Dergiler / Turkish Journal of Primary Education / 2022 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Erken Çocukluk Çağında Çocuğu Olan Ebeveynlerin, Çocuklarına Medya Kullandırmadaki Aracılıkları ve Dijital Ebeveynlik Farkındalıklarının İncelenmesi

Investigation of the Mediations and Digital Parenting Awareness of Parents Who Have Early Childhood Children in Making their children Use Media

Sayfa
86–116
Yayın Tarihi
2022-12-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İlişkinin yordanmasına yönelik yapılan regresyon analiz sonuçlarına göre ebeveyn medya aracılığının dijital ebeveyn farkındalığına anlamlı bir etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:çalışmanın amacı, erken çocukluk çağında çocuğu olan ebeveynlerin çocuklarına medya kullandırmadaki aracılıklarını ve dijital ebeveynlik farkındalıklarını belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya okulöncesi dönemde çocuğu olan 457 ebeveyn katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:İlişkinin yordanmasına yönelik yapılan regresyon analiz sonuçlarına göre ebeveyn medya aracılığının dijital ebeveyn farkındalığına anlamlı bir etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ebeveyn · erken çocukluk · medya aracılık

Özet

çalışmanın amacı, erken çocukluk çağında çocuğu olan ebeveynlerin çocuklarına medya kullandırmadaki aracılıklarını ve dijital ebeveynlik farkındalıklarını belirlemektir. Araştırmaya okulöncesi dönemde çocuğu olan 457 ebeveyn katılmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Bu doğrultuda veriler; kişisel bilgi formu, erken çocukluk ebeveyn medya aracılık ve dijital ebeveynlik farkındalık ölçekleri ile toplanmıştır. Toplanan veriler SPSS istatistik programı ile betimsel analizler, bağımsız örneklem t testi, ANOVA, korelasyon ve regresyon testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre erken çocukluk çağında çocuğu olan ebeveynlerin, çocuklarına medya kullandırmadaki aracılık davranışları ve dijital ebeveynlik farkındalık düzeyleri ortalamanın biraz üzerindedir. Erken çocukluk çağında çocuğu olan ebeveynlerin, dijital ebeveynlik farkındalıklarında ve çocuklarına medya kullandırmadaki aracılık davranışlarında cinsiyete, yaşa ve ebeveynlerin günlük internet kullanım sürelerine göre anlamlı farklılıklar bulunurken eğitim durumuna göre anlamlı fark bulunmamıştır. Ebeveynlerin medya aracılık davranışları ile dijital ebeveynlik farkındalıkları arasında pozitif yönde bir ilişki olduğu ve bu ilişkinin istatistiksel açıdan anlamlı olduğu görülmüştür. İlişkinin yordanmasına yönelik yapılan regresyon analiz sonuçlarına göre ebeveyn medya aracılığının dijital ebeveyn farkındalığına anlamlı bir etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

The purpose of this study is to determine the mediators and digital parenting awareness of parents who have children in early childhood in making their children use media. 457 parents with children in the preschool period participated in the study. The correlational survey model, one of the quantitative research methods, was used in the research. The data were collected with the early childhood parental media mediation scale, digital parenting awareness scale and personal information form. The collected data were analyzed using descriptive analysis, independent sample t-test, One Way Anova, correlation and regression tests with SPSS program. According to the results, the mediation behaviors and digital parenting awareness levels of parents who have children in early childhood in making their children use media are slightly higher than average. While there were significant differences in the digital parenting awareness and media mediation behaviors of parents who had children in early childhood according to gender, age and daily internet usage time of parents, there was no significant difference according to educational status. Also there is a positive relationship between the media mediation behaviors of parents and their awareness of digital parenting and that this relationship is statistically significant decisively. According to the regression analysis, it was concluded that parental media mediation has a positive significant effect on digital parental awareness.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOSTANCI, S., ÇAKIR, R. (2022). Erken Çocukluk Çağında Çocuğu Olan Ebeveynlerin, Çocuklarına Medya Kullandırmadaki Aracılıkları ve Dijital Ebeveynlik Farkındalıklarının İncelenmesi. Turkish Journal of Primary Education, Cilt: 7 - Sayı: 2, 86–116. https://ajindex.com/articles/870999

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aarsand, L. A. (2011). Parents, expertise and identity work: the media conceptualised as a lifelong learning practice. Pedagogy, Culture & Society, 19(3), 435-455.
  2. Adam Karduz, F.F. & Keleşoğlu, F. (2020). Covid-19 Sürecinde Dijital Ebeveynliğin Farklı Değişkenler Açısında İncelenmesi. Internetional Social Sciences Studies Journal, 6(68), 3619-3635.
  3. Anderson, M., Smith, A., & Page, D. (2016). Parents, teens and digital monitoring. Pew Research Center, January, 2016, “Parents, Teens and Digital Monitoring” Akçalı, S. (2020). Çocuk ve Medya. Tüketim Toplumunda Çocukluğun Yitişi. (ss.1-12) 5. Basım. Ankara:
  4. Nobel Yayıncılık Aral, N., & Doğan Keskin, A. (2018). Ebeveyn bakış açısıyla 0-6 yaş döneminde teknolojik alet kullanımının incelenmesi. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5(2), 317-348.
  5. Ayas, T., & Horzum, M. B. (2013). İlköğretim Öğrencilerinin İnternet Bağımlılığı ve Aile İnternet Tutumu. Turkish Psychological Counseling & Guidance Journal, 4(39). Beyens, I., Valkenburg, P. M., & Piotrowski, J. T. (2019). Developmental trajectories of parental mediation across early and middle childhood. Human Communication Research, 45(2), 226-250.
  6. Canbek, G. & Sarıoğlu, Ş. (2007). Çocukların ve Gençlerin Bilgisayar ve İnternet Güvenliği. Politeknik Dergisi, 10(1), 33-39.
  7. Chaudron, S., & Beutel, M. (2015). Young children (0-8) and digital technology. A qualitative exploratory study across seven countries. Joint Research Centre. European Commission. Chen, L., & Shi, J. (2019). Reducing harm from media: A meta-analysis of parental mediation. Journalism & Mass Communication Quarterly, 96(1), 173-193.
  8. Clark, L. S. (2011). Parental mediation theory for the digital age. Communication theory, 21(4), 323-343.
  9. Collier, K. M., Coyne, S. M., Rasmussen, E. E., Hawkins, A. J., Padilla-Walker, L. M., Erickson, S. E., & Memmott-Elison, M. K. (2016). Does parental mediation of media influence child outcomes? A meta-analysis on media time, aggression, substance use, and sexual behavior. Developmental Psychology, 52(5), 798. Connell, S. L., Lauricella, A. R., & Wartella, E. (2015). Parental co-use of media technology with their young children in the USA. Journal of Children and Media, 9(1), 5-21.
  10. Coyne, S. M., Radesky, J., Collier, K. M., Gentile, D. A., Linder, J. R., Nathanson, A. I., & Rogers, J. (2017). Parenting and digital media. Pediatrics, 140 (Supplement_2), S112-S116. Çetinkaya, L., & Sütçü, S. (2016). Çocukların gözüyle ebeveynlerinin bilişim teknolojileri kullanımla