altında masifin Paleozoyik yaşlı metamorfitleri yer alır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Alpin hareketlerle yeşilşist fasiyesinde metamorfizma geçiren kayaçların üç sünümlü kıvrımlanma evresi geçirerek kıvrım–2 ve kıvrım–3 tipi üstelenmiş kıvrım geometrisi kazandıkları anlaşılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:İnceleme alanının Miyosen’den itibaren blok faylanmayla kırıklanarak bugünkü iç yapısını kazandığı saptanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:SultandağlarÍ Masifi · mesoskopik tektonik · çok evreli kıvrımlanma

Özet

Sultandağları Masifi’nin güneydoğu kesiminde Doğanhisar ile Hüyük arasında Miyosen-Pliyosen yaşlı örtü altında masifin Paleozoyik yaşlı metamorfitleri yer alır. Bu çalışmada masifin metamorfizmasına eşlik eden deformasyon evreleri belirlenmiştir. Alpin hareketlerle yeşilşist fasiyesinde metamorfizma geçiren kayaçların üç sünümlü kıvrımlanma evresi geçirerek kıvrım–2 ve kıvrım–3 tipi üstelenmiş kıvrım geometrisi kazandıkları anlaşılmaktadır. Bu deformasyon evrelerinde, sırasıyla, (1) yapraklanma düzlemleri; (2) KB-GD gidişli yatay eksenli, az-eğik, izoklinal kıvrımlar ve buruşma lineasyonları; (3) KD-GB gidişli eksen düzlemi eğik, ekseni dalımlı izoklinal ve benzer kıvrımlar gelişmiştir. İnceleme alanının Miyosen’den itibaren blok faylanmayla kırıklanarak bugünkü iç yapısını kazandığı saptanmıştır.

Abstract

Paleozoic metamorphites crop out under the Miocene-Pliocene cover rocks in thesoutheastern part of the SultandaÂlarÍ Massif between DoÂanhisar and Hüyük. In this study, phasesof deformation accompanied the metamorphism of the massif were determined.The rock units of the massif experienced regional metamorphism under the greenschist facieshave undergone three phases of deformation during the Alpine orogeny. These are, in sequence, (1)schistosity planes, (2) NW-SE trending sub-horizontal, gently inclined isoclinal folds and crenulationlineations and (3) NE-SW trending moderately inclined and plunging, isocinal and similar folds. Thesecond and third phases caused to develop type-2 and type-3 superimposed folding.The study area has gained its present internal structure by uplifting, subsidence and blockfaulting, denoted as the F4-phase, since Miocene.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKSOY, R., BOZDAĞ, A. (2008). DOĞANHİSAR-HÜYÜK (KONYA) ARASINDA SULTANDAĞLARI MASİFİNİN YAPISAL ÖZELLİKLERİ. Konya Journal of Engineering Sciences, Cilt: 23 Sayı: 2, 37–45. https://ajindex.com/articles/909620

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Abdüsselamoğlu, k., 1958, Sultandağları’nın 1/100.000 ölçekli jeolojik leveleri hakkında rapor: MTA. Derleme Rapor No: 2669, Ankara.
  2. Ayhan, A., 1986, Hüyük (Beyşehir) civarının Alt-Orta Kambriyen birimlerinde bulunan barit zuhurlarının özellikleri; Türkiye Jeolojisi Kurultayı-1986, Bildiri Özetleri, s 61. Brennich, G., 1954, 1/100 000 ölçekli genel jeolojik harita izahnamesi, Akşehir (90-1, 2, 3, 4) ve Ilgın (91/1 ve 91/3) paftaları, M.T.A. Derleme Rapor No: 2515, Ankara.
  3. Cengiz, O., 1997. karkikaraağaç (Isparta) ve Hüyük-Doğanhisar (Konya) arasındaki barit yatakları ve oluşumu. Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi,
  4. Fen. Bilimleri Enstitüsü, Isparta, 247s. Cengiz, O., ve Kuşçu, M., 1993, Çarıksaraylar (karkikaraağaç-Isparta) kuzeyinin jeolojisi ve kurşunlubarit yatakları: Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, C. 36, S.1, s. 63-74. Çapkınoğlu, k., Gürsu, S., Göncüoğlu, Y., Turhan, N., Göncüoğlu, M.C., 2003, Sultandağı alanında (Orta Anadolu, Türkiye) farklı tektonik dilimlerdeki Karbonifer birimlerinin stratigrafisi veyeni konodont yaşları: Mersin Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü 10. Yıl Sempozyumu, s. 31-32,
  5. Mersin. Dean, V.T. ve Monod, O., 1970, The Lover Paleozoic stratigraphy and faunas of the Taurus Mountains near Beyşehir, Turkey, I., Stratigraphy: Bulletin of Britain Museum of Natural History Geol., V. 19, N. 8, p. 411-426.
  6. Demirkol, C., 1977, Yalvaç-Akşehir dolayıın jeolojisi: Doçentlik Tezi, Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi Yer Bilimleri Bölümü, Konya, 114s. Demirkol, C., 1981, Sultandağ kuzeybatısının jeolojisi ve Beyşehir – Hoyran Napı ile ilişkileri: TÜBGTAK Temel Bilimler Araştırma Grubu, Proje No:382, 56s, Ankara.
  7. Demirkol, C., 1982, Yalvaç-Akşehir dolayının stratigrafisi ve Batı Toroslarla deneştirimi. T. M. M. O. B. Jeoloji Mühendisleri Odası Yayıı, Sayı 14, s. 3–14.
  8. Demirkol, C., 1984, Geology of the Taurus belt. M. T. A. Publications, p. 69–76,
  9. Ankara.
  10. Demirkol, C., 1985, Sultandağ kuzeybatısındaki allokton birimler ve jeolojisi T.M.M.O.B. Jeoloji Mühendisleri Odası Yayıı, sayı, 22, s.3-10.
  11. Demirkol, C., ve Sipahi, H., Çiçek, S., 1977. Sultandağıın sratigrafisi ve jeoloji evrimi: MTA. Enstitüsü, Rapor No: 6305, Ankara (yayınlanmamış). Eren, Y., 1987, Sultandağları Masifi’nin stratigrafisi ve mesoskopik tektoniği, Yüksek lisans tezi, S.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya, 80s., (Yayınlanmamış). Eren, Y., 1988, Engilli (Akşehir)-Bagkonak (Yalvaç) arasında Sultandağları Masifi’nin jeolojisi, A.Ü. Isparta Müh. Fak