Dergiler / Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 11 - Sayı: 25

Tâʿûn Rivayetleri Çerçevesinde Hadis Şârihlerinin Hz. Peygamberin Karantina Tavsiyesine Yönelik Yaklaşımları

The Hadith Expositors’ Approaches to the Prophet's Quarantine Advices Based on Tâ’ûn Narrations

Sayfa
487–511
Yayın Tarihi
2020-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bununla birlikte şârihlerin bu rivayetleri şerh etme ölçütleri ortaya çıkarılarak sağlıkla alakalı bir tavsiyenin teolojik bir zeminde nasıl hayat bulduğuna da dikkat çekilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hastalık olgusu geçmişte olduğu gibi günümüzde de güncelliğini korumaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunların içerisinde bulaşıcılık özelliğini taşıyanlar, tarihin farklı devirlerinde yüzbinlerce insanın ölümüne sebep olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte şârihlerin bu rivayetleri şerh etme ölçütleri ortaya çıkarılarak sağlıkla alakalı bir tavsiyenin teolojik bir zeminde nasıl hayat bulduğuna da dikkat çekilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Şerh · Bulaşıcı Hastalık

Özet

Hastalık olgusu geçmişte olduğu gibi günümüzde de güncelliğini korumaktadır. Bunların içerisinde bulaşıcılık özelliğini taşıyanlar, tarihin farklı devirlerinde yüzbinlerce insanın ölümüne sebep olmuştur. Bu durum İslam tarihi için de geçerlidir. Hz. Peygamber döneminde de bazı bölgelerde hastalıklar görülmüştür. Bunlardan biri ve belki de en önemlisi "tâʿûn" diye adlandırılan bulaşıcı hastalıktır. Hz. Peygamber, bu hastalık hakkında çeşitli bilgiler vermiş ve bundan korunmak için bazı tavsiyelerde bulunmuştur. Bu tavsiyelerden biri günümüzde karantina/izolasyon denilen; hastalığın bulunduğu yere giriş çıkışın yasaklanması veya hastalık taşıyıcısı olan kişinin toplumdan soyutlanması yöntemidir. Bu husus pek çok sahih hadis rivayetiyle sabittir. İslam tarihi boyunca konuyla alakalı ciddi bir bilgi birikimi meydana gelmiş ve bu sayede önemli bir literatür oluşmuştur. Bunlar içerisinde hadis şerhleri hatırı sayılır bir yere sahiptir. Bazı hadis şârihlerinin söz konusu bu rivayetlerdeki nebevî tavsiyeye yaklaşımında, Hz. Peygamber’in sağlık ile ilgili maksadının göz ardı edildiği hususu dikkatimizi çekmiştir. Bu çalışma bulaşıcı bir özellik gösteren tâʿûn hastalığına dair rivayetleri ve hadis şârihlerinin bunlara dair yaklaşımlarını içermektedir. Bununla birlikte şârihlerin bu rivayetleri şerh etme ölçütleri ortaya çıkarılarak sağlıkla alakalı bir tavsiyenin teolojik bir zeminde nasıl hayat bulduğuna da dikkat çekilmiştir.

Abstract

As in the past, the disease phenomenon is keeping its actuality today as well. Among diseases, the contagious ones caused the death of hundreds of thousands of people in different periods of history. This situation is also valid for Islamic history. Diseases were also seen in some areas during the period of Prophet Muhammed. One of them, and perhaps the most important one, is the contagious disease called "tâʿûn". The Prophet (PBUH) has given various information and advice about it to help people avoid it. One of these advice today is called quarantine/isolation or curfew which means the prohibition of entry and exit to the area where the disease is located or isolating an infected person from the society. This subject is confirmed by many sound hadith narrations. Throughout the history of Islam, a considerable amount of knowledge on the subject has been gathered and thus an important amount of literature has been formed. Hadith commentaries have a significant role in this literature. In the approach of some muhaddith to the Nabawi advice, it can be seen that the Prophet's purpose regarding health was ignored. This study contains the narrations about the disease of tâ’ûn which has a contagious feature and approaches of hadith expositors to these narrations. In addition, attention was drawn to how Prophet's health-related advice was handled as a theological issue by revealing hadith criteria for expounding these narrations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERASLAN, A. (2020). Tâʿûn Rivayetleri Çerçevesinde Hadis Şârihlerinin Hz. Peygamberin Karantina Tavsiyesine Yönelik Yaklaşımları. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 25, 487–511. https://ajindex.com/articles/87339

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Aba, Veli. "Tıbb-ı Nebevî Bağlamında İlâhî Şifânın Kaynağı ve Değeri Üzerine Teolojik Değerlendirmeler". Akademik Siyer Dergisi 1 (Ocak 2020), 112-139.
  2. Aba, Veli. Tıbb-ı Nebevî -Kaynağı ve Bağlayıcılığı-. İstanbul: Endülüs Yayınları, 2019.
  3. Ahmed b. Hanbel, Ahmed. el-Müsned. thk. Şuayb el-Arneût vd. Beyrût: Müessesetu’r-Risâle, 1999. Alevî, Muhammedü’l-Emîn b. Abdillâh el-Eremî. el-Kevâkibu’l-vehhâc şerḥu Ṣaḥîḥi Msülim. 26 Cilt. Byrut: Dâru’l-Minhâc, 1430/2009.
  4. Atmaca, Veli. "Hadislerde Geçen Şifalı Yöntemler ve İlaç Adları". Hadis Tetkikleri Dergisi 9/1 (2011), 67-94.
  5. Atmaca, Veli. "Hadisler Çerçevesinde Tıbb-ı Nebevvi’nin İnanç Boyutu Üzerine". Hadis Tetkikleri Dergisi 9/2 (2011), 35-53.
  6. Atmaca, Veli. "Hadislerde Geçen Hastalık Adları", Hadis Tetkikleri Dergisi 8/2 (2010) 25-67.
  7. Atmaca, Veli. "Hadislerde Hastalık ve Sağlık Anlamında Kullanılan Genel Kavramlar". Hadis Tetkileri Dergisi 8/1 (2010), 83-105. Aynî, Ebû Muhammed b. Ahmed b. Mûsâ b. Ahmed b. Hüseyin el-Hanefî Bedruddîn. el-ʿUmdetu’l-ḳârî. 25 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabiyy, ts. Bâcî, Ebu’l-Velîd Süleymân b. Halef b. Saʿd b. Eyûb b. Vâris el-Endülüsî. el-Münteḳâ şerḥu Muvaṭṭa. 7 Cilt. Mısır: Matbaatu’s-Seâde, 1332/1914. Bağdâdî, İsmâîl b. Muhammed Emîn b. Mîr Selîm el-Bâbânî. Îżâḥu’l-meknûn fî’z-zeyli alâ Keşfi’z- ẓunûn. tas. Muhammed Şerefuddîn. Beyru: Dâru İhyâi’t-Turasi’l-ʿArabiyye, ts. Basrî, er-Rabî’ b. Habîb b. ‘Amr el-Ezdî. el-Câmiu’s-sahih. drl. Ebu Yakup el-Vârcelânî. Beyrut: Daru’l-feth, ts. Bezzâr, Ebû Bekir Ahmed b. Amr b. Abdilhâlık b. Hallâd b. Abdillâh el-Atekî. Müsnedu’l-Bezzâr. thk. Mahfûzu’r-Rahmân Zeynullâh, Âdil b. Sa’d, Sabrî Abdulhâlık. Medinetu’l- Münevvere: Mektebetu’l-İlmi ve’l-Hikemi, 2009. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail. el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ. nşr. Muhammed Züheyr b. Nasr. 8 Cilt. b.y.: Dâru Tavki’n-Necât, 2. Basım, 1422/2001. Câhız, Ebû Osmân ʿAmr b. Bahr. el-Ḥayevân. 7 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1424/2003. Câhız, Ebû Osmân ʿAmr b. Bahr. er-Resâilu’s-siyâse. Beyrût: Dâru’l-Hilâl, ts. Câhız, Ebû Osmân ʿAmr b. Bahr. ʿUyûnu’l-aḫbâr. 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1418/1997.
  8. Dölek, Adem. "Mikroplar Cinlerin Bir Nevʿi mi?: Bir Hadisle İlgili Yorumun Eleştirisi". Hadis Tetkikleri Dergisi 3/1 (2005), 107-118. Ebû Nuaym, Ahmed b. Abdillah b. Ahmed b. İshâk b. Mûsâ b. Mehrân el-Esbehânî. et-Ṭıbbu’n-nebevi. thk. Mustafâ Hıdır Dönmez et-Türkî. b.y.: Dâru İbn Hazm, 2006. Hatâbi, Ebû Süleymân Hamd b. Muhammed b. İbrâhîm b. el-Hatâbi. Meʿâlim