Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightHastaların laboratuvar bulguları, YTHT tanısı anında (başlangıç) ve 12 aylık takipte retrospektif olarak karşılaştırıldı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş: Bu çalışma, tip 2 diabetes mellitus (T2DM) olan yeni tanı konmuş hipertansif (YTHT) hastalarında 12 haftalık takipte sodyum glukoz kotransporter 2 inhibitörlerinin (SGLT-2i) lipid düzeyleri üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçladı. Yöntemler: Bu retrospektif çalışmaya, T2DM olan 236 YTHT hastası dahil edildi. SGLT-2i grubu, stabil üçlü kombinasyon tedavisine ek olarak SGLT-2i (empagliflozin veya dapagliflozin) alan hastalardan oluştu. Kontrol grubu, SGLT-2i almayan ve başlangıç risk faktörleri açısından SGLT-2i grubu ile eşleşen T2DM'li YTHT hastaları üzerinden propensity skoru ile seçildi. Hastaların laboratuvar bulguları, YTHT tanısı anında (başlangıç) ve 12 aylık takipte retrospektif olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Açlık kan şekeri ve hemoglobin A1C düzeylerindeki düşüş SGLT-2i grubunda kontrol grubuna göre daha yüksekti. Her iki grup da benzer antihipertansif tedavi almasına rağmen, lipid profilindeki iyileşme SGLT-2i grubunda daha yüksekti. Empagliflozin ve dapagliflozin gruplarında glisemik kontrol ve yan etkiler benzerdi. Ancak, dapagliflozin kullananlarda lipit profillerinde daha fazla iyileşme saptandı. Sonuç: T2DM'li YTHT hastalarında, glisemik kontrolün sağlanamadığı durumlarda tedavi yönetimine SGLT-2i eklenmesi, önemli yan etkiler olmaksızın lipid profilinde daha fazla iyileşme ile ilişkilidir. Ancak çeşitli SGLT-2i ajanlarının bu iyileşme üzerindeki etkileri farklı olabilir.
Abstract
Aim: This study aimed to examine the effects of sodium glucose cotransporter 2 inhibitors (SGLT-2i) on lipid levels at 12 weeks of follow-up in newly diagnosed hypertensive (NDHT) patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM). Methodsː This retrospective study, 236 NDHT patients with T2DM were included. The SGLT-2i group consisted of patients who received SGLT-2i (empagliflozin or dapagliflozin) in addition to stable triple combination treatment. The control group was selected over NDHT patients with T2DM who did not receive SGLT-2i and matched with the SGLT-2i group in terms of baseline risk factors by propensity score. The laboratory findings of the patients were compared retrospectively at the time of diagnosis of NDHT (baseline) and at 12-month followup. Resultsː The decrease in fasting blood glucose and hemoglobin A1C levels was higher in the SGLT-2i group than control group. Although both groups received similar antihypertensive therapy, the improvement in lipid profile was higher in the SGLT-2i group. Glycemic control and side effects were similar in empagliflozin and dapagliflozin groups. However, greater improvement in lipid profiles was detected in dapagliflozin users. Conclusionsː In NDHT patients with T2DM, the addition of SGLT2i to treatment management in cases where glycemic control is not achieved is associated with more improvement of the lipid profile without significant side effects. However, the effects of various SGLT2i agents on this improvement may be different.