KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Baberti / 2022 / Sayı: 16

Bir Öğrenme Metodu Olarak Sahabenin Kur’ân’ı İçselleştirmesi

Yusuf TOPYAY
Abdussamet VARLI
Dergi
Baberti
Sayfa
175–199
Yayın Tarihi
2022-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sahabenin on ayeti nasıl anlayarak hayatlarına aktarmış oldukları ve bu konuda bizlere ulaşmış olan rivayetlerin nasıl anlaşılması gerektiği bu çalışma için temel çıkış noktası olacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslam’ın evrensel oluşu ve çağları aşarak güne hitap etmesi Kur’ân’ın doğru anlaşılması ve yorumlanmasına bağlıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kur’ân’ın doğru anlaşılabilmesi ise vahyin ilk muhataplarının Hz.
💡
Sonuç & Katkı:Sahabenin on ayeti nasıl anlayarak hayatlarına aktarmış oldukları ve bu konuda bizlere ulaşmış olan rivayetlerin nasıl anlaşılması gerektiği bu çalışma için temel çıkış noktası olacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sahabe · Kur’ân · metod

Özet

İslam’ın evrensel oluşu ve çağları aşarak güne hitap etmesi Kur’ân’ın doğru anlaşılması ve yorumlanmasına bağlıdır. Kur’ân’ın doğru anlaşılabilmesi ise vahyin ilk muhataplarının Hz. Peygamber’in öğreticiliği çerçevesinde almış oldukları tavır ve tutumlarının doğru yorumlanmasıyla yakından alakalıdır. Sahabe vahyin ilk muhatabı olmasının yanı sıra vahyi algılama biçimi açısından sonraki ümmet için örnek bir halkadır. Onların Kur’ân’dan anlamış olduklarını kendi hayatlarına uygulama noktasında belirlemiş oldukları metot ve davranışları Kur’ân’ın hayat kitabı olması iddiası açısından son derece belirleyicidir. Sahabe neslinin Kur’ân’ı içselleştirmesi hususunda Hz. Peygamber’den almış oldukları tavsiyeler ve bu tavsiyeleri kendi uygulamaları ve çevreleriyle paylaşmaları, ümmetin Kur’ân’ı kendi hayatlarına aktarmaları açısından belirleyici olacaktır. Bu çalışma sahabe neslinin Kur’ân’ı hayatlarına aktarma ile ilgili titiz yaklaşımlarını ele alacaktır. Bu bağlamda Hz. Peygamber’den öğrenmiş oldukları, Kur’ân ayetlerini onarlı şekilde anlayarak hayatlarına aktarma ve daha sonra bir diğer onlu ayete geçme uygulamasının keyfiyeti üzerinde durulacaktır. Sahabenin on ayeti nasıl anlayarak hayatlarına aktarmış oldukları ve bu konuda bizlere ulaşmış olan rivayetlerin nasıl anlaşılması gerektiği bu çalışma için temel çıkış noktası olacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOPYAY, Y., VARLI, A. (2022). Bir Öğrenme Metodu Olarak Sahabenin Kur’ân’ı İçselleştirmesi. Baberti, Sayı: 16, 175–199. https://ajindex.com/articles/883049

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Abbâd, Kâfi’l-kifât İsmail. el-Muhît fi’l-luğa. thk. Muhammed Hasan Ali Yâsin. 11 Cilt. Beyrut: Alimu’l-kütüb, 1994.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. Müsned. Müessesetü er-risale, 2001.
  3. Albayrak, İsmail. “Müslüman Toplumlarda Kur’ân-ı Kerim’in Yeri ve Tefsiri”. Diyanet İlmi Dergi Kur’ân Özel Sayısı (2012).
  4. Ata, Mehmet Mahfuz. “Örnekleriyle Hz. Peygamber, Sahâbe ve Tabiîn Dönemi Tefsir Anlayışı”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi XII/62 (2019), 1666-1766.
  5. Atar, Fahrettin. Fıkıh Usulu. M.Ü.İ.F. Yayınları, ts. Begavî, Muhammed Hüseyin b. Mesud el-Ferra. Meʿâlimü’t-tenzîl. thk. Abdurrezzak el-Mehdi. Beyrut: Daru İhyai’t-Türasi’l-Arabî, 1420. Begavî, Muhammed Hüseyin b. Mesud el-Ferra. Meʿâlimü’t-tenzîl. thk. Muhammed Abdullah en-Nemr vd. Daru’t-Taybe, 1997. Beydâvî, Abdullah bin Ömer b. Muhammed Nâsıruddin. Envârü’t-tenzîl ve esrâru’t-te’vil. Beyrut: Daru İhyai’t-Türasi, 1418. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail b. İbrahim el-Cu‘fî. el-Câmiu’s-sahîh. thk. Muhammed Züheyr b. Nâsır en-Nâsır. Dâru Tûki’n-Necât, 1422. Buladı, Kerim. “Sahâbenin Kur’ân Ahkâmının Tatbikindeki Coşkusu”. Yakın Doğu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3/1 (2017), 53-73. Câbirî, Muhammed Âbid. el-Aklu’I-ahlakıyyu’I-Arabi. Mağrib: Daru’l-Beyza, 2001.
  6. Cerrahoğlu, İsmail. Tefsir Usûlü. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 19. Basım, 2010.
  7. Cevziyye, İbn Kayyim. es-Savâiku’l-mürsele ‘ale’l-Cehmiyye ve’l-Muattıla. Riyad: Daru’l-Asımeh, 1408. Cevziyye, İbn Kayyim. İ’Iamü’l-muvakkı’in. Riyad, 1423. Düzgün, Şaban Ali. Din Birey Toplum. Ankara: Akçağ, 1997. Ebu Bekr b. el-Arabi. Kitâbü’l-kabes fi şerhi muvatta’i Malik bn Enes. thk. Muhammed Abdullah Veled Kerim. Daru’l-Ğarbi'l-İslami, 1435. Ebû Zehra, Muhammed. İslam Hukuk Metodolojisi. çev. Abdulkadir Şener. Ankara: Fecr Yayınları, 1990.
  8. Hammad, Abdullah Hadr. el-Kifayeh fi’t-tefsir bi’l-me’sur ve’d-dirayeh. Beyrut: Daru’l-Kalem, 2017. Hâzin, Ali b. Muhammed. Lübâbü’t-teʾvîl fî meʿâni’t-tenzîl. thk. Muhammed Ali Şahin. Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1415. İbn Fâris, Ahmed b. Zekeriyya el-Kazvinî. Mucmelu’l-luğa. thk. Züheyr Abdülmuhsin. Beyrut: Müessesetü’r-Risale, 1986. İbnu’s-Salah, Osman b. Abdurrahman. Ulûmu’l-hadis. thk. Nurettin Itır. Dımeşk: Daru’l-Fikr, 1986. İbnü’l-Esîr, Ebü’s-Saâdât Mecdüddin el-Mübârek b. Muhammed. Câmiʿu’l-usûl. thk. Abdulkadir Arnavut. Mektebetü’l-Hilvani, ts. Karaman, Hayrettin vd. Kur’ân Yolu Türkçe Meâl ve Tefsir. Ankara: D.İ.B. Yayınları, 2008.