Dergiler / İmgelem / 2022 / Cilt: 6 - Sayı: 11

SİYASAL PARTİLER VE TİPOLOJİLERİ ÜZERİNDEN TÜRKİYE’DE GENEL SEÇİMLERİN DÖNEMSEL DEĞERLENDİRİLMESİNE YÖNELİK NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Sayfa
605–630
Yayın Tarihi
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu durum dikkate alındığında ise siyasi partilerin alternatif ideolojilerden ziyade ekarte edici seçim süreci yürüttüğü ve siyasi parti tipolojilerinin zaman içerisinde seçmen davranışları tarafından etkilendiği anlaşılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma ortaya çıkış koşulları itibariyle siyasi partiler ve tipolojileri arasındaki nedensel ilişkiyi konu edinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tipolojilerine göre siyasi partilerin ortaya çıkış koşulları ve seçim dönemlerindeki konjonktürel gelişmeleri arasında benzerlik ve/ve ya farklılık değişimleri araştırmanın temel sorusudur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu durum dikkate alındığında ise siyasi partilerin alternatif ideolojilerden ziyade ekarte edici seçim süreci yürüttüğü ve siyasi parti tipolojilerinin zaman içerisinde seçmen davranışları tarafından etkilendiği anlaşılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:SİYASAL PARTİLER · PARTİ TİPOLOJİLERİ · GENEL SEÇİM

Özet

Bu çalışma ortaya çıkış koşulları itibariyle siyasi partiler ve tipolojileri arasındaki nedensel ilişkiyi konu edinmektedir. Tipolojilerine göre siyasi partilerin ortaya çıkış koşulları ve seçim dönemlerindeki konjonktürel gelişmeleri arasında benzerlik ve/ve ya farklılık değişimleri araştırmanın temel sorusudur. Böylece demokratik siyasal sistemlerin temel kurumları arasında yer alan siyasi partilerin tipolojik özelliklerinin seçimlerdeki sonuçlarla ilişkisi incelenmektedir. Araştırmanın birincil bulgusu Türkiye’de siyasi partilerin parlamento içerisinden ve olağan üstü koşullardan ortaya çıktığıdır. Olağan üstü koşulların siyasi partileri ideolojik bir çatı altında birleştirdiği ifade edilebilmektedir. Ancak çok sayıda genel seçimlerin gerçekleştirilmesi ve istikrarlı olmayan hükümetlerin kurulması diğer bir sorunsal olarak belirmektedir. Bu durum dikkate alındığında ise siyasi partilerin alternatif ideolojilerden ziyade ekarte edici seçim süreci yürüttüğü ve siyasi parti tipolojilerinin zaman içerisinde seçmen davranışları tarafından etkilendiği anlaşılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇAKICI, F. O., DOĞANAY, T. C. (2022). SİYASAL PARTİLER VE TİPOLOJİLERİ ÜZERİNDEN TÜRKİYE’DE GENEL SEÇİMLERİN DÖNEMSEL DEĞERLENDİRİLMESİNE YÖNELİK NİTEL BİR ARAŞTIRMA. İmgelem, Cilt: 6 - Sayı: 11, 605–630. https://ajindex.com/articles/868882

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (46)

  1. Akandere, O. (2009). 1946 Genel Seçimleri ve Sonuçları Üzerinde İktidar ve Muhalefet Partileri Arasında Yapılan Tartışmalar,I. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, (25/75), 437-464.
  2. Akgün, B. (2002).
  3. Seçmen Davranışı, Partiler Sistemi ve Siyasal Güven, Ankara:
  4. Nobel Yayınevi.
  5. Akşin, S. (1996). Türkiye’nin Yakın Tarihi, Ankara: İmaj Yayınevi. Alkan,M. Ö. (1999). Osmanlı’dan Günümüze Türkiye’de Seçimlerin Kısa Tarihi, İstanbul:
  6. Tüsiad Yayınları.
  7. Anık, C. (2000).
  8. Siyasal İkna, Ankara:
  9. Vadi Yayınları.
  10. Atasever, G. (2010).
  11. Siyasal Parti Tipolojisi, T. Uzun (Ed.), İttihat ve Terakki’den Günümüze Siyasal Partiler içinde (15-30), Ankara:
  12. Orion Kitabevi.
  13. Aydın, M. (2015).
  14. Siyasetin Sosyolojisi, İstanbul:
  15. Açılım Kitap. Bartels, L. M. (2010).
  16. TheStudy of ElectoralBehavior, J. E. Leighley (Ed.),The Oxford Handbook of AmericanElectionsandPoliticalBehavioriçinde (239-261), New York: Oxford UniversityPress.
  17. Beriş, H. E. (2015).
  18. Siyasal Düzenin Sınırları, İstanbul:
  19. Tezkire Yayınevi.
  20. Börklüoğlu, L. (2017). Osmanlı İmparatorluğu’ndan Günümüze Türkiye’de Siyaset: Değişim Dinamikleri, Aktörler ve Gelişmeler, Memet Zencirkıran (Ed.), Türkiye’nin Toplumsal Yapısı içinde (101-160). Bursa: Dora Yayıncılık. Börklüoğlu, L. (2019). Tanzimat’tan Günümüze Türk Siyasal Hayatı, Bursa: Dora Kitabevi.
  21. Bülbül, K. (2020).
  22. Siyaset Bilimi Sözlüğü, Ankara:
  23. Adres Yayınları.
  24. Buran, H. (2005). Seçim Sistemleri ve Türkiye İçin Yeni Bir Seçim Sistemi Önerisi, Ankara:
  25. Siyasal Kitabevi.
  26. Çam, E. (2011). Siyaset Bilimine Giriş,İstanbul:
  27. Der Yayınları.
  28. Çinko, L. (2006). Seçmen Davranışları ile Ekonomik Performans Arasındaki İlişkilerin Teorik Temelleri ve Türkiye Üzerine Genel Bir Değerlendirme, Ankara Üni. SBF Dergisi (62/01), 103-116.
  29. Doğan, A. (2017). Türkiye’de Siyasal İletişim ve Siyasal Davranış, Ankara:
  30. Nobel Yayınevi.
  31. Dursun, D. (2006).
  32. Siyaset Bilimi, İstanbul:
  33. Beta Yayınları Dursun, D. (2018). Türkiye’nin Siyasal Hayatı, İstanbul:
  34. Beta Yayıncılık. Duverger, M. (1974).
  35. Siyasal Partiler, İstanbul:
  36. Bilgi Yayınevi.
  37. Gümüş, B. (2011).
  38. Siyasal Güçler, Baran Dural (Ed.),Siyaset Bilimi’nde Kuram, Yöntem ve Güncel Yaklaşımlar içinde (168-210). İstanbul:
  39. Kriter Yayınları.
  40. Gündoğmuş, B. (2014).
  41. Siyasal Tercihler, İstanbul:
  42. İlbey Matbaa. Güvenir, M. (1985). Seçim Sistemleri ve Ülkemizdeki Uygulamaları, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, (37/1), 215-250.
  43. Heywood, A. (2014).
  44. Siyaset, Ankara:
  45. Adres Yayınları.
  46. Hutchings, V. L. ve Jefferson, H. J. (2018). The Sociological and Social-Psychologica lApproaches, Justin