Dergiler / Akif / 2021 / Cilt: 51 - Sayı: 1

Saçaklızâde Maraşî (ö. 1145/1732) Bağlamında İbnü’l-Cezerî (ö. 833/1429) Sonrası Yedi Kıraat İhtiyarlarına Genel Bir Bakış

Dergi
Akif
Sayfa
116–134
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca yaşadığı dönemden başlayarak günümüze kadar eserleriyle çok ses getirmiş olan Maraşî’nin kıraatlere dair sıra dışı görüşleri de değerlendirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kıraatlerin ortaya çıkmasıyla birlikte birtakım ihtilaflar da doğmaya başlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sahih kıraatleri belirleme adına en önemli ve etkili faaliyet İbn Mücâhid’in (ö. 324/936) kıraatleri yedi ile sınırlamasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca yaşadığı dönemden başlayarak günümüze kadar eserleriyle çok ses getirmiş olan Maraşî’nin kıraatlere dair sıra dışı görüşleri de değerlendirilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur · Yedi kıraat · On kıraat

Özet

Kıraatlerin ortaya çıkmasıyla birlikte birtakım ihtilaflar da doğmaya başlamıştır. Bu ihtilaflar ilk dönemlerde Hz. Peygamber’in ve vahiy esnasında onun yanında bulunan sahabenin mevcudiyetiyle kolayca hallolmuştur. Ancak ilerleyen dönemlerde hak ile batılın birbirine karışma endişesi âlimlerimizi kıraatlerle ilgili bazı sınırlar çizmeye mecbur etmiştir. Sahih kıraatleri belirleme adına en önemli ve etkili faaliyet İbn Mücâhid’in (ö. 324/936) kıraatleri yedi ile sınırlamasıdır. Bu sınırlama bölgelere göre en çok okunan kıraatleri içine almış olsa da bazı kıraatlerin dışarıda tutulması ve bir süre sonra yedi kıraat dışında kalanların sahih kabul edilmemesi ciddi eleştirilere sebebiyet vermiştir. İbnü’l-Cezerî’ye kadar olan bu dönemde zaman zaman on kıraati içine alan eserler telif edilmiş olsa da bu üç kıraat sahih kıraat literatürüne ancak onun gayretleriyle girmeyi başarmıştır. İbnü’l-Cezerî’nin dışarıda kalan bu üç kıraati sahih olarak değerlendirmesi Müslümanlar tarafından kısa zamanda kabul görmüş fakat sonraki dönemde yedi kıraati içine alan eserler de telif edilmiştir. Makalemizde bu eserlerden öne çıkanlar, eserlerdeki bu ihtiyarın sebepleri irdelenmiştir. Ayrıca yaşadığı dönemden başlayarak günümüze kadar eserleriyle çok ses getirmiş olan Maraşî’nin kıraatlere dair sıra dışı görüşleri de değerlendirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOKGÖZ, F. (2021). Saçaklızâde Maraşî (ö. 1145/1732) Bağlamında İbnü’l-Cezerî (ö. 833/1429) Sonrası Yedi Kıraat İhtiyarlarına Genel Bir Bakış. Akif, Cilt: 51 - Sayı: 1, 116–134. https://ajindex.com/articles/840153

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. ‛Aliyyü’l Ḳârî, Ebü’l-Ḥasen Nûrüddîn ‛Alî b. Sulṭân Muḥammed. el-Mineḥü’l-fikriyye fî şerḥi’l-muḳaddimeti’l-cezeriyye. thk. ‛Usâme ‛Aṭâyâ. Dımaşḳ: Dârü’l- Ġavsânî, 2. Baskı., 2012.
  2. Altıkulaç, Tayyar. “Halef b. Hişâm". Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. Erişim 07 Mart 2020. https://islamansiklopedisi.org.tr/halef-b-hisam
  3. Altıkulaç, Tayyar. “Verş”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Erişim 07 Mart 2020. https://islamansiklopedisi.org.tr/vers Bakarî, Muhammed b. Kâsım b. İsmâil. el-Ḳavâ‛idü’l-muḳarrara ve’l-fevâidi’l-muḥarrara. thk. Muhammed b. Fâzıl b. İbrahim el-Meşhedânî. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 2005. Bennâ, Ahmed b. Muhammed. İtḥâfü fuḍalâi’l-beşer bi’l-ḳırââti’l-erbe‛ati’l-‛aşer. thk. Şaban Muhammed İsmail. Beyrut-Lübnan: ‛Âlemü’l-Kütüb, 1987.
  4. Çetin, Abdurrahman. Kur’ân-ı Kerîm’in İndirildiği Yedi Harf ve Kıraatlar. İstanbul: Ensar Yayınları, 3. Basım, 2013.
  5. Çetin, Abdurrahman. “ŞÂTIBÎ, Kāsım b. Fîrruh". Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. Erişim 07 Mart 2020. https://islamansiklopedisi.org.tr/satibi-kasim-b-firruh Dabbâ‛, Ali Muhammed. el-İḍâe fî beyâni uṣûli’l-ḳırâe. Mısır: Mektebetü’l-Ezheriyye li’t-Türâs, 1999. Dabbâ‛, Ali Muhammed. İrşâdü’l-mürîd ilâ maḳṣûdi’l-ḳaṣîd fi’l-ḳırââti’s-seb‛. Tanta-Mısır: Dârü’s-Sahâbe li’t-Türâs, 2006.
  6. Dağ, Mehmet. “İbn Mücahid’in Kıraat Ekollerini Yedi ile Sınırlaması: Eleştirel Bir Yaklaşım”. Ekev Akademi Dergisi 10/27 (Bahar 2006). Dânî, Ebû ‛Amr Os̱mân b. Sa‛îd. el-Muḳni‛ fî ma‛rifeti mersûmi mesâḥifi ehli’l-emṣâr. thk. Nura bnt. Hasan b. Fahd el-Hamîd. Riyad: Dârü’t-Tedmûriyye, 2010. Dânî, Ebû ‛Amr Os̱mân b. Sa‛îd. et-Taḥdîd fi’l-itḳâni ve’t-tecvîd. thk. Ġānim Ḳaddûrî el-Ḥamed. ‛Ummân: Dâru ‛Ammâr, 3. Baskı., 2010.
  7. Dokgöz, Fatih. Muhammed Bin Ebî Bekir El-Maraşî ve Cühdü’l-Mukill Adlı Eserinin Tecvid İlmindeki Yeri. Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2018.
  8. Elmalı, Hüseyin. “Mufaddal ed-Dabbî" Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. Erişim 25 Aralık 2020.
  9. Fırat, Yavuz. Tecvid ve Kıraat İlmi Terimleri Sözlüğü. Konya: Hacıveyiszade İlim ve Kültür Vakfı, 2018. Gökdemi̇r, Ahmet. “Kıraat Eğitiminde Ali b. Süleyman el-Mansûrî Öncesi Mısır Tarikinin Arka Planı: Biyografik Bir İnceleme”. Marife Dini Araştırmalar Dergisi 18/1 (30 Haziran 2018), 177-192. https://doi.org/10.33420/marife.403018 Huzâî, Ebu’l-Fazl Muhammed b. Cafer. el-Müntehâ fi’-l-ḳırââti’l-ḥamsete ‛aşer. thk. Muhammed Şefâat Rabbânî. Medine: Mektebetü’l-Melik Fahd, 2013. İbn Galbûn, Ebu’l-Hasan Tâhir b.