Dergiler / Şarkiyat / 2021 / Cilt: 13 - Sayı: 3

CARİYENİN TESETTÜRÜNE DELİL GÖSTERİLEN RİVAYETLERİN TESPİTİ VE TAHLİLİ

Sayfa
1192–1214
Yayın Tarihi
2021-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Birbiriyle çelişik gibi görülen konuya dair rivayetlerin sıhhatini belirledikten sonra aralarını uzlaştırmaya çalışacağız.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslam’ın ilk yıllarından itibaren Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kur’ân ve Sünnette giyinme ölçüleriyle alakalı açık bir delil bulunmadığından cariyenin tesettürü konusu âlimler tarafından tartışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Birbiriyle çelişik gibi görülen konuya dair rivayetlerin sıhhatini belirledikten sonra aralarını uzlaştırmaya çalışacağız.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Cariye · Tesettür

Özet

İslam’ın ilk yıllarından itibaren Hz. Peygamber, toplumsal statü açısından alt bir sınıfa tabi olan kölelerin durumunun iyileştirilmesine ve hürriyetlerine kavuşturmaya yönelik tavsiyelerde bulunmuştur. Ancak bu oldu yakın tarihimize kadar toplumdaki varlığını devam ettirmiştir. Kadın köle olan cariyeler, Müslüman olsalar da hürriyetlerinden yoksun olmaları hasebiyle bazı yükümlülüklerden muaf tutulmuşlardır. Kur’ân ve Sünnette giyinme ölçüleriyle alakalı açık bir delil bulunmadığından cariyenin tesettürü konusu âlimler tarafından tartışılmıştır. Fıkıh ve tefsir kaynaklarında giyinmeleri hususunda hür kadınlardan ayırt edilen cariyelerin tesettürüyle alakalı farklı görüşler aktarılmıştır. Bu iki ilim dalına ait çalışmaların genelinde Kur’ân’da yer alan tesettür ayetinin cariyeler değil sadece hürler ile alakalı olduğu hususu ön plana çıkmaktadır. Hadis kaynaklarında Cariyenin tesettürüne ışık tutabilecek çeşitli rivayetler yer almakla birlikte anlamsal açıdan birbiriyle çelişik görülmektedir. Bu çalışmada fakih ve müfessirlerin görüşlerine ve buna mesnet teşkil eden delillere dikkat çekildikten sonra hadis kaynaklarında geçen rivayetler inceleme konusu edilecektir. Birbiriyle çelişik gibi görülen konuya dair rivayetlerin sıhhatini belirledikten sonra aralarını uzlaştırmaya çalışacağız.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERASLAN, A. (2021). CARİYENİN TESETTÜRÜNE DELİL GÖSTERİLEN RİVAYETLERİN TESPİTİ VE TAHLİLİ. Şarkiyat, Cilt: 13 - Sayı: 3, 1192–1214. https://ajindex.com/articles/394151

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Acarlıoğlu, Ahmet. Hz. Peygamber (s.a.v.) Döneminde Başörtüsü. İ. Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi 9/1 (2018), 47-67.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebu Abdillah Ahmed b. Muhammed b. Hanbel b. Hilâl b. Esed eş-Şeybânî. Müsned. thk. Şuayib Arnaût vd. by.: Müessesetü’r-Risâle, 2001.
  3. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Muhammed b. Hanbel el-Mervezî eş-Şeybânî. Aḥkâmü’n-nisâʾ. thk. Amr Abdülmünim Süleym. b.y.: Müessestü’r-Reyân, 1423/2002.
  4. Altıkulaç, Tayyar. “İkrime el-Berberî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 22/40-42. İstanbul: TDV Yayınları, 2000.
  5. Apaydın, H. Yunus. “Zâhiriyye”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 44/93-100. İstanbul: TDV Yayınları, 2013.
  6. Apaydın, Yunus. “Tesettür”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 40/538-543. Ankara: TDV Yayınları, 2011.
  7. Aydın, M. Akif- Hamidullah, Muhammed. “Köle”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 26/237-246. Ankara: TDV Yayınları, 2002.
  8. Aydınlı, Abdullah. “Muan‘an”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 2005. Begavî, Ebû Muhammed Muhyissünne el-Hüseyn b. Mes‘ûd b. Muhammed el-Ferrâ’. Şerḥu’s-sünne, thk. Şuayib el-Arneût-Muhammed Züheyr eş-Şâvîş. 15 Cilt. Beyrut: el- Mektebetü’l-İslâmi, 1983/1403. Beyhakî, Ebu Bekir Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali. Sünenü’l-kübrâ. thk. Muhammed Abdülkadir Atâ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1424/2003.
  9. Birışık, Abdulhamit. “Katâde b. Diâme”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 25/22-23. Ankara: TDV Yayınları, 2002. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu‘fî. Kitâbü’ḍ-Ḍuʿafâʾi’ṣ-ṣaġīr. thk. Mahmud İbrahim Zayid. Halep: Dâru’l-Va’y, 1396/1940. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail. el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ. nşr. Muhammed Züheyr b. Nasr. b.y.: Dâru Tavki’n-Necât, 1422/2001. Bûsîrî, Ebü’l-Abbâs Şihâbüddîn Ahmed b. Ebî Bekr b. İsmâîl. Miṣbâhu’z-zücâce fî zevâʾidi İbn Mâce. thk. Muhammed el-Müntakâ el-Keşnâvî. 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Arabiyye, 1403/1982. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Alî er-Râzî. Aḥkâmü’l-Ḳurʾân. thk. Abdüsselam Muhammed Ali Şahin. 3 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1415/1994. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebü’l-Meâlî Rüknüddîn Abdülmelik b. Abdillâh b. Yûsuf et-Tâî en-Nîsâbûrî. Nihâyetü’l-maṭlab fî dirâyeti’l-meẕheb. thk. Abdülazim Mahmud ed-Dîb. b.y.: Dâru’l-Minhâc, 1428/2007.
  10. Demircan, Ali Rıza. Cariyeler ve Sömürülen Cinsellikleri. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2012.
  11. Duman, M. Zeki. İslam’ın Üzerindeki Beş Gölge. Kayseri: Y.y., 2012. Ebû Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahmân b. Muhammed b. İdrîs er-Râzî. el-Cerḥ ve’t-taʿdîl.