Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 39 - Sayı: 2

Türk İşaret Dili Öğretiminde İkinci Dilin (D2) Ötesinde İkinci Modalitenin (M2) Göz Ardı Edilmesi

Ignoring Second Modality (M2) Beyond Second Language (L2) in Turkish Sign Language Teaching

Sayfa
593–614
Yayın Tarihi
2022-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlar, kullanılan TİD müfredatlarının (MEB, 2011a; 2011b; 2021) Türkçe’nin dilbilgisel ve sözlüksel özelliklerinin temel şekilde uyarlanması olduğunu ve dolayısıyla, bu “konuşma-temelli” yaklaşımın işiten D2 öğrencilerine, TİD kullanarak herhangi bir etkileşime girme ve iletişim kurma olanağı sunmadığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Aynı kanaldaki bir dili öğretme ile D1’den farklı kanaldaki bir dil öğretme konusu farklı öğretim yaklaşımları ve stratejileri içermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öte yandan, artan kurs sayısına rağmen yetersiz kuramsal ve deneysel bilgi nedeniyle işiten bireylere D2 olarak TİD öğretiminin eğitsel standartlarında birçok önemli problem bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlar, kullanılan TİD müfredatlarının (MEB, 2011a; 2011b; 2021) Türkçe’nin dilbilgisel ve sözlüksel özelliklerinin temel şekilde uyarlanması olduğunu ve dolayısıyla, bu “konuşma-temelli” yaklaşımın işiten D2 öğrencilerine, TİD kullanarak herhangi bir etkileşime girme ve iletişim kurma olanağı sunmadığını göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2021 Verileri
⚙️Değişkenler:işaret dili · ikinci dil öğretimi · dil edinimi

Özet

Aynı kanaldaki bir dili öğretme ile D1’den farklı kanaldaki bir dil öğretme konusu farklı öğretim yaklaşımları ve stratejileri içermektedir. Öte yandan, artan kurs sayısına rağmen yetersiz kuramsal ve deneysel bilgi nedeniyle işiten bireylere D2 olarak TİD öğretiminin eğitsel standartlarında birçok önemli problem bulunmaktadır. Ayrıca kanun yapıcıların, görsel-uzamsal modaliteye ve TİD’in dilbilgisine ilişkin bilgilerinin sınırlı olmasından dolayı henüz sürdürülebilir bir dil edinim planı sağlanamamıştır. Eleştirel türdeki bu makale, TİD eğitimindeki müfredat tasarımı, öğretmen nitelikleri, edinim planlaması gibi farklı görünümlerdeki uygulamaları gözden geçirmekte ve iki farklı temel soru sormaktadır: (i) İşiten bireylere D2 olarak TİD öğretimi geleneksel olarak nasıl gerçekleşmektedir? ve (ii) modaliteye özgü gereksinimleri sağlamak amacıyla D2 kursları nasıl tasarlanmaktadır? Elde edilen sonuçlar, kullanılan TİD müfredatlarının (MEB, 2011a; 2011b; 2021) Türkçe’nin dilbilgisel ve sözlüksel özelliklerinin temel şekilde uyarlanması olduğunu ve dolayısıyla, bu “konuşma-temelli” yaklaşımın işiten D2 öğrencilerine, TİD kullanarak herhangi bir etkileşime girme ve iletişim kurma olanağı sunmadığını göstermektedir.

Abstract

The issue for the teaching a language with the same modality and a language with a modality being different from L1 involves various teaching approaches and strategies. However, due to limited theoretical and empirical knowledge there are a large number of serious problems on pedagogical standards in TİD teaching for hearing L2 learners despite a growth in the number of courses. In addition, a sustainable acquisition planning has not yet been achieved due to the limited knowledge of policymakers on visual-spatial modality and TİD. This critical paper is an overview of the current implementations in different aspects such as curriculum design, teacher qualification, acquisition planning etc. in TİD pedagogy and addresses two basic questions: (i) how is TİD traditionally taught for hearing learners as a L2 in classrooms? and (ii) how are the L2 courses designed to ensure the modality-specific requirements? Overall, the results demonstrate that TİD curricula (MoNE, 2011a; 2011b; 2021) currently in use are mainly adaptations of grammatical and lexical features of Turkish and consequently, this “spoken-driven” approach does not offer hearing L2 learners the possibility of interacting and communicating with TİD at all.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAKAROĞLU, B. (2022). Türk İşaret Dili Öğretiminde İkinci Dilin (D2) Ötesinde İkinci Modalitenin (M2) Göz Ardı Edilmesi. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 2, 593–614. https://ajindex.com/articles/859667

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Ackerman, J. M., Wolsey, J. L. A., & Clark, M. D. (2018). Locations of L2/Ln Sign Language Pedagogy. Creative Education, 9(13), 2037.
  2. Adam, R. (2012). Language contact and borrowing. İçinde: Roland Pfau, Markus Steinbach, & Bencie Woll (eds.), Sign Language: An International Handbook (ss. 841– 61). Boston, MA: De Gruyter Mouton. Akalın, Ş. H., Oral, Z., & Cavkaytar, S. (2014). Türk İşaret Dili. İçinde: Şükrü Haluk Akalın & Serap Cavkaytar (Ed.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  3. Arık, E. (2012/2019). Türk İşaret Dili (TİD) kaynakçası. Erişim adresi: http://turkisaretdili.enginarik.com/tuerk-isaret-dili-kaynakcasi, erişim tarihi: 28 Eylül 2021.
  4. Başkan, Ö. (2006). Türkiye’de yabancı dil öğretimi. İçinde Yabancı dil öğretimi: ilkeler ve çözümler (ss. 190-200). Multilingual: İstanbul.
  5. Bochner, J. H., Christie, K., Hauser, P., & Searls, J.M. (2011). When is a difference really different? learners’ discrimination of linguistic contrasts in American Sign Language. Language Learning 61(4), 1302-1327.
  6. Boyle, A. (2011). Native language use and student achievement in L2 American Sign Language classrooms. Columbia: Columbia University MA thesis. Bower,M., Dalgarno, B., Kennedy, G., Lee, M., & Kenney, J. (2015). Design and implementation factors in blended synchronous learning environments: Outcomes from across-case analysis. Computers & Education, 86, 1–17.
  7. Brentari, D., & C. Padden. (2001). Native and foreign vocabulary in American Sign Language: a lexicon with multiple origins. İçinde: Diane Brentari (ed), Foreign vocabulary in sign languages (ss. 87-120).
  8. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates. Buisson, G. J. (2007). Using online glossing lessons for accelerated instruction in ASL for preservice Deaf education majors. American Annals of the Deaf, 152 (3), 331-343.
  9. Chen Pichler, D. (2010). Sources of handshape error in first-time signers of ASL. İçinde: Donna Jo Napoli & Gaurav Mathur (eds), Deaf Around the World: The Impact of Language (ss. 96-121). Oxford: Oxford University Press.
  10. Chen Pichler, D., & Koulidobrova, E. (2015). Acquisition of sign language as a second language (L2). İçinde: Marc Marschark & Patricia Elizabeth Spencer (ed.), The Oxford Handbook of Deaf Studies in Language (ss. 218-229). Oxford: Oxford University Press.
  11. Chen Pichler, D., Koulidobrova, E., & Palmer, J. L. (2019). Modality-(in) dependent second language learning. Senri Ethnological Studies, 101, 165-186.
  12. Cormier, K., Quinto-Pozos, D., Sevcikova, Z., & Schembri, A. (2012). Lexic