Dergiler / Yalova Sosyal Bilimler Dergisi / 2014 / Cilt: 4 - Sayı: 8

Osmanlı Dönemi Diyarbakır Hanları Üzerine Bir İnceleme

-

Sayfa
1–1
Yayın Tarihi
2014-10-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Osmanlı dönemine ait bilgi ve belgelerin yeterince olmamasından dolayı, kenti çeşitli dönemlerde ziyaret eden seyyahların kent dokusu, mimari yapılar ve mimari doku üzerine verdiği subjektif bilgiler dikkatli okunduğunda bazı eksiklikleri giderecek niteliktedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geniş bölgeleri birbirine bağlayan ana yolların kesiştiği bir notada bulunan Diyarbakır, bu stratejik konumundan dolayı her dönemde önemli bir merkez niteliği taşımıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Osmanlı döneminde adını taşıdığı beylerbeyliğinin merkezi olarak bölgedeki önemli stratejik noktalardan biri olan Diyarbakır’daki Osmanlı eserleri, Güneydoğu Anadolu Bölgesi içinde Osmanlı kimliğini en güçlü yansıtan örnekler arasındadır.
💡
Sonuç & Katkı:Osmanlı dönemine ait bilgi ve belgelerin yeterince olmamasından dolayı, kenti çeşitli dönemlerde ziyaret eden seyyahların kent dokusu, mimari yapılar ve mimari doku üzerine verdiği subjektif bilgiler dikkatli okunduğunda bazı eksiklikleri giderecek niteliktedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Osmanlı Mimarisi · Diyarbakır Osmanlı Hanları · Seyahatnameler

Özet

Geniş bölgeleri birbirine bağlayan ana yolların kesiştiği bir notada bulunan Diyarbakır, bu stratejik konumundan dolayı her dönemde önemli bir merkez niteliği taşımıştır. Osmanlı döneminde adını taşıdığı beylerbeyliğinin merkezi olarak bölgedeki önemli stratejik noktalardan biri olan Diyarbakır’daki Osmanlı eserleri, Güneydoğu Anadolu Bölgesi içinde Osmanlı kimliğini en güçlü yansıtan örnekler arasındadır. Üslubu, farklı malzemesi ve yapıya gösterilen özen sayesinde Diyarbakır mimarisi Anadolu’daki en çekici ve farklı mimari tarzlardan birini oluşturmaktadır. Osmanlı döneminde büyük bir eyaletin merkezi olan şehir zengin kültürel mirası ve doğal güzellikleri ile bir açık hava müzesi görünümünü yoğunlukla Osmanlı döneminde edinmiştir. Bu çalışmada, Osmanlı döneminde Diyarbakır’ı ziyaret etmiş ve izlenimlerini eserleri yoluyla aktarmış olan seyyahların Diyarbakır hanları ile ilgili izlenimlerinden oluşan bilgiler eşliğinde Diyarbakır Osmanlı dönemi hanlarının genel hatlarıyla bir incelemesi sunulacaktır. Osmanlı dönemine ait bilgi ve belgelerin yeterince olmamasından dolayı, kenti çeşitli dönemlerde ziyaret eden seyyahların kent dokusu, mimari yapılar ve mimari doku üzerine verdiği subjektif bilgiler dikkatli okunduğunda bazı eksiklikleri giderecek niteliktedir.

Abstract

Diyarbakır, having been in the junction of the main roads that connects the wide areas, has always carried an important role of center in each period due to its strategical location. The Ottoman works in Diyarbakir, one of the important strategic point in the region as a center of state (province) bearing its name during the Ottoman era, are the most powerful examples reflecting the Ottoman identity in the Southeastern Anatolia Region. Diyarbakir architecture is one of the most attractive and different architectural genres in Anatolia by the agency of its style, its different material and The Solicitude shown to construction. The city, being a center of a huge province during the Ottoman era, has intensely adopted an open-air museum landscape with its rich cultural heritage and natural beauties in the Ottoman period. In this study, A review of Ottoman Inns will be presented in general terms with the information accompanied by the travellers who visited Diyarbakır in the Ottoman period and transferred their impressions through

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARACA, N. (2014). Osmanlı Dönemi Diyarbakır Hanları Üzerine Bir İnceleme. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 8, 1–1. https://ajindex.com/articles/822390

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. AKBULUT, İ. (1998).
  2. Diyarbakır. İstanbul, Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Yayını. ALTUN, A. (1994). Deliller Hanı. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 9, içinde, (ss. 140-141).
  3. İstanbul,
  4. Türkiye Diyanet Vakfı. ANDREASYAN, H. D. (1964). Polonyalı Simeon’un Seyahatnâmesi, İstanbul:
  5. Baha Mat- baası. ARIK, O. (1971). Anadolu’daki Mimari Tezyinatımızda Arkaik Karakter. Önasya, VI-72, 10-21.
  6. ARSLAN, R. (Aralık 1999). Diyarbakır Kentinin Tarihi ve Bugünkü Konumu. Selahattin Özpalabıyıklar (Ed.). Diyarbakır: Müze Şehir içinde, (ss. 81-107). İstanbul:
  7. Yapı Kredi Yayın- ları. BAŞ, G. (2006). Diyarbakır’daki İslam Dönemi Mimarisinde Süsleme. Yüzüncü Yıl Üni- versitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Van. BAYBURTLUOĞLU, Z. (1976). Anadolu Selçuklu Devri Büyük Programlı Yapılarında Ön Yüz Düzeni, Vakıflar Dergisi, 11, 67-106.
  8. BEYSANOĞLU, Ş. (1996).
  9. Diyarbakır Tarihi. Ankara, Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Yayını. BEYSANOĞLU, Ş. (1998). Anıtları ve Kitabeleri ile Diyarbakır Tarihi, 2, Ankara,
  10. Irmak Matbaası. BEYSANOĞLU, Ş. (2003). Anıtları ve Kitabeleri ile Diyarbakır Tarihi, 3 Cilt, Ankara, Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sanat Yayını. BUCKINGHAM, J. S. (1827). Travels in Mesopotamia, London, Henry Colburn, New Burlington Street. BULDUK, Ü. (2008). Hülasa-i Ahvali’l-Buldan’a Göre 19. Yüzyılda Diyarbakır Şehri. Ba- haeddin Yediyıldız-Kerstin Tomenendal (Ed.). Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Diyarbakır, I, içinde (ss. 187-197).
  11. Ankara, Diyarbakır Valiliği Yayınları.
  12. CUINET, V. (1891). La Turquie D’asie Geographie Administrative, Statistique, Descriptive et Raisonnée de Chague Province l’Asie-Mineure, II, Paris, Ernest Leroux. DUCKETT, W. (1855). La Turquie Pittoresque. Paris, Victor Lecou. ERSOY, B. (1995). Diyarbakır Deliller Hanı. Kültür ve Sanat, 28, 21-23. EVLİYA ÇELEBİ, (1970). Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi, 6. (Zuhurî Danışman, Çev.). İs- tanbul, Zuhuri Danışman Yayını. GABRIEL, A.-L. (1940). Voyages Archéologiques Dans la Turquie Orientale, II Planches. Paris, E. De Boccard, Planche LXXIV. GARDEN, R. J. (1867). Description of Diarbekr. Journal of the Royal Geographical Soci- ety, 37, 182.193. GARDEN, R. J. (Aralık 1999). Diyarbakır. (Hamdi Can Tuncer, Çev). Selahattin Özpalabı- yıklar (Ed.). Diyarbakır: Müze Şehir içinde, (ss. 138-145).
  13. İstanbul,
  14. Yapı Kredi Yayınları.
  15. KÖPRÜLÜ, İ. (1987). Diyarbakır Deliller Hanı’nın Otel Olarak Düzenlenmesi. II. Vakıf Haftası, Ankara.
  16. KUBAN, D. (2007).
  17. Osmanlı Mimarisi. İstanbul, Yem Yayın. MOLTK