KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türler ve Habitatlar / 2025 / Cilt: 6 Sayı: 2

İİkizdere (Rize) Yöresinden Belirlenen Makromantarlar

Macrofungi Determined in İkizdere (Rize) District

Ali Keleş(YUZUNCU YIL UNIVERSITY, VAN SCHOOL OF EDUCATION)0000-0002-9087-0805
Sayfa
52–68
Yayın Tarihi
2025-12-23
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Arazi ve laboratuvar çalışmaları neticesinde Ascomycota ve Basidiomycota bölümleri içinde yer alan 11 takım, 36 familya ve 79 cins içerisinde dağılım gösteren toplam 149 makrofungus türü tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, 2020-2023 yılları arasında İkizdere (Rize) yöresinden toplanan makrofungus örnekleri üzerinde yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Arazi ve laboratuvar çalışmaları neticesinde Ascomycota ve Basidiomycota bölümleri içinde yer alan 11 takım, 36 familya ve 79 cins içerisinde dağılım gösteren toplam 149 makrofungus türü tespit edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma örnekleri Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Fakültesi, Biyoloji Bölümü Mikoloji Araştırma Laboratuvarında (VANF) saklanmaktadır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2020-2023 Verileri
⚙️Değişkenler:Makromantar · taksonomi · İkizdere

Özet

Bu çalışma, 2020-2023 yılları arasında İkizdere (Rize) yöresinden toplanan makrofungus örnekleri üzerinde yapılmıştır. Arazi çalışması boyunca toplanan örneklerin doğal yetişme yerlerinde renkli fotoğrafları çekilmiş, örneklerin morfolojik, ekolojik özellikleri ve örneklerle ilgili yöre halkından edinilen bilgiler kaydedilmiştir. Arazi ve laboratuvar çalışmaları neticesinde Ascomycota ve Basidiomycota bölümleri içinde yer alan 11 takım, 36 familya ve 79 cins içerisinde dağılım gösteren toplam 149 makrofungus türü tespit edilmiştir. Bunların 65’i yenir, 48’i yenmez, 36’sı ise zehirli yapıdadır. Çalışma örnekleri Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Fakültesi, Biyoloji Bölümü Mikoloji Araştırma Laboratuvarında (VANF) saklanmaktadır.

Abstract

This study was conducted on macrofungi specimens collected from İkizdere (Rize) between 2020 and 2023. During the fieldwork color photographs of the collected specimens were taken at their natural habitats. Morphological and ecological characteristics of the samples and information obtained from local residents about the specimens, were also recorded. As a result of field and laboratory studies, a total of 149 macrofungus species were identified, distributed within 11 orders, 36 families, and 79 genera within the divisions Ascomycota and Basidiomycota. Of these, 65 are edible, 48 are inedible, and 36 are poisonous. The study specimens are stored in the Mycology Research Laboratory (VANF) of the Department of Biology, Faculty of Science, Van Yüzüncü Yıl University.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Keleş, A. (2025). İİkizdere (Rize) Yöresinden Belirlenen Makromantarlar. Türler ve Habitatlar, Cilt: 6 Sayı: 2, 52–68. https://doi.org/10.53803/turvehab.1824282

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (38)

  1. Akata, I., Uzun, Y. & Kaya, A. (2014). Macromycetes determined in Yomra (Trabzon) district. Turkish Journal of Botany 38(5): 999-1012. DOI: https://doi.org/10.3906/bot-1309-22
  2. Akata, I., Uzun, Y. & Kaya, A. (2016). Macrofungal diversity of Zigana Mountain (Gümüşhane/Turkey). Biological Diversity and Conservation 9(2): 57-69.
  3. Antonín, V. & Noordeloos, M.E. (2010). A Monograph of marasmioid and collybioid fungi in Europe. IHW-Verlag.
  4. Bessette, A.E., Bessette, A.R. & Fischer, D.W. (1997). Mushrooms of Northeastern Nort America. Syracuse University Press.
  5. Bessette, A.E., Roody, W.C., Bessette, A.R. & Dunaway, D.L. (2007). Mushrooms of the southeastern United States. Syracuse University Press.
  6. Bessette, A.E. & Besette, A.R. (2006). Common Edible and Poisonous Mushrooms of New York. Syracuse, Syracuse University Press.
  7. Breitenbach, J. & Kränzlin, F. (1986). Fungi of Switzerland. Vol. 2. Non-gilled fungi, Heterobasidiomycetes, Aphyllophorales, Gasteromycetes. Verlag Mykologia, Lucerna, Switzerland.
  8. Bresinsky, A. & Besl, H. (1990). A Colour Atlas of Poisonous Fungi. Wolfe Publishing Ltd., Stuttgart.
  9. Hansen, L. & Knudsen, H. (1992). Nordic Macromycetes. Vol. 2. Polyporales, Boletales, Agaricales, Russulales. Copenhagen, Nordsvamp.
  10. Hansen, L. & Knudsen, H. (2000). Nordic Macromycetes. Vol. 1. (Ascomycetes). Copenhagen, Nordsvamp.
  11. Index Fungorum (2025). http://www.indexfungorum.org/names/Names.asp [14.11.2025].
  12. Jordan, M. (1995). The Encyclopedia of Fungi of Great Britain and Europe. David & Charles Book.
  13. Kaya, A & Uzun, Y. (2018). New contributions to the Turkish Ascomycota. Turkish Journal of Botany 42 (5): 644-652. DOI: https://doi.org/10.3906/bot-1712-1
  14. Keleş, A. (2019a). Mycena ustalis, a new record for the mycobiota of Turkey. Anatolian Journal of Botany 3(1): 18-20. DOI: https://doi.org/10.30616/ajb.514124
  15. Keles, A. (2019b). New records of macrofungi from Trabzon province (Turkey). Applied Ecology and Environmental Research 17(1): 1061-1069. DOI: http://dx.doi.org/10.15666/aeer/ 1701_10611069
  16. Keleş, A. (2020). Türkiye mikotası için yeni bir cins (Gerronema Singer) kaydı. Mantar Dergisi 11(2): 168-171. DOI: https://doi.org/10.30708/mantar.765752
  17. Keleş, A. (2024). İyidere (Rize) Yöresinde Belirlenen Makromantarlar. Türler ve Habitatlar 5(2): 49-64. DOI: https://doi.org/10.53803/turvehab.1570287.
  18. Keleş, A., Demirel, K., Uzun, Y. & Kaya, A. (2014). Macrofungi of Ayder (Rize/Turkey) high plateau. Biological Diversity and Conservation 7(3): 177-183.
  19. Keleş, A., Polat, T. & Demirel, K. (2016). Kop Dağı ‘nda (Erzurum-Bayburt) Belirlenen Bazı Yenen Mantarlar. Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology 4(3): 221-224. DOI: https://doi.org/10.24925/turjaf.v4i3.221-224.611
  20. Keleş, A., Uzun, Y. & Kaya, A. (2022). Chlorophyllum hortense, A New Record for Turkish Mycobiota. The Journal of Fungus 13(1): 62-65. DOI: https://doi.org/10.30708/mantar. 1039832
  21. Kränzlin, F. (2005). Fungi of Switzerland. Vol. 6, Verlag Mykologia, Lucerne.
  22. Kuo, M. & Methven, S.A. (2014). Mushrooms of the Midwest. University of Illinois Press, USA.
  23. MGM (2025). Meteoroloji Genel Müdürlüğü. https://mgm.gov.tr/veridegerlendirme/il-ve-ilceler-istatistik.aspx?k=A&m=RIZE [14.11.2025].
  24. Moser, M. (1983). Keys to Agarics and Boleti. Gustav Fiscer Verlag, Stuttgart.
  25. Oruç, Y., Keleş, A., Uzun, Y. & Kaya, A. (2021). Macromycetes determined in Çamburnu Nature Park and close environs (Trabzon). Mantar Dergisi 12(1): 71-79. DOI: https://doi.org/ 10.30708/mantar.857729
  26. Phillips, R. (1981). Mushroom sand other fungi of Great Britain and Europe. Pan Books Ltd., London.
  27. Sesli, E. (1993). Trabzon ili Maçka yöresi makrofungusları. Turkish Journal of Botany 17(3): 179-182.
  28. Sesli, E. (2021). Rhodocybe cistetorum (Basidiomycota, Entolomataceae), a new species from the Colchic ecoregion of Turkey. Nordic Journal of Botany 39(4): 1-9. DOI: https://doi.org/ 10.1111/njb.03078
  29. Sesli, E. (2022). Gymnopus impudicus (Fr.) Antonín, Halling & Noordel.: A new record for the Turkish mycota. Biological Diversity and Conservation 15(1): 103-106. DOI: https://doi.org/ 10.46309/biodicon.2022.1081652
  30. Sesli, E. (2023). Pseudoporpoloma pes-caprae (Tricholomataceae): A new record for the mycota of Türkiye. Anatolian Journal of Botany 7(1): 29-31. DOI: https://doi.org/10.30616/ajb.1244401
  31. Sesli, E., Asan, A., Selçuk, F. (Eds). Abacı Günyar, Ö., Akata, I., Akgül, H., Aktaş, S., Alkan, S., Allı, H., Aydoğdu, H., Berikten, D., Demirel, K., Demirel, R., Doğan, H.H., Erdoğdu, M, Ergül, C.C., Eroğlu, G., Giray, G., Halikî Uztan, A., Kabaktepe, Ş., Kadaifçiler, D., Kalyoncu, F., Karaltı, İ., Kaşık, G., Kaya, A., Keleş, A., Kırbağ, S., Kıvanç, M, Ocak, İ., Ökten, S., Özkale, E., Öztürk, C., Sevindik, M, Şen, B., Şen, İ., Türkekul, İ., Ulukapı, M, Uzun, Ya., Uzun, Yu. & Yoltaş, A. (2020). Türkiye Mantarları Listesi. Ali Nihat Gökyiğit Vakfı Yayını, İstanbul.
  32. Siegel, N. & Schwarz, C. (2016). Mushrooms of the Redwood Coast: a comprehensive guide to the fungi of coastal northern California. Ten Speed Press.
  33. Şelem, E., Keleş, A., Acar, İ. & Demirel, K. (2019). Edible macrofungi determined in Gürpınar (Van) district. Anatolian Journal of Botany 3(1): 7-12. DOI: https://doi.org/10.30616/ajb.498433
  34. Türkekul, İ. & Keleş, A. (2025). Cantharellus minor (Cantharellales), a New Record for Turkish Mycota. Türler ve Habitatlar 6(1): 1-6. DOI: https://doi.org/10.53803/turvehab.1585512
  35. Uzun, Y. & Kaya, A. (2022). Macromycetes determined in Tonya (Trabzon) district. KSU Journal of Agriculture and Nature 25(1): 66-77. DOI: https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.857201
  36. Uzun, Y. (2023). The checklist of Turkish Pezizales species. Anatolian Journal of Botany 7(1): 1-20. DOI: https://doi.org/10.30616/ajb.1230337
  37. Uzun, Y., Genccelep, H., Kaya, A. & Akçay, M. E. (2011). The mineral contents of some wild edible mushrooms. Ekoloji 20(80): 6-12 DOI: https://doi.org/10.5053/ekoloji.2011.802
  38. Yeşilyurt, F., Uzun, Y. & Kaya, A. (2023). Pseudoboletus parasiticus (Bull.) Šutara, a new record for Turkish mycobiota. Biological Diversity and Conservation 16(1): 70-74. DOI: https://doi.org/10.46309/biodicon.2023.1227860