Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Takip döneminde; fQRS olan ve olmayan grup arasında QRS süresi (p=0.46, p=0.61) ve NYHA fonksiyonel sınıfı açısından (p=0.29, p=0.57) KRT öncesi ve sonrası istatistiksel olarak anlamlı değildi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş: Kardiyak resenkronizasyon tedavisi (KRT) kalp yetmezliğinde etkili bir tedavidir ancak; uygun hastaları belirlemek zordur. Fragmente QRS (fQRS) kompleksi, miyokardial skarı gösteren iletim anormalliğidir. Bu çalışma, non-iskemik dilate kardiyomiyopatili (NKMP) hastalarda fQRS’in KRT yanıtına etkisini değerlendirmek için yapılmıştır Yöntemler: Çalışmaya prospektif olarak 56 hasta alındı. Elektrokardiyografide (EKG) 32 hastada fQRS (%57.1) mevcuttu. KRT tedavisine uygun olmayan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Klinik durum, EKG ve ekokardiyografik parametreler kullanılarak KRT öncesi ve sonrası (1 yıl) iki grup (fQRS ve fQRS yok) arasındaki farklılık değerlendirildi. Sürekli parametreler Paired Samples T-testi ile karşılaştırıldı. Bulgular: Takip döneminde; fQRS olan ve olmayan grup arasında QRS süresi (p=0.46, p=0.61) ve NYHA fonksiyonel sınıfı açısından (p=0.29, p=0.57) KRT öncesi ve sonrası istatistiksel olarak anlamlı değildi. Ayrıca sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonundaki değişim açısından istatistiksel anlamlılık saptanmadı (p=0.12). Sonuç: NKMP'li hastalarda fQRS varlığı KRT yanıtı ile ilişkili değildir.
Abstract
Introduction: Cardiac resynchronization therapy (CRT) is an effective treatment in heart failure however; identifying the suitable patients is difficult. Fragmented QRS (fQRS) complex is a myocardial conduction abnormality that indicates myocardial scar. This study was conducted to find out the response of non-ischemic dilated cardiomyopathy (NCMP) to CRT by using fQRS. Methods: 56 patients were enrolled. 32 patients had fQRS (57.1%) and 24 had no fQRS (46.9%) on electrocardiography (ECG). All patients were suitable for CRT treatment. The two groups (fQRS and no fQRS) were evaluated before and after (1 year) CRT by using clinical status, ECG, and echocardiographic parameters. Continuous parameters were compared with Paired Samples T-test. Results: During the follow-up period; comparison of QRS (p=0.46, p=0.61), and NYHA class (p=0.29, p=0.57) were not statistically significant before and after CRT, respectively (fQRS and no fQRS). In addition, the change in left ventricular ejection fraction is not statistically significant (p=0.12). Conclusion: fQRS presence is not associated with CRT response in patients with NCMP.