KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türler ve Habitatlar / 2022 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi Göllerinde Alg Çeşitliliği ve Potansiyel Siyanobakteri Toksisitesi

Algal Diversity and Potential Cyanobacteria Toxicity in Tuz Lake Special Environmental Protection Area Lakes

Tahir ATICI
Sayfa
94–109
Yayın Tarihi
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fiziksel ve kimyasal özellikleri bakımından aylara göre farklılık gösteren aşırı tuzlu bu ortamda halofilik türler bulunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Jeolojik bakımdan tektonik bir yapıya sahip olan Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi, Ramsar ölçütlerine göre biyolojik çeşitliliğin korunması açısından büyük önem taşıyan “A Sınıfı” bir sulak alandır ve uluslararası ölçütlere göre korunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Büyük bir sahayı kaplamasına karşın Türkiye’nin en sığ göllerine sahip olan Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi, yıllık ortalama 324 mm/m2 yağış miktarı ile ülkenin en kurak coğrafyasında yer almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Fiziksel ve kimyasal özellikleri bakımından aylara göre farklılık gösteren aşırı tuzlu bu ortamda halofilik türler bulunmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Beslenme İlişkileri · Algler · Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi

Özet

Jeolojik bakımdan tektonik bir yapıya sahip olan Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi, Ramsar ölçütlerine göre biyolojik çeşitliliğin korunması açısından büyük önem taşıyan “A Sınıfı” bir sulak alandır ve uluslararası ölçütlere göre korunmaktadır. Büyük bir sahayı kaplamasına karşın Türkiye’nin en sığ göllerine sahip olan Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi, yıllık ortalama 324 mm/m2 yağış miktarı ile ülkenin en kurak coğrafyasında yer almaktadır. Çalışmada bu göllerde yaşayan Cyanophyta, Bacillariophyta, Chlorophyta ve Euglenophyta gruplarına ait türler teşhis edilmiştir. Porphyrosiphon versicolor 1,08 mg/L ile siyanotoksin üreten türler arasında en yoğun tür olarak belirlenmiştir. Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi’nde çeşitli kuş türlerinin besinini teşkil eden Artemia salina ve mikroskobik alglerden özellikle Dunaliella salina ile bazı diyatome ve siyanobakteri türleri bol miktarda bulunur. Fiziksel ve kimyasal özellikleri bakımından aylara göre farklılık gösteren aşırı tuzlu bu ortamda halofilik türler bulunmaktadır.

Abstract

Tuz Lake Special Environmental Protection Area, which has a tectonic structure in terms of geology, is a "Class A" wetland, which is of great importance for the protection of biological according to Ramsar criteria, and is protected according to international criteria. Although Tuz Lake Special Environmental Protection Area covers a large area, which has the shallowest lakes in Türkiye, is located in the driest geography of the country with an average annual precipitation of 324 mm/m2. In the study, species belonging to the Cyanophyta, Bacillariophyta, Chlorophyta, and Euglenophyta groups living in these lakes have been identified. Porphyrosiphon versicolor was determined as the most concentrated species among the cyanotoxin producing species with 1.08 mg/L. In Tuz Lake Special Environmental Protection Area, Artemia salina, which is the food of various bird species, and especially Dunaliella salina, which is one of the microscopic algae, and some diatom and cyanobacteria species are abundantly distributed. There are halophilic species in this extremely salty area, which differs according to the months in terms of physical and chemical properties.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ATICI, T. (2022). Tuz Gölü Özel Çevre Koruma Bölgesi Göllerinde Alg Çeşitliliği ve Potansiyel Siyanobakteri Toksisitesi. Türler ve Habitatlar, Cilt: 3 - Sayı: 2, 94–109. https://ajindex.com/articles/871877

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Amarouayache, M. & Kara, M.H. (2017). Aspects of life history of Artemia salina (Crustacea, Branchiopoda) from Algeria reared in different conditions of salinity. Vie et Milieu 67(1): 15–20.
  2. Anagnostidis, K. & Komárek, J. (1988). Modern approach to the classification system of Cyanophytes Oscillatoriales. Algological Studies (Suppl. Vol.) 50-53: 327–472.
  3. Atıcı, T. (2020). Production and collection of microalgae isolated from freshwater reserves in Central Anatolia, Turkey. Türler ve Habitatlar 1(1): 3744. Atıcı, T., Obalı, O., Akköz, C. & Elmacı, A. (2001). Isolation and Identification of Halophytic Algae from Salty Soil around Salt Lake of Turkey. Pakistan Journal of Biological Sciences 4(3): 298–300.
  4. Bourelly, P. (1966). Les Algues d’eau douce. Tome I: Les Algues vertes. Editions N. Boubee & Cie., Paris. Bourelly, P. (1968). Les Algues d’eau douce. Tome II: Les Algues janues et brunes. Editions N. Boubee & Cie, Paris. Çakmakçı, M.L. & Karahan, A.G. (1995). Mikrobiyolojiye Giriş. Bizim Büro Basımevi, Ankara.
  5. Cessford, G. & Muhar, A. (2003). Monitoring Options for Visitor Numbers in National Parks and Natural Areas. Journal for Nature Conservation 11(4): 240–250. DOI: https://doi.org/ 10.1078/1617-1381-00055.
  6. Cleve-Euler, A. (1953). Die Diatomeen von Schweden und Finnland. Teil II-III. Almqvist & Wiksells Boktryckeri AB, Stockholm. Cleve-Euler, A. (1955). Die Diatomeen von Schweden und Finnland. Teil IV-V. Almqvist & Wiksells Boktryckeri AB, Stockholm. Cox, E.J. (2015). Coscinodiscophyceae, Mediophyceae, Fragilariophyceae, Bacillariophyceae (Diatoms)] In: Frey, W. (Ed.). Syllabus of Plant Families. Adolf Engler's Syllabus der Pflanzenfamilien. Photoautotrophic eukaryotic algae Glaucocystophyta, Cryptophyta, Dinophyta / Dinozoa, Heterokontophyta / Ochrophyta, Chlorarachniophyta / Cercozoa, Euglenophyta / Euglenozoa, Chlorophyta, Streptophyta. 13th Ed., Borntraeger Science Publishers, Berlin, pp. 64103. Des Marais, D.J. (1995). The Biogeochemistry of Hypersaline Microbial Mats] In: Jones, J.G. (Ed.) Advances in Microbial Ecology. Vol. 14. Springer, Boston. Eagles, P., McCool, S. & Haynes, C. (2002). Sustainable Tourism in Protected Areas: Guidelines for Planning and Management. IUCN, Gland. Farrell, T.A. & Marion, J.L. (2002). The Protected Area Visitor Impact Management (PAVIM) Framework: A Simplified Process for Making Management Decisions. Journal of Sustainable Tourism 10(1): 31–51.
  7. Gerrath, J.F. & Denny, P. (1980). Freshwater algae of Siera Leone II