KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Memleket Siyaset Yönetim / 2008 / Sayı: 6

TÜRKİYE’DE SAĞLIK HİZMETLERİNİN DÖNÜŞÜMÜ VE YERİNDEN YÖNETİMİ

Arif ERENÇİN
Sayfa
88–117
Yayın Tarihi
2008-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak yerel yönetimlerin mali ve kurumsal kaynaklarının yetersizliği nedeniyle, sağlıkta dönüşümün piyasalaştırmanın ve özellikle yoksullar için gerçek yoksunluğun başlangıcı olacağı düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı Türkiye’de sağlık hizmetleri sistemine yönelik yerinden yönetimci gelişmelerin incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu konuda ortaya çıkan çabaların açıkça sistemin piyasalaştırılmasıyla ilişkili olduğu düşünülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak yerel yönetimlerin mali ve kurumsal kaynaklarının yetersizliği nedeniyle, sağlıkta dönüşümün piyasalaştırmanın ve özellikle yoksullar için gerçek yoksunluğun başlangıcı olacağı düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sağlık hizmetleri · yerinden yönetim · reform

Özet

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de sağlık hizmetleri sistemine yönelik yerinden yönetimci gelişmelerin incelenmesidir. Bu konuda ortaya çıkan çabaların açıkça sistemin piyasalaştırılmasıyla ilişkili olduğu düşünülmektedir. Sürecin ikili işleyişi (yerinden yönetim/piyasalaştırma) BM ve Dünya Bankası gibi uluslararası örgütler tarafından sıkı biçimde desteklenmektedir. Bu bağlamda temel yasal düzenleme ve resmi belgelerin incelenmesiyle Türk sağlık sisteminde reform çabalarının nihai hedefi nin merkezi olarak yönetilen hizmet sunumunun dönüştürülmesi ve böylece kolaylıkla piyasa ilişkilerine açılması olduğu görülmektedir. Bu süreçte, yerinden yönetim merkezi olarak yerine getirilen sağlık hizmetlerinin önemini belirsizleştirmede başrollerden birini oynamaktadır. Özellikle yerel yönetimlerle ilgili son yasal düzenlemelerle sağlık hizmeti bu yönetimlerin önemli işlevlerinden birisi haline gelmiştir. Ancak yerel yönetimlerin mali ve kurumsal kaynaklarının yetersizliği nedeniyle, sağlıkta dönüşümün piyasalaştırmanın ve özellikle yoksullar için gerçek yoksunluğun başlangıcı olacağı düşünülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERENÇİN, A. (2008). TÜRKİYE’DE SAĞLIK HİZMETLERİNİN DÖNÜŞÜMÜ VE YERİNDEN YÖNETİMİ. Memleket Siyaset Yönetim, Sayı: 6, 88–117. https://ajindex.com/articles/871922

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Akşık, Hasan, “Sağlıkta Karşı Devrime Karşı Olmak”, Detay, S. 5, Eylül-Ekim 2006, s. 5. Anayasa Mahkemesi, 2006/111 Esas sayılı ve 2006/112 Karar sayılı ve 15.12.2006 günlü karar. Ataay, Faruk, “Kamu Hizmetlerinin Metalaştırılması ve Sağlıkta Yansımaları”, Toplum ve Hekim, C. 20, S. 1, 2005, s. 65–71.
  2. Ataay, Faruk, Kamu Hastane Birlikleri Tasarısı Üzerine Değerlendirme, Türk Tabipleri Birliği Yayını, Ankara, 2007.
  3. Atun, Rıfat A., “Kamu ve Sağlık Sektöründe Değişim”, Yeni Türkiye, S. 40, 2001, s. 1148–1163.
  4. Bahl, Roy ve Linn, Johannes, “Fiscal Decentralization and Intergovernmental Transfers in Less Developed Countries” Publius, Vol. 24, No. 1, Winter, 1994, s. 1–19.
  5. Balcı, Asım, Kamu Hizmetleri ve Yerinden Yönetim: Sağlık Hizmeti Sunumunun Yeniden Yapılan- dırılması, Nobel, Ankara, 2005.
  6. Blakeley, Georgina, “Local Governance and Local Democracy: An Ambiguous Relationship?”, Political Science Association Conference, Leicester, 15–17 April 2003, s. 1–17.
  7. Cirhinlioğlu, Faik, Sağlık Sosyolojisi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas, 2001.
  8. Çevik, H. Hüseyin, Türkiye’de Kamu Yönetimi Sorunları, Seçkin, Ankara, 2001.
  9. Çiftçi, Aylin; “Yeni Yerel Yönetim Modelinde Sağlık Hizmeti Planlanması: İstanbul Örneği”, Dünden Bugüne Yerel Yönetimlerde Yeniden Yapılanma: Yerel Yönetimler Kongresi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Biga İİBF ve Biga Belediyesi, Çanakkale, 2004, s. 713–716.
  10. DPT, Uzun Vadeli Strateji ve Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, DPT, Ankara, 2000.
  11. DPT, Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı: Sağlık Hizmetlerinde Etkinlik Özel İhtisas Komisyonu Raporu, DPT, Ankara, 2001.
  12. DPT, Dokuzuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı (2007–2013),
  13. DPT, Ankara, 2006.
  14. Dünya Sağlık Örgütü, Avrupa Sağlık Reformu: Mevcut Stratejilerin Analizi, Sağlık Bakanlığı, Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğü, Ankara, 1998.
  15. Erençin, Arif, “Belediye Görevleri Üzerine Bir İnceleme”, Çağdaş Yerel Yönetimler, C. 15, S. 1, 2006, s. 17–29.
  16. Erençin, Arif, “Yerinden Yönetim ve Türkiye’de Reform Süreci”, Mülkiye, C. 31, S. 254, 2007, s. 99–122.
  17. Eryılmaz, Bilal, Bürokrasi ve Siyaset: Bürokratik Devletten Etkin Yönetime, Alfa, İstanbul, 2002.
  18. Fotaki, Marianna ve Boyd, Alan, “From Plan to Market: A Comparison of Health and Old Age Care Policies in the UK and Sweden”, Public Money & Management, Vol. 25, No. 4, 2005, s. 237–243.
  19. Güler, Birgül A., “İkinci Dalga: Siyasal ve Yönetsel Liberalizasyon Kamu Yönetimi Temel Kanunu”, Kamu Yönetimi ve Yerel Yönetimler Sempozyumu, Türkiye Yol-İş Sendikası, Ankara, 10–11 Ekim