Dergiler / Journal of Research in Business / 2021 / Cilt: 6 Sayı: 2

PORTFÖY SEÇİMİNDE AŞAĞI YÖNLÜ RİSKLERİN KULLANIMI: BIST30 ENDEKSİNDEKİ PAYLAR ÜZERİNE BİR UYGULAMA

UTILIZATION OF DOWNSIDE RISK MEASURES IN PORTFOLIO SELECTION: EVIDENCE FROM BIST30 INDEX

Sayfa
332–356
Yayın Tarihi
2021-12-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda, betalar ve aşağı yönlü betalar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı olmasına rağmen hem CAPM hem de D-CAPM kullanılarak portföye alınması veya portföyden çıkarılması gereken payların aynı olduğu ortaya konulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yatırımcıların kayıplara kazançlardan daha fazla önem vermesi ve getiri serilerindeki asimetrik dağılım, portföy teorisinin ortalama-varyans yaklaşımından ortalama-semivaryans yaklaşımına evrilmesine neden olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın nihai amacı portföy seçiminde ortalama-varyans yaklaşımının, ortalama-semivaryans yaklaşımından farklı sonuçlara neden olup olmadığını araştırmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda, betalar ve aşağı yönlü betalar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı olmasına rağmen hem CAPM hem de D-CAPM kullanılarak portföye alınması veya portföyden çıkarılması gereken payların aynı olduğu ortaya konulmuştur.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2016-2020 Verileri
⚙️Değişkenler:Aşağı yönlü beta · D-CAPM · semivaryans

Özet

Yatırımcıların kayıplara kazançlardan daha fazla önem vermesi ve getiri serilerindeki asimetrik dağılım, portföy teorisinin ortalama-varyans yaklaşımından ortalama-semivaryans yaklaşımına evrilmesine neden olmuştur. Gelişmekte olan piyasalarda, pay getirilerindeki asimetrik eğilim de aşağı yönlü risk ölçütlerinin kullanımını desteklemektedir. Çalışmanın nihai amacı portföy seçiminde ortalama-varyans yaklaşımının, ortalama-semivaryans yaklaşımından farklı sonuçlara neden olup olmadığını araştırmaktır. Bu doğrultuda BIST30 endeksinde yer alan payların, 2016-2020 yılları arasındaki aylık getirileri kullanılarak Tek Endeksli Piyasa Modeli ile betaları ve aşağı yönlü betaları hesaplanmıştır. Daha sonra CAPM ve D-CAPM uygulanarak elde edilen istenen getiriler, gerçekleşen getiriler ile karşılaştırılmış ve pozitif/negatif alfalı paylar belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, betalar ve aşağı yönlü betalar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı olmasına rağmen hem CAPM hem de D-CAPM kullanılarak portföye alınması veya portföyden çıkarılması gereken payların aynı olduğu ortaya konulmuştur. Diğer bir sonuç da ortalama-semivaryans yaklaşımı kullanılarak yapılan çeşitlendirmenin, ortalama-varyans yaklaşımı kullanarak yapılan çeşitlendirmeden daha başarılı olmadığıdır. Çalışmanın sonuçları D-CAPM’in, gelişmekte olan bir piyasa olarak Borsa İstanbul’da, CAPM’den daha yüksek istenen getiriler sunması bakımından da önemlidir.

Abstract

Portfolio management has evolved from the mean-variance approach to the mean-semivariance approach because the investors have the tendency to prefer avoiding losses to acquiring equivalent gains and the distribution of return series tends to be non-symmetric. The non-symmetric tendency of stock returns in Emerging Markets also supports the utilization of downside risk measures. The ultimate purpose of the study is to analyze whether the mean-variance approach in portfolio selection causes different results from the mean-semivariance approach. For this purpose, betas and downside betas were obtained with the Single Index Market Model by using the monthly returns of the stocks within the scope of the BIST30 index between the years 2016-2020. Then, the required returns obtained by applying CAPM and D-CAPM were compared with the realized returns, and the stocks with positive and negative alpha were determined. Although there is a statistically significant difference between betas and downside betas, it is one of the most important results of the study that both CAPM and D-CAPM cause similar results in portfolio selection. Another result is that diversification using the mean-semivariance approach is no more successful than diversification using the mean-variance approach. The results of the study are also important in that D-CAPM generates higher required returns than CAPM in Borsa Istanbul as an Emerging Market.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIZ, M. E. (2021). PORTFÖY SEÇİMİNDE AŞAĞI YÖNLÜ RİSKLERİN KULLANIMI: BIST30 ENDEKSİNDEKİ PAYLAR ÜZERİNE BİR UYGULAMA. Journal of Research in Business, Cilt: 6 Sayı: 2, 332–356. https://ajindex.com/articles/908100

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Ali, H. (2019). Does downside risk matter more in asset pricing? Evidence from China. Emerging Markets Review, 39, 154-174.
  2. Alles, L., & Murray, L. (2008). Downside risk in emerging markets. European financial management association annual meetings. Athens, June, 25-28.
  3. Arrow, K.J. (1971). Essays in the Theory of Risk-Bearing. Chicago: Markham Publishing Company Ang, A., Chen, J., & Xing, Y. (2006). Downside Risk. The Review of Financial Studies, 19(4), 1191-1239.
  4. Atilgan, Y., & Demirtas, O. (2013). Downside Risk in Emerging Markets. Emerging Markets Finance and Trade, 49, 64-83.
  5. Beach, S.L. (2006), Why emerging market equities belong in a diversified investment portfolio. Journal of Investing, 15(4), 12-18.
  6. Beach, S. L. (2011). Semivariance decomposition of country-level returns. International Review of Economics and Finance, 20(4), 607-623.
  7. Bekaert, G., & Harvey, C.R. (2017). Emerging Equity Markets in a Globalizing World. Retrieved from http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2344817
  8. Bodie, Z., Kane, A., & Marcus, A.J. (2009).
  9. Investments, New York, NY: McGraw-Hill. Bodnar, G. M., Bernard D., & Richard D. M. (2003). Cross-border valuation: The international cost of equity capital. NBER Working Paper 10115. Retrieved from https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=471465
  10. Brealey, R.A., Myers, S.C., & Allen, F. (2008).
  11. Principles of Corporate Finance, International Edition.
  12. New York, NY: McGraw Hill. Donadelli, M., & Prosperi, L. (2011). The Equity Risk Premium: Empirical Evidence from Emerging Markets. CASMEF Working Paper. Retrieved from http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.1893378
  13. Erb, C., B., Harvey, C.R., & Viskanta, T., (1995). Country risk and global equity selection. The Journal of Portfolio Management. 21(2), 74-83.
  14. Estrada, J. (2000). The Cost of Equity in Emerging Markets: A Downside Risk Approach. Emerging Markets Quarterly. 4, 19–30.
  15. Estrada, J. (2001). The Cost of Equity in Emerging Markets: A Downside Risk Approach (II), Emerging Markets Quarterly, Spring, 63-72. Retrieved from http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.249579
  16. Estrada, J. (2002). Systematic Risk in Emerging Markets: The D-CAPM. Emerging Markets Review. 3 (3), 365-379.
  17. Estrada, J. (2003). Mean-Semivariance behavior (II): the D-CAPM. Working Paper, IESE Business School, 2-17.
  18. Estrada, J., & Serra, P. A. (2005). Risk and Return in Emerging Markets: Family Matters. Journal of Multinational Financial Management, 15, 257-272.
  19. Faff, R.W., & Lau, S., (1997). A generalised methods of moments test of