Dergiler / Gençlik Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 10 - Sayı: 28

Üniversite Öğrencilerinin Akıllı Telefon Bağımlılığının Rekreatif Faaliyetlere Katılım Davranışları Açısından İncelenmesi

Smartphone Addiction in University Students: Is Participation in Recreative Activities a Dissuading Factor

Sayfa
1–20
Yayın Tarihi
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın bulgularına göre üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığının düşük seviyede olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmanın amacı, üniversite öğrencileri arasında akıllı telefon bağımlılığını rekreatif faaliyetlere katılım davranışları açısından incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma grubunu Marmara bölgesinde bulunan farklı üniversitelerde öğrenim gören 591 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın bulgularına göre üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığının düşük seviyede olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Rekreasyon · Akıllı Telefon Bağımlılığı · Üniversite Öğrencileri

Özet

Çalışmanın amacı, üniversite öğrencileri arasında akıllı telefon bağımlılığını rekreatif faaliyetlere katılım davranışları açısından incelemektir. Çalışma grubunu Marmara bölgesinde bulunan farklı üniversitelerde öğrenim gören 591 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Genel tarama yöntemi ile desenlenen çalışmanın veri analiz sürecinde betimsel istatistikler ve tek yönlü varyans analizinden (ANOVA) yararlanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığının düşük seviyede olduğu görülmüştür. Üniversite öğrencilerinin rekreatif faaliyetlere katılım düzeyleri incelendiğinde ise yürümek, topla oynamak, akraba ziyaretleri yapmak, dışarıda yemek yeme ve piknik yapmak faaliyetlerinin sıklıkla tercih edildiği tespit edilmiştir. Rekreatif faaliyetlere katılan gruplar arasında akıllı telefon bağımlılığı açısından farkların ortaya konulması için yürütülen analizler sonucunda bazı fiziksel, sosyal, kültürel-sanatsal, turistik ve diğer rekreatif faaliyetlere katılan üniversite öğrencilerinin bu faaliyetlere katılmayanlara göre akıllı telefon bağımlılığının daha düşük düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda, serbest zamanlarında rekreatif faaliyetlere katılım sağlayan üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığı riskinin düşük olduğu söylenebilir. Ayrıca, akıllı telefon bağımlılığının üniversite öğrencileri arasında yaygınlaşma riskinin arttığı bu postmodern dönemde elde edilen bulguların teknoloji bağımlılığı uzmanları ve alanyazın açısından yol gösterici nitelikte olduğu düşünülmektedir.

Abstract

This study investigates smartphone addiction among university students and whether participation in recreational activities has any effect on addiction levels. The study group consisted of 591 university students studying at different universities in Turkey’s Marmara Region. As our study was descriptive in nature, we used descriptive statistics and a one-way analysis of variance (ANOVA) to analyze the data that we had collected. Our findings reveal that university students were only minimally addicted to smartphone use. Upon examining university students’ participation in recreational activities, we discovered that respondents preferred walking, playing with balls, visiting relatives, eating out, and having picnics. In our analyses undertaken to flesh out the differences in smartphone addiction between groups participating in recreational activities, we found that university students who participate in some form of physical, social, cultural-artistic, touristic, or other recreational activities displayed less of an addition to smartphones than those who do not. As a result of the findings, it can be said that university students who participate in recreational activities in their spare time have a low risk of smartphone addiction. Given the nature of addiction, the findings of this study can be used as a guide for technology addiction experts and future studies on this subject.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GEDİK, S., GEZGİN, D. M. (2022). Üniversite Öğrencilerinin Akıllı Telefon Bağımlılığının Rekreatif Faaliyetlere Katılım Davranışları Açısından İncelenmesi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 28, 1–20. https://ajindex.com/articles/859517

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Akgül, B. (2011). Farklı Kültürlerdeki Bireylerin Boş Zaman Aktivitelerine Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi: Ankara-Londra Örneği. (Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara). Akın, G. (2018). Erzincan Üniversitesi Öğrencilerinde Akıllı Telefon Bağımlılık Düzeyinin Belirlenmesi ve İlişkili Faktörlerin Değerlendirilmesi, Uzmanlık tezi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi,
  2. Erzincan. Akyol, C.,& Akkaşoğlu, S. (2020). Gençlerin Boş Zamanlarında Rekreasyon Faaliyetlerine Katılım Engelleri Üzerine Bir Araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(3), 2072-2089.
  3. Aslan, N., Cansever, B. A. (2012). Ergenlerin Boş Zaman Değerlendirme Algısı, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(42), 23-35.
  4. Bardakçı, O. & Yıldız, Ö. (2020). Rekreatif Amaçlı Basketbol Oynayan Gençlerin Değer Değişimlerine Yönelik Anne-Baba Görüşleri, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 256-270.
  5. Bozkuş, T., Türkmen, M., Kul, M., Ozkan, A., Oz, Ü., & Cengiz, C. (2013). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’nda Öğrenim Gören Öğrencilerin Fiziksel Aktivite Düzeyleri İle Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının Belirlenmesi Ve İlişkilendirilmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 1(3), 49–65.
  6. Cengiz, B., Karaelmas, D., Karayılmazlar, A. S., & Güler, K. E. (2018). MYO Öğrencilerinin Rekreasyonel Eğilim ve Taleplerinin Belirlenmesi: Bülent Ecevit Üniversitesi Çaycuma Yerleşkesi Örneği. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 20(2), 163-175.
  7. Çapak, E. (2019). Bingöl Üniversitesi Öğretim Elemanlarının ve Öğrencilerinin Rekreasyonel Faaliyetlere Katılımlarını Engelleyen Faktörlerin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi,
  8. Bartın. Daysal, B, Yılmazel, G. (2020). Halk Sağlığı Gözüyle Akıllı Telefon Bağımlılığı ve Ergenlik. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care, 14 (2), 316-322
  9. Demirci, K., Orhan, H., Demirdas, A., Akpinar, A., & Sert, H. (2014). Validity and Reliability of the Turkish Version of the Smartphone Addiction Scale in a younger population. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni-Bulletin of Clinical Psychopharmacology, 24(3), 226-234.
  10. Edwards, P., & Tsouros, A. D. (2006). Promoting physical activity and active living in urban environments: the role of local governments. WHO Regional Office Europe. Emir, E. (2012). Rekreatif etkinliklere katılımın önündeki engellerin belirlenmesi: Üniversite öğrencileri örneği. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  11. Trabzon. Eravşar, H. Rekreasyonu