KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Memleket Siyaset Yönetim / 2012 / Sayı: 17

OSMANLI SİYASET-YÖNETİM DÜŞÜN GELENEĞİ: DAİRE-İ ADALET’İN YÖNETİMİ

Aslı YILMAZ UÇAR
Sayfa
1–33
Yayın Tarihi
2012-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ele alınan sorular çerçevesinde çalışma iki çıkarsamaya açılmıştır: (1) daire-i adaletin yönetiminin iki temel işlevi vardır ve devlet örgütü bu işlevler temelinde kurulmaktadır: adli ve askeri, (2) yönetim örgütü, işlevsel-toplumsal tabakalaşma içerisinde gayrişahsi bir karakter iddiası ile toplumsal bağlarından soyutlanma çabasındadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışma iki önkabul ile başlıyor: Daire-i adalet, modern öncesi dönemde tarım toplumlarının yönetim bilgisidir ve söz konusu yönetim bilgisi, Osmanlı Klasik Dönemi’nin siyaset-yönetim düşün geleneğinin temelidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda sorunsallaştırılan daire-i adalet’in yönetimine dair iki soru sorulmuştur: (1) daire-i adaletin yönetimi nasıl örgütlenir, (2) daire-i adaletin yönetiminin niteliği nedir?
💡
Sonuç & Katkı:Ele alınan sorular çerçevesinde çalışma iki çıkarsamaya açılmıştır: (1) daire-i adaletin yönetiminin iki temel işlevi vardır ve devlet örgütü bu işlevler temelinde kurulmaktadır: adli ve askeri, (2) yönetim örgütü, işlevsel-toplumsal tabakalaşma içerisinde gayrişahsi bir karakter iddiası ile toplumsal bağlarından soyutlanma çabasındadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:daire-i adalet · geleneksel devlet · adli teşkilat

Özet

Çalışma iki önkabul ile başlıyor: Daire-i adalet, modern öncesi dönemde tarım toplumlarının yönetim bilgisidir ve söz konusu yönetim bilgisi, Osmanlı Klasik Dönemi’nin siyaset-yönetim düşün geleneğinin temelidir. Hint-İran geleneğinden doğarak Türk ve İslami gelenekle harmanlanmış daire-i adalete içkin yönetim bilgisi Osmanlı Devleti’ne aktarılmış; Osmanlı Devleti’nin erken modern döneminde, klasik dönemin düşün geleneğinin temsilcisi olarak yaygınlaşmıştır. Bu bağlamda sorunsallaştırılan daire-i adalet’in yönetimine dair iki soru sorulmuştur: (1) daire-i adaletin yönetimi nasıl örgütlenir, (2) daire-i adaletin yönetiminin niteliği nedir? Ele alınan sorular çerçevesinde çalışma iki çıkarsamaya açılmıştır: (1) daire-i adaletin yönetiminin iki temel işlevi vardır ve devlet örgütü bu işlevler temelinde kurulmaktadır: adli ve askeri, (2) yönetim örgütü, işlevsel-toplumsal tabakalaşma içerisinde gayrişahsi bir karakter iddiası ile toplumsal bağlarından soyutlanma çabasındadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UÇAR, A. Y. (2012). OSMANLI SİYASET-YÖNETİM DÜŞÜN GELENEĞİ: DAİRE-İ ADALET’İN YÖNETİMİ. Memleket Siyaset Yönetim, Sayı: 17, 1–33. https://ajindex.com/articles/882770

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Abou-el-Haj, Rıfa’at Ali, Modern Devletin Doğası 16. Yüzyıldan 18. Yüzyıla Osmanlı İmparatorluğu (Çev: Oktay Özel ve Canay Şahin), İmge, 1. Baskı, Ankara, 2000.
  2. Akdağ, Mustafa, Türkiye’nin İktisadi ve İçtimai Tarihi (1243-1453),
  3. Yapı Kredi Yayınları,
  4. İstanbul, Ocak 2010.
  5. Aksan, Virginia H. ve Daniel Goffman (ed.), Erken Modern Osmanlılar İmparatorluğun Yeniden Yazımı, Timaş, İstanbul, 2011.
  6. Anderson, Perry, Lineages of Absolutist State, NLB, London, 1974.
  7. Armağan, Abdüllatif, “Klasik Dönemde Osmanlılarda Devlet Yönetim Anlayışına Dair Bazı Düşünceler”, Gazi Akademik Bakış, C.5, S.9 (Kış 2011), s.139-156.
  8. Barkey, Karen, Eşkıyalar ve Devlet Osmanlı Tarzı Devlet Merkezileşmesi, Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  9. Beydeba, Kelile ve Dimne, (Yayına hazırlayan: Hasan Selim Hacıoğlu), İskele, İstanbul, 2005.
  10. Boğaç, Ergene, “On Ottoman Justice: Interpretations In Conflict (1600-1800)”, Islamic Law and Society, C.8, No:1 (2001), s.52- 87. Boztemur, R., Osmanlı İmparatorluğu’nda Devlet-Toplum İlişkileri: Araştırma Yöntemlerinde ve Kurumsal Yaklaşımlarda Tek Yan- lılık, OTAM-Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, S.9, (1998), s.79-110.
  11. Darling, L. T., “Do Justice Do Justice, For That is Paradise”: Middle Eastern Advice for Indian Muslim Rulers”, Comparative Studies of South Asia, Africa and the Middle East, C.22, S.1&2 (2002), s.3-19.
  12. Dreyfus, Françoise, Bürokrasinin İcadı Fransa, Büyük Britanya ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Devlete Hizmet Etmek (18-20. Yüzyıl) (Çev. Işık Ergüden), İletişim, İstanbul, 2007 (1. Baskı). Eisenstadt, S.N., The Political Systems of Empires, The Free Press of Glencoe, Ontario, USA, 1963.
  13. Elibol, A., “Yeniçeriler ve İktidar Bağlamında Osmanlı Sisteminin Dönüşümü”, Gazi Akademik Bakış, C.3, S.5 (Kış 2009), s.21- 40. Emecan, Feridun M., Osmanlı Klasik Çağında Hanedan Devlet ve Toplum, Timaş, İstanbul, 2011.
  14. Güler, Birgül Ayman, Türkiye’nin Yönetimi – Yapı, İmge, Ankara, Ocak 2009.
  15. Güler, Birgül Ayman ve Nuray Ertürk Keskin, Devlet Reformunu Tarihten Çalışmak, AÜ GETA Tartışma Metinleri, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara, 2005.
  16. Ganshof, F.L, Feudalis, (Trans. Philip Griersan), Medieval Academy of America, Canada, 1996.
  17. Goethe, J. W.Von, Faust (Çev. George Madison Priest), A.A. Knopf, 1941.
  18. Gündoğdu, Hüseyin, The Circle of Justice as a Tool of Opposition in the Ottoman Political Discourse From Lütfi Pasha to İbrahim Müteferrika, Fatih Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, Haziran 2011.
  19. Hacip, Yusuf