KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature / 2016 / Cilt: 2 - Sayı: 3

DEDE CÖNGÎ’NİN SİYÂSETÜ’Ş-ŞER‘İYYESİ’NİN MEHMED SEBZÎ EFENDİ TERCÜMESİ

Turan AÇIK
Sayfa
1–24
Yayın Tarihi
2016-07-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle transkripsiyonlu bir neşri imparatorluğun örfî ve ve şer‘î temellerini daha iyi idrak etmek için elzem görünmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geleneksel dünyada kamu hukuku ve özel hukuk ayrımı yoktu.
📊
Temel Bulgular & Veri:Osmanlı İmparatorluğu’nda bu ayrım ortaya çıkmaya başlamıştı. 16. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, bilhassa Kanuni Sultan Süleyman döneminde yapılan kanunlaştırma faaliyetleri ile birlikte şer‘î ve örfî hukuk arasındaki denge, örfî hukuk lehinde artmaya başlamıştı.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle transkripsiyonlu bir neşri imparatorluğun örfî ve ve şer‘î temellerini daha iyi idrak etmek için elzem görünmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ottoman Empire · Dede Cöngî · Siyasa al sharia

Özet

Geleneksel dünyada kamu hukuku ve özel hukuk ayrımı yoktu. Osmanlı İmparatorluğu’nda bu ayrım ortaya çıkmaya başlamıştı. 16. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, bilhassa Kanuni Sultan Süleyman döneminde yapılan kanunlaştırma faaliyetleri ile birlikte şer‘î ve örfî hukuk arasındaki denge, örfî hukuk lehinde artmaya başlamıştı. İşte bu noktada Dede Cöngî Efendi örfî hukukun şer‘î temellerini ortaya koyduğu bir metin kaleme almıştı. Bu dönemde örfî hukuka karşı baş gösteren eleştirilerin önünü almak için yazıldığı anlaşılan metin, Osmanlı İmparatorluğu tarihi hakkında bugün dahi süren şer‘î ve örfî hukuk tartışmasının odak noktasında yer almaktadır. Bu nedenle transkripsiyonlu bir neşri imparatorluğun örfî ve ve şer‘î temellerini daha iyi idrak etmek için elzem görünmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AÇIK, T. (2016). DEDE CÖNGÎ’NİN SİYÂSETÜ’Ş-ŞER‘İYYESİ’NİN MEHMED SEBZÎ EFENDİ TERCÜMESİ. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, Cilt: 2 - Sayı: 3, 1–24. https://ajindex.com/articles/838884

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. AKGÜNDÜZ, Ahmed (1992). Osmanlı Kanunnâmeleri ve Hukukî Tahlilleri. IV. Kitap/I. Kısım. İstanbul:
  2. Fey Vakfı Yay. AKGÜNDÜZ, Ahmed (1994). “Dede Cöngî”, DİA., C. 9. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. s. 76-77.
  3. APAYDIN, H. Yunus (2009). “Siyâset-i Şer‘iyye”. DİA. C. 37. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. s. 299-304
  4. ARENDT, Hannah (2011). İnsanlık Durumu. (çev. Bahadır Sina Şener). İstanbul:
  5. İletişim Yayınları.
  6. BARKAN, Ö. Lütfi (1999). “Türkiye’de Din ve Devlet İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi”. Osmanlı’da Din-Devlet İlişkileri. (haz. Vecdi Akyüz). İstanbul: Ayışığı Kitapları, s. 9-56.
  7. BERKES, Niyazi (1999). “Laikliğin Tarihsel Kaynakları”. Osmanlı’da Din Devlet İlişkileri. (haz. Vecdi Akyüz). İstanbul: Ayışığı Kitapları. s. 69-90.
  8. BERKES, Niyazi (2004). Türkiye’de Çağdaşlaşma. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  9. Bursalı Mehmed Tahir (2000). Osmanlı Müellifleri. C.2. Ankara:
  10. Bizim Büro Basımevi. ÇAHA, Ömer (1998-9). “İdeolojik Kamusalın Sivil Kamusala Dönüşümü”. Doğu Batı, S. 5. s. 81-103.
  11. ERDOĞDU, İbrahim (2013). “Klasik Dönem Osmanlı İdari ve Fikri Yapılanmasında Ulemanın Rolü Üzerine Bazı Tespitler”. Özer Ergenç’e Armağan. (ed. Ümit Ekin). İstanbul: Bilge Kültür Sanat Yayınları. s. 197-215.
  12. EREL, Zeynep Gül (2012). Dede Cöngi’s Risâletü’s-Siyâseti’ş-Şer‘iyye: A Context Analysis Through Its Translations in the Sixteenth and the Nineteenth Centuries. Yüksek Lisans Tezi. Ankara:
  13. Bilkent Üniversitesi.
  14. ERGİN, Osman Nuri (1995). Mecelle-i Umûr-ı Belediyye, C. I. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri Daire Başkanlığı Yayınları.
  15. ERTEN, Murat (2011). Tercüme-i Siyâsetnâme’nin Tahlîli ve Değerlendirmesi. Doktora Tezi. Ankara:
  16. Ankara Ünv. FLEİSCHER, Cornel H. (2008). Tarihçi Mustafa Âli: Bir Osmanlı Aydın ve Bürokratı. (çev. Ayla Ortaç). İstanbul:
  17. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  18. GENCER, Bedri (2004). “Osmanlı’da Meşruiyet Tabakalaşmasının Oluşumu”, İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi. S. 30. s. 65-100.
  19. GENCER, Bedri (2010). “Seküler Gelenekten Seküleristik Modernliğe”. Rıhle. s. 21-28.
  20. GENCER, Bedri (2015). “Ahmed Cevdet Paşa’nın Toplum ve Tarih Görüşü”. Tanzimat’tan Günümüze Türk Düşüncesi. C. I. (ed. Süleyman Hayri Bolay). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık, s. 58-102.
  21. HABERMAS, Jürgen (2010). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü. (çev. Tanıl Bora-Mithat Sancar). İst.: İletişim Yay. HASSAN, Ümit (2001). Osmanlı: Örgüt-İnanç-Davranış’tan Hukuk-İdeolojiye. İstanbul:
  22. İletişim Yayınları.
  23. HEYD, Uriel (1983). “Eski Osmanlı Ceza Hukukun