Dergiler / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2023 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Japon Yeni Dinî Hareketi Ōmoto’nun Dinî-Fenomenolojik Tarihi

Japanese New Religious Movement Ōmoto’s Religious-Phenomenological History

Sayfa
311–336
Yayın Tarihi
2023-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamız ülkemiz ve dünya literatüründe Ōmoto’nun dinî-fenomenolojik tarihi açısından kapsayıcı nitelikte bir araştırma olup bu çalışmamızla literatüre katkı sağlanarak yeni araştırmalara fayda sağlanması amaçlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ōmoto, Japon dinî tarihi içerisinde adından en çok söz ettiren, Şinto temelli bir Japon Yeni Dinî Hareketi (YDH)’dir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Modern dönemle birlikte pasifize olan hareket, içerisinde farklı eğilimlerin etkisiyle bölünme sürecine girmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamız ülkemiz ve dünya literatüründe Ōmoto’nun dinî-fenomenolojik tarihi açısından kapsayıcı nitelikte bir araştırma olup bu çalışmamızla literatüre katkı sağlanarak yeni araştırmalara fayda sağlanması amaçlanmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dinler Tarihi · Yeni Dinî Hareketler · Japon Yeni Dinî Hareketleri

Özet

Ōmoto, Japon dinî tarihi içerisinde adından en çok söz ettiren, Şinto temelli bir Japon Yeni Dinî Hareketi (YDH)’dir. Japon tarihinde Meiji Dönemi itibariyle başlatılan hareket inanç ve ibadetleriyle dünyevi-politik düşüncelerini birleştirerek Taishō ve Shōwa dönemlerinde öne çıkmıştır. Modern dönemle birlikte pasifize olan hareket, içerisinde farklı eğilimlerin etkisiyle bölünme sürecine girmiştir. Günümüzde üç ayrı dinî grup olarak faaliyetlerini devam ettirmektedir. Ōmoto’nun dinî-fenomenolojik tarihini dikkate aldığımız araştırmamız Kuruluş Dönemi (1892-1918), Kurumsallaşma Dönemi (1918-1948) ve Yeniden Doğuş, Bölünme ve Pasiflik Dönemi (1948’den Günümüze) olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmamız ülkemiz ve dünya literatüründe Ōmoto’nun dinî-fenomenolojik tarihi açısından kapsayıcı nitelikte bir araştırma olup bu çalışmamızla literatüre katkı sağlanarak yeni araştırmalara fayda sağlanması amaçlanmıştır.

Abstract

Ōmoto is a Shinto-based Japanese New Religious Movement (NRM) that is the most popular in Japanese Religious History. The movement, initiated in the Meiji Period in Japanese History, came to the fore in the Taishō and Shōwa periods by combining their beliefs and practices with worldly-political thoughts. The movement, pacified with the Modern Period, entered the division process with the influence of different tendencies. Today, they continue their activities as three separate religious groups. Our research, in which we consider the religious-phenomenological history of Ōmoto, consists of three parts: The Establishment Period (1892-1918), The Institutionalization Period (1918-1948), and The Period of Rebirth, Division, and Passivity (1948-Present). Our study is comprehensive regarding the religious-phenomenological history of Ōmoto in our country and in world literature. It aims to contribute to new research by donating to the literature with this study.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAOĞLU, Y. (2023). Japon Yeni Dinî Hareketi Ōmoto’nun Dinî-Fenomenolojik Tarihi. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 311–336. https://ajindex.com/articles/885634

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Astley, Trevor. “An Introduction to The Japanese New Religions”. Nanzan Guide to Japanese Religious. ed. Paul Loren Swanson - Clark Chilson. Hawaii: University of Hawaii Press, 2006.
  2. Bıyık, Mustafa. “Ômoto”. Yeni Dini Hareketler Ansiklopedisi. ed. Süleyman Turan - Emine Battal. 393-396. İstanbul: Okur Akademi, 2020.
  3. Bix, Herbert P. Hirohito And The Making Of Modern Japan. Harper Collins, 2009.
  4. Blacker, Carmen. “Millenarian Aspects of The New Religions Movements”. Tradition and Modernization in Japanese Culture. ed. Donald H. Shively. New Jersey: Princeton University Press, 1971. Bunkachō-hen. 2020 Shūkyō Nenkan. Tokyo: Kabushiki Kaisha, 2020.
  5. Chong, Key Ray. “The Tonghak Rebellion: Harbinger of Korean Nationalism”. Journal of Korean Studies 1/1 (1969), 73-88. Choushusho. Hon Shiryou Shuusei San Jiken Hen. Tokyo: San’ichishobō, 1985.
  6. Clarke, Peter. “Omoto (Great Origin)”. Encyclopedia of New Religious Movements. ed. Peter Clarke. New York: Routledge, 2005.
  7. Deguchi, Kyòtaro. The Great Onisaburò. Kanagawa: Aiki News, 1998.
  8. Deguchi, Nao. Omoto Shin’yu. 7 Cilt. Ayabe, Kameoka: Tenseisha, 1983.
  9. Deguchi Naohi. “Kiyoizumi (semi) no Ogawa o”, 19 Haziran 2018. https://oomoto.or.jp/wp/hankyoudanjiken02/
  10. Deguchi, Onisaburō. “Deguchi Onisaburò Chosakushû”. Ningen Onisaburò. ed. Murakami Shigeyoshi. Tokyo: Yomiuri Shinbunsha, 1971.
  11. Deguchi, Onisaburō. “Deguchi Onisaburò Chosakushû”. Ningen Onisaburò. ed. Murakami Shigeyoshi. Tokyo: Yomiuri Shinbunsha, 1971.
  12. Deguchi, Onisaburō. “Shashin de Miru Daisan Ji Omoto Jiken”. Erişim 13 Ocak 2022. http://www.omt.gr.jp/modules/pico/index.php?content_id=379
  13. Deguchi, Sanpei - Genzaburo, Shimizu. “Shūkyō no Tsunagi-kata: Ōmoto no Shūkyō Teikei to Heiwa Undō o Megutte”. The Zinbun Gakuhō: Journal of Humanities 108 (2015), 163-187.
  14. Deguchi, Sumiko. Osanagatari. Kameoka: Tenseisha, 1955.
  15. Deguchi, Yasuaki. İrimame no Hana. Tokyo: Hachiman Shoten, 1995.
  16. Dinler, Enbiye Mahbube. Yeni Bir Japon Dini Hareketi: Oomoto. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
  17. Dorman, Benjamin. Celebrity Gods: New Religions, Media, and Authority in Occupied Japan. Honolulu: University of Hawai‘i Press, 2012.
  18. Garon, Sheldon. “State and Religion in Imperial Japan, 1912-1945”. The Journal of Japanese Studies 12/2 (1986), 273-302.
  19. Hardacre, Helen. Shinto and the State, 1868-1988. Princeton University Press, 1989.
  20. Hong, Suhn-Kyoung. “Tonghak in the Context of Korean Modernization”. Review of Religious Research 10/1 (1968),