Dergiler / İlahiyat Araştırmaları Dergisi / 2019 / Sayı: 12

Süleyman Fikri Erten’in Seyahat Raporları

Süleyman Fikri Erten’s Travel Reports

Sayfa
45–94
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca söz konusu raporlarda, bölgenin coğrafi özellikleri ve mimari yapısı ile halkın nüfusu, tarım, ticaret ve sosyal hayatları, sanat ve kültürel anlayışları hakkında önemli bilgiler yer almaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmamız, Antalya Müzesi kurucusu ve müdürü Süleyman Fikri Erten’in 1925, 1927, 1928 ve 1929 yıllarında Antalya’nın Korkuteli, Elmalı, Serik, Manavgat, İbradı, Akseki ve Alanya ilçelerinde ve bu ilçelere bağlı köylerde, Kadim Yunan, yerli kavimler, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı eserleri üzerinde yaptığı inceleme ve araştırma çalışmalarında Osmanlıca kaydettiği kendi el yazması belgeleri üzerinedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlk defa yayımlanan bu belgelerle, dünyanın en zengin tarihi eserlerine sahip olan Antalya ve merkeze bağlı ilçelerle, bu ilçelere bağlı köylerdeki farklı uygarlıklara ait harabelerin, tarihi eserlerin ve kitabelerin 1925-29 yılları arası envanteri ortaya çıkarılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca söz konusu raporlarda, bölgenin coğrafi özellikleri ve mimari yapısı ile halkın nüfusu, tarım, ticaret ve sosyal hayatları, sanat ve kültürel anlayışları hakkında önemli bilgiler yer almaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Süleyman Fikri Erten · Tarihi Eserler · Kitabeler

Özet

Çalışmamız, Antalya Müzesi kurucusu ve müdürü Süleyman Fikri Erten’in 1925, 1927, 1928 ve 1929 yıllarında Antalya’nın Korkuteli, Elmalı, Serik, Manavgat, İbradı, Akseki ve Alanya ilçelerinde ve bu ilçelere bağlı köylerde, Kadim Yunan, yerli kavimler, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı eserleri üzerinde yaptığı inceleme ve araştırma çalışmalarında Osmanlıca kaydettiği kendi el yazması belgeleri üzerinedir. İlk defa yayımlanan bu belgelerle, dünyanın en zengin tarihi eserlerine sahip olan Antalya ve merkeze bağlı ilçelerle, bu ilçelere bağlı köylerdeki farklı uygarlıklara ait harabelerin, tarihi eserlerin ve kitabelerin 1925-29 yılları arası envanteri ortaya çıkarılmaktadır. Ayrıca söz konusu raporlarda, bölgenin coğrafi özellikleri ve mimari yapısı ile halkın nüfusu, tarım, ticaret ve sosyal hayatları, sanat ve kültürel anlayışları hakkında önemli bilgiler yer almaktadır.

Abstract

Our study, the founder and director of Antalya Museum Süleyman Fikri Erten 1925, 1927, 1928 and 1929 in Antalya's Korkuteli, Elmali, Serik, Manavgat, Ibradi, Akseki and Alanya districts and in to these districts connected villages, ancient Greek, indigenous tribes, Rome, Byzantine, Seljuk and Ottoman State on the historical artifacts his research and studies are based on his own manuscripts recorded in Ottoman language. With these documents, which are published for the first time, the inventory of ruins, historical monuments and inscriptions belonging to different civilizations in Antalya and its districts, which have betvveen 1925-29. In addition, these reports contain important in- formation about the geographic characteristics, agriculture, trade, sociel life and art, popilation, cultural understanding and architectural structure of the region.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Atik, N. (2019). Süleyman Fikri Erten’in Seyahat Raporları. İlahiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 12, 45–94. https://ajindex.com/articles/852989

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Akın, Nur, Osman Hamdi Bey, Âsâr-ı Atîka Nizâmnâmesi ve Dönemin Koruma Anlayışı Üzerine, Osman Hamdi Bey ve Dönemi, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul 1993.
  2. Âsâr-ı Atîka (Eski Eserler) Nizâmnâmesi, Milli Eğitim Basımevi, Ankara 1966.
  3. Atasoy, Sümer, “Türkiye’de Müzecilik”, Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, İletişim Yayınları, İstanbul 1983.
  4. Atik, Necmi, “Antalya İli Anadolu Selçuklu Dönemi Kayıp Taş Kitâbeleri”, İlâhiyat Araştırmaları Dergisi, Aralık 2018, Sayı 10.
  5. Atik, Necmi, “Antalya Kaleiçi Tekeli Mehmet Paşa Camii Münferice Kasidesi”, İlâhiyat Araştırmaları Dergisi, Aralık 2018, Sayı 10.
  6. BOA. İ. DH. nr. 8520/8 Muharrem 1264/16 Aralık 1847, nr. 8060/4 Şevval 1263/15 Eylül 1847 ve nr 8207/27 Şevval 1263/8 Ekim 1847.
  7. Batur, Afife, “Arkeoloji Müzeleri Binası”, İstanbul Ansiklopedisi, İletişim Yayınları, İstanbul 1993, c. I, s. 310.
  8. Çadırcı, Musa, Tanzimat Döneminde Anadolu Kentleri’nin Sosyal ve Ekonomik Yapıları, TTK Yayınları, Ankara 1991.
  9. Karaduman, Hüseyin, “Belgelerle İlk Türk Âsâr-ı Atîka Ni¬zâmnâmesi”, Belgeler, Türk Tarih Belgeleri Dergisi, Ankara 2004.
  10. Konyalı, İbrahim Hakkı, Türk Askeri Müzesi, Ülkü Matbaası, İstanbul 1964.
  11. Mumcu, Ahmet, “Eski Eserler Hukuku ve Türkiye”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. XXVI.
  12. Oğan, Aziz, Türk Müzeciliğinin lOOüncü Yıldönümü, Türkiye Tu- ring ve Otomobil Kurumu, İstanbulu Sevenler Grubu Yayınları, İstanbul 1947.
  13. Ortaylı, İlber, İmparotorluğun En Uzun Yüzyılı, İletişim Yayınları, İstanbul 2002.
  14. Öz, Tahsin, Ahmet Fethi Paşa ve Müzeler, İstanbul 1948, s.7
  15. Servet-i Fünun no:984, 1 Nisan 1326/14 Nisan 1910.
  16. Seyirci, Musa, Antalya Müzesi Kurucusu Süleyman Fikri Erten Armağanı, Antalya 1994, s. 6.
  17. Şapolyo, Enver Benhan, Müzeler Tarihi, Remzi Kitabevi, İstanbul 1936.
  18. Takvîm-i Vakâyi, “Âsâr-ı Atîka Nizâmnâmesi”, 1 Zilkâde 1285/13 Şubat 1869.
  19. Yücel, Erdem, “Çağdaş Müzeciliğin Neresindeyiz”, Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu Belleteni (1990).