Dergiler / Litera: Dil Edebiyat ve Kültür Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 32 - Sayı: 2

Wilkie Collins’in Aytaşı Adlı Romanında Anlatının Sınır Çizgileri ve Uzamsal Yazınbilim

Peripheries of Narration and Spatial Poetics in Wilkie Collins’s The Moonstone

Sayfa
553–571
Yayın Tarihi
2023-01-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Romandaki tüm bu anlatıbilimsel göstergeler anlatının daima söylemsel bir iş olduğunun kanıtıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, postkolonyal anlatıbilim çerçevesinde, Wilkie Collins’in romanında varolan anlatıbilimsel yönleri ve araçları, temsil edilme konusuna odaklanarak keşfetmeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Postkolonyal anlatıbilim, anlatısal inceleme kapsamında dikkatini periferal ve ötekileştirilmiş olana yönelterek anlatının iç ve dış sınırlarını sorgular.
💡
Sonuç & Katkı:Romandaki tüm bu anlatıbilimsel göstergeler anlatının daima söylemsel bir iş olduğunun kanıtıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Multitopicality · narratology · spatial poetics

Özet

Bu çalışma, postkolonyal anlatıbilim çerçevesinde, Wilkie Collins’in romanında varolan anlatıbilimsel yönleri ve araçları, temsil edilme konusuna odaklanarak keşfetmeyi amaçlamaktadır. Postkolonyal anlatıbilim, anlatısal inceleme kapsamında dikkatini periferal ve ötekileştirilmiş olana yönelterek anlatının iç ve dış sınırlarını sorgular. Bu bağlamda, bu çalışmada odak merkezinde yer alan karakterlerin temsil edilmesi ile, çoklu anlatıcılar veya temsilci seslerin yanısıra zımni yazarın ve yazarsal okuyucunun işlevleri hakkında bazı görüşlere yer verilecektir. Aytaşı’nda çoklu-yerelliğe yer verilmesi, sömürgeci/sömürgeleşmiş arasındaki ilişkileri temel alan marjinalleşme konusunu öne çıkarmaktadır. Romanda, uzamsal yazınbilim doğrultusunda yerlerin çokluğuna rağmen, anlatı söylemi bunların bir kısmına öncelik vererek diğerlerini dış sınırlara yerleştirmektedir. Anlatıda uzam kavramı, hikayenin arka planını oluşturan yer unsuru gibi pasif, durağan ya da hilesiz olmaktan ziyade aktif, akışkan ve bir amaca yöneliktir. Anlatının zamansal-uzamsal yönlerinin yanısıra, karakterlerin anlatıbilimsel sunumları da temsil konusu ve güç dinamikleri açısından son derece önemli bir rol oynamaktadır. Benzer şekilde, açıkça görülmektedir ki, yanlızca mekan ve karakterlerin betimlemesi değil, aynı zamanda çoklu anlatıcılar ile yazarsal okuyucuların yerleşimi de Aytaşı’ndaki emperyal ideolojilerin işlenmesine ortak katkı sağlamaktadır. Anlatıcılar, zımni yazarın tasarısı kapsamında, yaptıkları anlatım işinde tutarlı veya tarafsız olmaktan ziyade kusurlu ve ideolojik olarak konumlanmışlardır. Romandaki tüm bu anlatıbilimsel göstergeler anlatının daima söylemsel bir iş olduğunun kanıtıdır.

Abstract

This study explores narratological aspects and tools that are employed in WilkieCollins’s The Moonstone within the framework of a postcolonial narratology. Postcolonialnarratology directs its attention to the representation of the peripheral and themarginalized within the scope of narratorial investigation. There will be someconsiderations regarding the representation of focal and voiceless characters, thefunction of the implied author, authorial audience as well as multiple narrators orrepresenting voices. The deployment of multitopicality in The Moonstone brings forththe issue of marginalization predicated on colonizer/colonized relationships. Spatialpoetics in the novel functions in a way in which despite the myriad of settings thatconstitute the story, narrative discourse privileges some places while putting theothers into the peripheries. The concept of space in the narrative proves to be active,fluid and purposeful rather than being passive, static or innocent as in the status ofa background setting. Alongside temporal-spatial aspects, narratological presentationof the characters also plays a fundamental role in relation to power dynamics andthe issue of representation. In the same vein, it is manifest that not only the descriptionof space and characters but also the placement of multiple narrators and authorialaudience concurrently contribute to the treatment of imperial ideologies. As part ofthe implied author’s scheme, the narrators’ act of narration is flawed and ideologicallyloaded rather than consistent or neutral. All these narratological clues in the novelattest to the idea that narration is always a discursive act.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAKIZ, E. T. (2023). Wilkie Collins’in Aytaşı Adlı Romanında Anlatının Sınır Çizgileri ve Uzamsal Yazınbilim. Litera: Dil Edebiyat ve Kültür Araştırmaları Dergisi, Cilt: 32 - Sayı: 2, 553–571. https://ajindex.com/articles/878009

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abbott, H. P. (2008). The Cambridge Introduction to Narrative. Cambridge: Cambridge University Press. google scholar Bal, M. (1997). Narratology: Introduction to the Theory of Narrative. Buffalo, London, Toronto: University of Toronto Press. google scholar Collins, W. (1982).
  2. The Moonstone. London, New York, Sydney, Toronto: Bantam Books. google scholar Cozzi, A. (2010). The Discourses of Food in Nineteen-Century British Fiction. Houndmills, Balingstoke, Hampshire: Palgrave Macmillan. google scholar Defoe, D. (1994). Robinson Crusoe. London: Penguin Books. google scholar Fludernik, M. (2008). Identity/Alterity. In D. Herman (Ed.), The Cambridge Companion to Narrative (pp.260-273). Cambridge: Cambridge University Press. google scholar Friedman, S. S. (2005). Spatial Poetics and Arundhati Roy’s A God of Small Things. In J. Phelan & P. Rabinowitz (Eds.), A Companion to Narrative Theory (pp. 192-205). Oxford: Blackwell. google scholar GoGwilt, C. (2000). The Fiction of Geopolitics: Aftermarriages of Culture, from Wilkie Collins to Alfred Hitchcock. Stanford: Stanford University Press. google scholar Hughes, W. (2005). The Sensation Novel. In P. Brantlinger & W. B. Thesing (Eds.), A Companion to The Victorian Novel (pp. 260-278). London: Wiley-Blackwell. google scholar Levine, G. (2008).
  3. How to Read Victorian Novel. Malden, Oxford: Blackwell Publishing. google scholar Phelan, J. (2007).
  4. Estranging Unreliability, Bonding Unreliability and the Ethics of Lolita. Narrative, 15(2), 222-38. 10.1353/NAR.2007.0012. google scholar Prince, G. (2005). On a Postcolonial Narratology. In J. Phelan & P. Rabinowitz (Eds.), A Companion to Narrative Theory (pp. 372-381). London: Wiley-Blackwell. google scholar Rimmon-Kenan, S. (1983). Narrative Fiction: Contemporary Poetics. London, New York: Routledge. google scholar Said, E. (1994). Narrative and Social Space. In Culture and Imperialism (pp. 62-80). New York: Vintage. google scholar Schmitt, C. (2005). ‘The Sun and Moon were made to give them light’: Empire in the Victorian Novel. In F. google scholar O’Gorman (Ed.), A Concise Companion to the Victorian Novel (pp. 4-24).
  5. Malden, Oxford: Blackwell Publishing. google scholar Smajic, S. (2010).
  6. Ghost-Seers, Detectives, and Spiritualists: Theories of Vision in Victorian Literature and Science. Cambridge, New York: Cambridge University Press. google scholar Wall, K. (1994). The Remains of the Day and Its Challenges to Theories of Unreliable Narration. Journal of Narrative Technique