Dergiler / BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 4 - Sayı: 1

GAYRİMÜSLİMLERİN TEMİZ OLUP-OLMAMASININ DEĞERLENDİRİLMESİ VE FIKHÎ SONUÇLARI

Sayfa
55–72
Yayın Tarihi
2017-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Konu ele alınırken dört mezhep fakihleri başta olmak üzere âlimlerin bu husustaki görüşlerine, ilgili ayet ve hadislere de yer verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz İnsan sosyal bir varlıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dolayısıyla araştırmada gayrimüslimlerin necis vasfının maddi mi yoksa manevi mi olduğunun İslam hukuku açısından değerlendirilmesi düşünülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Konu ele alınırken dört mezhep fakihleri başta olmak üzere âlimlerin bu husustaki görüşlerine, ilgili ayet ve hadislere de yer verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler İslam hukuku · Müşrikler · Ehl-i Kitap

Özet

Öz İnsan sosyal bir varlıktır. Bundan dolayı Müslümanların ve gayrimüslimlerin bir arada yaşamaları kaçınılmaz bir durum arz etmektedir. Müslümanlar ile gayrimüslimler günümüzde hayatın her alanında irtibat halindedirler. Ayrıca gayrimüslimler tarafından üretilen yüzlerce ürün Müslümanların hayatına girerek onların yaşam tarzının bir parçası haline gelmiştir. Müşrikler, Kur’an-ı Kerim tarafından necis olarak nitelendirilmektedir. Bir kısım âlimler de, Ehl-i Kitab’ı müşrik kabul ederek necis olduğunu ileri sürmüşlerdir. Dolayısıyla araştırmada gayrimüslimlerin necis vasfının maddi mi yoksa manevi mi olduğunun İslam hukuku açısından değerlendirilmesi düşünülmüştür. Gayrimüslimlerin temiz olup-olmaması, elinin değdiği, artığı, giydiği, dokuduğu giysilerin, kullandığı tabak ve kapların necaset bakımından değerlendirilmesinin yapılması çalışmamızın ana hatlarını teşkil etmiştir. Konu ele alınırken dört mezhep fakihleri başta olmak üzere âlimlerin bu husustaki görüşlerine, ilgili ayet ve hadislere de yer verilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇUÇAK, M. (2017). GAYRİMÜSLİMLERİN TEMİZ OLUP-OLMAMASININ DEĞERLENDİRİLMESİ VE FIKHÎ SONUÇLARI. BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 55–72. https://ajindex.com/articles/8468

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Âlûsî, Şihâbüddin Seyyid Mahmud el-Bağdâdî: Rûhu’l-Meânî fî Tefsîri’l-Kur’Ân’i’l-Azîm, Beyrut, Dârü İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, t.y. el-Belhî, Nizâmu’d-Din ve Heyet: el-Fetâva’l-Hindiyye, zbt., Abdullatif Hasan Abdurrahman, Beyrut, Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2000. el-Beyhakî, Ebû Bekr Ahmet b. el-Hüseyin b. Ali: es-Sünenü’l-Kübrâ, thk., Muhammed Abdul Kadir Ata, 2. Bs, Beyrut, Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003. el-Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmail: Sahîhü’l-Buhârî, Dımışk ve Beyrut, Dârü İbn Kesir, 2002. el-Buhûtî, Şeyh Mansur b. Yunus b. İdris el-Hanbelî: Keşşâfü’l-Kınâ’ ani’l-İknâ’, thk., Lecnetün Mütehassisetün fi Vizâretü’l-Adli, y.y., 2000. el-Cessâs, Ebû Bekr Ahmet b. Ali er-Râzî: Ahkâmü’l-Kur’ân, thk., Muhammed es-Sadık Kamhavî, Beyrut, Dârü İhyai’t-Türâsi’l-Arabî, 1992. ed-Desûkî, Şemseddin eş-Şeyh Muhammed Urfe: Hâşiyetü’d-Dusûkî alâ’ş-Şerhi’l-Kebîr, el- Kahire, Dârü Ihyã’i ‘l-Kütübi’l-Arabiyya, t.y. Ebû Dâvûd Süleyman b. Eş’as el-Ezdi es-Sicistânî: Kitâbü’s-Sünen=Sünenu Ebû Dâvûd, thk., Muhammed Avvame, Dârü’l-Kible li’s-Sekâfeti’l-İslâmiyye, Cidde, 1998. Ebû Hayyan, Muhammed b. Yusuf, el-Endülüsî: el-Bahru’l-Muhît, thk., Adil Ahmet AbdülMevcud ve Ali Muhammed Muavvez, Beyrut, Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1993. Ebû Hafs, Ömer b. Ali İbn Adil el-Hanbelî ed-Dımaşkî: el-Lübâb fî Ulûmi’l-Kitâb, thk., Adil Ahmet Abdülmevcud ve Ali Muhammed Muavviz, Beyrut, Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1998. Ebû`l-Meâlî, Burhanüddin Mahmûd b. Ahmet b. Abdilaziz b. Maze el-Buhârî el-Hanefî: el- Muhîtü`l-Burhânî fî`l-Fıkhi`n-Nu`mânî, thk., Abdülkerim Sami el-Cündi, Beyrut, Dârü’l- Kütübi’l-İlmiyye, 2004. el-Gırnâtî, Ebü’l-Kasım Muhammed b. Ahmet b. Cüzey el-Kelebî el-Mâlikî: el-Kavâninü’l- Fıkhiyye, thk., Muhammed b. Seydi Muhammed Mevlay, t.y. el-Hazin, Alaeddin Ali b. Muhammed b. İbrâhim el-Bağdadî: Tefsirü’l-Hazin el-müsemmâ lübabü’t-te’vil fî meani’t-tenzil, zbt ve tsh., Abdüsselam Muhammed Ali Şahin, 1. Bs, Beyrut, Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2004. Heyet, “Tahâret”, el-Mevsûâtu’l-Fıkhiyye, 1. Bs, Kuveyt, Vizâretü’l-Evkâf ve’ş-Şuûni’l-İslâmiyye, 1993, c. 29. İbn Hazm, Ebû Muhammed b. Ali b. Ahmet b. Saîd ez-Zâhirî: el-Muhallâ, thk., Ahmet Muhammed Şakir, el-Kahire, İdâretü’t-Tıbaati’l-Müniriyye, t.y. İbn Kesir, Ebü’l-Fida İmadüddin İsmail b. Ömer: Tefsirü’l-Kur’ani’l-Azîm, thk., Sami b. Muhammed es-Selâme, 2. Bs, Riyad, Dârü Tayyibe li’n-Neşr ve’t-Tevz, 1999. İbn Kudâme, Ebû Muhammed Muva akuddin Abdullah b. Ahmet: el-Mugnî, thk., Abdullah b. Abdülmuhsin Türkî ve Abdülfettah Muhamm