Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2017 / Cilt: 12 - Sayı: 28

PSİKOLOJİK DANIŞMADA POSTMODERNİST BİR SÜPERVİZYON YÖNTEMİ: YANSITICI EKİP UYGULAMASI

A POSTMODERN APPROACH TO PSYCHOLOGICAL COUNSELING: REFLECTING TEAM TECHNIQUE

Sayfa
175–192
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak bu tekniğin Türkiye'de hem bireyle psikolojik danışma alanında hem de aile danışmanlığı alanında gerçekleştirilecek süpervizyon çalışmalarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Batı'da 1980'li yıllardan bu yana aile ve evlilik danışması alanında kullanılan yansıtıcı ekip yönteminin psikolojik danışma sürecinde kullanımı, uygulama prosedürü, sürece katkıları ve sınırlılıkları konularında bilgi vermek amacıyla hazırlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunlardan birincisi, düşüncelerin farklı olmasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak bu tekniğin Türkiye'de hem bireyle psikolojik danışma alanında hem de aile danışmanlığı alanında gerçekleştirilecek süpervizyon çalışmalarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, Batı'da 1980'li yıllardan bu yana aile ve evlilik danışması alanında kullanılan yansıtıcı ekip yönteminin psikolojik danışma sürecinde kullanımı, uygulama prosedürü, sürece katkıları ve sınırlılıkları konularında bilgi vermek amacıyla hazırlanmıştır. Bu yenilikçi yaklaşımda süpervizörler, psikolojik danışma ortamında bulunmakta ve süreci takip etmektedirler. Yansıtıcı ekip belirli aralıklarla süreç ile ilgili hem psikolojik danışmana hem de danışan(lar)a kendi aralarında konuşarak geribildirim vermektedir. Konuşma aralarının sonlanmasının ardından psikolojik danışman ve danışan(lar), yansıtıcı ekip tarafından verilen geribildirimler hakkında konuşmaktadırlar. Yansıtıcı Ekip tekniğini uygulamanın genel olarak üç temel kuralı bulunmaktadır. Bunlardan birincisi, düşüncelerin farklı olmasıdır. Yani, ne kadar farklı bakış açısı olursa psikolojik danışma süreci o denli olumluya doğru yönlenecektir. İkincisi yansımaların mutlaka danışanların pozitif güçlü yanlarına yönelik olması ve danışana değişme konusunda motivasyon sağlamak için düşüncelerini yansıtmasıdır. Sonuncusu ise yansıtıcı ekibin üyelerinin yorumlamalarında mutlaka bir farklılık yaratmaya yönelik geribildirimde bulunmalarıdır. Bu bağlamda yansıtıcı ekip danışanlara farklı bakış açıları kazandırmakta ve danışanda çok derin duygusal bir etkinin ortaya çıkmasına da yardımcı olmaktadır. Psikolojik danışmanlar açısından da danışmanların süreçte tıkandıkları noktalarda nasıl ilerleyebileceklerine ilişkin anında geribildirim verilmekte ve onlara psikolojik danışma becerilerini geliştirmeleri için yaşantısal öğrenme fırsatı sunulmaktadır. Sonuç olarak bu tekniğin Türkiye'de hem bireyle psikolojik danışma alanında hem de aile danışmanlığı alanında gerçekleştirilecek süpervizyon çalışmalarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir

Abstract

The aim of this study is to provide information about the utilization and application procedure of reflecting team approach in counseling process as well as the contributions and limitations of this approach that has been implemented in marriage and family counseling in Western literature since 1980s. In this novel approach, supervisors are present in the counseling setting and follow the process. Reflecting teams periodically give feedback to both counselor and client(s) about the process. Psychological counselor and the client(s) discuss about this feedback. Through reflecting team applications, rapidly and profoundly advanced new information and realities emerge. Reflecting team method has three main rules that must be paid attention to while using in psychological counseling. According to the first rule, reflections must be various. That is, the more different perspectives members of the reflecting team present, the more improvement can be accessed in the counseling process. According to the second rule, reflections must focus on the positive aspects, i.e., strengths of the client(s). So, reflecting team must make reflections so as to provide the client with motivation to change by emphasizing positive aspects of them in the counseling process. Lastly, members of the reflecting team must give feedback in an attempt to make a difference while reflecting Reflecting teams provide client(s) with different perspectives and also facilitate the emergence of deep emotional influences in client(s). From the standpoint of psychological counselors, reflecting team process gives spontaneous feedback to counselors when they are choked up at certain points in the process and also presents experiential learning opportunities to counselors in order to improve their counseling skills. To conclude, this technique is assumed to provide contributions for both family counseling and individual counseling for psychology professions in Turkey

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇEKİCİ, F., AVCI, R., ÇOLAKKADIOĞLU, O. (2017). PSİKOLOJİK DANIŞMADA POSTMODERNİST BİR SÜPERVİZYON YÖNTEMİ: YANSITICI EKİP UYGULAMASI. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 12 - Sayı: 28, 175–192. https://ajindex.com/articles/86197

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Anderson, T. (1987). The reflecting team: Dialogue and meta-dialogue in clinical work. Family Process, 26, 415-428.
  2. Anderson, T. (1991). The reflecting team: Dialogues and dialogue about the dialogues. New York: Norton. Andersen, T. (1992). Reflections on reflectioning with families. In S. McNamee & K. J. Gergen (Eds.), Therapy as social construction (pp. 54–68). London: Sage. Andersen, T. (1993). See and hear, and be seen and heard. In S. Friedman (Ed.), The new language of change: Constructive collaboration in psychotherapy (pp. 303- 322). New York: Guilford Press.
  3. Andersen, H., & Hoffman, L. (2007). Memories of Tom David Andersen: Friend, colleague, scholar, inspirer and rhizome. Family Process, 46, 571-574.
  4. Anslow, K. (2013). Systemic family therapy using the reflecting team: The experiences of adults with learning disabilities. British Journal of Learning Disabilities, 42(3), 236-243.
  5. Becvar, D. S., & Becvar, R. J. (2013). Family therapy: A systemic integration (eight edition). New Jersey: Pearson Education Inc. Bertrando, P., & Gilli, G. (2010). Theories of change and the practice of systemic supervision. Mirrors and Reflections: Process of Systemic Supervision. (Editors) Burck, C., Daniel, G. Karnac Books. Brownlee, K., Vis, J., & McKenna, A. (2009). Review of the reflecting team process: Strengths, challenges, and clinical implications. The Family Journal, 17(2), 139-145.
  6. Carr, A. (2000). Family therapy: Concepts, process and practice. Chichester: Wiley. Carr, A. (1998). Micheal White’s Narrative Therapy. Comtemporary Family Therapy, 20 (4), 485- 503. Chang, J. (2010). The reflecting team: A training method for family counselors. The Family Journal: Counseling and Therapy for Couples and Families, 18, 36–44.
  7. Conyne, R. K., Wilson, F. R., & Ward, D. E. (1997). Comprehensive group work: What it means & how to teach it. Alexandria: American Counseling Association. Cox, J. A., Banez, L., Hawley, L. D., & Mostade, J. (2003). Use of the reflecting team process in the training of group workers, The Journal for Specialists in Group Work, 28(2), 89-105.
  8. Dallos, R., & Draper, R. (2012). Aile terapisine giriş. (çev. Ş. Kesici ve C. Kiper) Ankara:
  9. Nobel Yayıncılık. Davidson, J., Lax, W.E., Lussardi, D.J., Miller, D., & Ratheau, M. (1988). The reflecting team. Family Therapy Networker. 12(5), 44-46, 76-77.
  10. Davidson, J., & Lussardi, D. J. (1991). Reflecting dialogues in supervision and training. In T. Andersen (Eds.), The reflecting team: Dialogues and dialogues