KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 19 - Sayı: 5

Türkiye’nin Mevcut İç Güvenlik Yapısı ve 15 Temmuz Sonrası Yeni Bir Yapılanma Modeli

Mehmet Ali TEKİNER
Eser GEMİCİ
Sayfa
15–40
Yayın Tarihi
2019-12-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tüm bu nedenlerle bu makalede,15 Temmuz tecrübesi ve Cumhurbaşkanlığı sisteminin ardından Türkiye’nin iç güvenlik yapısında yeni bir yapılanmanın hayata geçirilmesinin Türkiye’nin iç güvenliğinin güçlü ve daha etkin hale gelmesi bakımlarından yararlı olacağı değerlendirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz İnsanların en temel ihtiyaçlarından biri olan güvenlik ihtiyacı, yine aynı bireylerin bir araya gelerek meydana getirdikleri örgütsel bir yapı olan devletin yerine getirmesi gereken temel işlevlerinden biri haline gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, 15 Temmuz’a kadar olan süreçte Türkiye’nin sahip olduğu iç güvenlik yapısı ve kolluk kuvvetlerinin karşılaştığı sorunlar ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Tüm bu nedenlerle bu makalede,15 Temmuz tecrübesi ve Cumhurbaşkanlığı sisteminin ardından Türkiye’nin iç güvenlik yapısında yeni bir yapılanmanın hayata geçirilmesinin Türkiye’nin iç güvenliğinin güçlü ve daha etkin hale gelmesi bakımlarından yararlı olacağı değerlendirilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler s.Güvenlik · İç Güvenlik · Polis

Özet

Öz İnsanların en temel ihtiyaçlarından biri olan güvenlik ihtiyacı, yine aynı bireylerin bir araya gelerek meydana getirdikleri örgütsel bir yapı olan devletin yerine getirmesi gereken temel işlevlerinden biri haline gelmiştir. Çünkü toplumdaki bireyler sadece kendi güvenliğinden değil diğer bireylerin de güvenliğinden emin olmak isterler. Devlet ilgili tüm bu ihtiyaçları giderirken sadece dış güvenliğe ilişkin hususları dikkate almaz aynı zamanda iç güvenliği de sağlayarak toplumun güvenli bir ortamda huzurlu ve rahat bir şekilde yaşamasına olanak sağlar. Bu anlamda iç güvenliğe ilişkin gündelik hayattaki tüm unsurlar ve aynı zamanda kamu düzeninin korunması hususu polis, jandarma ve sahil güvenlik komutanlığı aracılığı ile yerine getirilir. Bu çalışmada, 15 Temmuz’a kadar olan süreçte Türkiye’nin sahip olduğu iç güvenlik yapısı ve kolluk kuvvetlerinin karşılaştığı sorunlar ele alınmıştır. Diğer yandan farklı ülkelerdeki iç güvenlik yapısı incelenmiş ve bu anlamda karşılaştırmalar yapılmıştır.Tüm bu verilerden yararlanılarak,Türkiye’nin iç güvenlik birimlerinin yapısına ilişkin bir tablo oluşturulmaya çalışılmıştır.Farklı kurumlara bağlı kolluk kuvvetleri arasındaki gerek istihbarat paylaşımı gerek eğitim gerekse devletin kritik noktaları olması bakımından belli grupların hedefi haline gelmesihususları irdelenmiştir. Tüm bu nedenlerle bu makalede,15 Temmuz tecrübesi ve Cumhurbaşkanlığı sisteminin ardından Türkiye’nin iç güvenlik yapısında yeni bir yapılanmanın hayata geçirilmesinin Türkiye’nin iç güvenliğinin güçlü ve daha etkin hale gelmesi bakımlarından yararlı olacağı değerlendirilmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEKİNER, M. A., GEMİCİ, E. (2019). Türkiye’nin Mevcut İç Güvenlik Yapısı ve 15 Temmuz Sonrası Yeni Bir Yapılanma Modeli. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 5, 15–40. https://ajindex.com/articles/9049

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akar, E., Özer, A. ve Demirci, B. (2005). Federal Almanya Polis Teşkilatı. Polis Bilimleri Dergisi. 7(2), 69-99.
  2. Akyüz, B. (2015). Türkiye’de İç Güvenlik Algısının Değiştirilmesi: İç Güvenlik Teşkilatı’na Yönelik Yeni Yapılanma Modeli. Savunma Bilimleri Dergisi. 14(1), 65-87.
  3. Aydın, A. H. (1997). 21. Yüzyıla Doğru Türk Polisinin Organizasyon Yapısı ve Yönetim Sisteminde Postmodern Değişim. 21. Yüzyılda Nasıl Bir Kamu Yönetimi Sempozyumu; Güvenlik Yönetimi Grubu Bildirileri. Ankara:
  4. TODAİE. Bayley, D. H. (1992). State of the Art in Community Policing: An International Perspective. Vernon, J. ve McKillop, S. (Ed.), The Police and The Community: Proceedings of a Conference, Canberra: Australian Institute of Criminology. http, s.//www.aic.gov.au/media_library/publications/proceedings/05/bayley.pdf Bellavita, C. (2008). Changing Homeland Security: What Is Homeland Security?. Homeland Security Affairs. 4(2), 1-30.
  5. Booth, K. (1991). Security and Emancipation. Review of International Studies. 17(4), 313-326.
  6. Booth, K. (2007). Dünya Güvenliği Kuramı. Çağdaş Üngör (Çev.). İstanbul:
  7. Vefa. Brauch, H. G. (2003). Security and Environment Linkages on the Mediterranean Space. Brauch, H. G., Liotta, H. P., Marquina, A., Rogers, F. P. ve Selim, M. E. (Ed.), Three Phases of Research on Human and Environmental Security and Peace. New York: Springer-Verlag. Brauch, H. G. (2008). Güvenliğin Yeniden Kavramsallaştırılması: Barış, Güvenlik, Kalkınma ve Çevre Kavramsal Dörtlüsü. Uluslararası İlişkiler Dergisi. 5(18), 1-47.
  8. Buzan, B. (1983).
  9. People, States, and Fear The National Security Problem in International Relations. Sussex: Wheatsheaf Books Ltd. Cabric, M. (2015). Corporate Security Management Challenges, Risks, and Strategies. Massachusetts: Elsevier Inc. Caudle, S. L. (2009). National Security Strategies: Security from What, for Whom, and by What Means. Journal of Homeland Security and Emergency Management. 6(1), 1-28.
  10. Crenshaw, M. (2000), The Psychology of Terrorism: An Agenda for the 21st Century. Political Psychology. 21(2), 405-420. https://www.jstor.org/stable/pdf/3791798.pdf?refreqid=excelsior%3A5cc0b0b8c6658702964c6eb06799b61c
  11. Onuncu Kalkınma Planı. (2013). Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. Ankara. http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/11/Onuncu-Kalk%C4%B1nma-Plan%C4%B1-2014-2018.pdf
  12. Çalık, Z. (2014).
  13. Yeni Güvenlik Kavramı. Çomak, H. ve Kutlu, A. G. (Ed.), Uluslararası Güvenlik Kongresi, Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi.
  14. Çevik, H. H., Özer, M. M., G