Dergiler / Türkiye Ormancılık Dergisi / 2021 / Cilt: 22 - Sayı: 3

Karaca’nın (Capreolus capreolus L. 1758) yeni bir dağılım alanı: Karagüney Dağları, Kırıkkale

A new dispersal area of roe deer(Capreolus capreolus L. 1758): Karagüney Mountains, Kırıkkale

Sayfa
323–330
Yayın Tarihi
2021-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Karaca Capreolus capreolus Rusya’nın batısı da dahil tüm Avrupa, Anadolu ve Kafkas bölgesinde yayılış göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Karaca Capreolus capreolus Rusya’nın batısı da dahil tüm Avrupa, Anadolu ve Kafkas bölgesinde yayılış göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Popülasyon artışı ile birlikte tür İç Anadolu’nun merkezine doğru yayılmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Karacanın bu alana adaptasyonu, türlerin yeniden ortaya çıkması ve dağılımı, sığınma alanları arasındaki ekolojik bağlantılar hakkında önemli ipuçları sunmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2013-2020 · 14 birey
⚙️Değişkenler:Dağılım · Karaca · Karagüney Dağları

Özet

Karaca Capreolus capreolus Rusya’nın batısı da dahil tüm Avrupa, Anadolu ve Kafkas bölgesinde yayılış göstermektedir. Tür, Türkiye’de Marmara, Karadeniz, İzmir, Amanos Bölgesi’nde ve Hakkari’de bulunmaktadır. Popülasyon artışı ile birlikte tür İç Anadolu’nun merkezine doğru yayılmaya başlamıştır. Tür, son on yıla kadar Kırıkkale Karagüney dağlarında hiç görülmemişti. Bu çalışmada türün çalışma alanına nasıl yayıldığı, popülasyon büyüklüğü ve habitat kullanımları hakkında bilgi vermek amaçlanmıştır. Çalışma 2013-2020 yılları arasında doğrudan ve dolaylı gözlem yöntemleri kullanılarak yürütülmüştür. Türün popülasyonu son altı yılda 11-14 bireye kadar ulaşmıştır. Türün çalışma alanına Eşekli dağı veya Uğurludağ ormanlarından gelme ihtimali oldukça yüksektir. Alana adapte olan karaca daha çok orman ile tarım alanlarının birbirine geçtiği bölgelerde yaygın olarak görülmekte, karayolu ve yerleşimlerden uzak durmaktadır. Karaca step ormanları sayesinde son on yıllık süreçte İç Anadolu’ya 40-100 km arasında dağılım gerçekleştirmiştir. Karacanın bu alana adaptasyonu, türlerin yeniden ortaya çıkması ve dağılımı, sığınma alanları arasındaki ekolojik bağlantılar hakkında önemli ipuçları sunmaktadır.

Abstract

Roe deer (Capreolus capreolus L. 1758) is spread all over Europe, including in the west of Russia, and in the Anatolian and Caucasian regions. Roe deer is found in the Marmara, Black Sea regions, Hakkari, Izmir, and Amanos Region. The roe deer, which started to dispersal towards the center of Central Anatolia with the population increase, was never seen in the Kırıkkale Karagüney mountains until the last ten years. In this study, it is aimed to give information about how the roe deer dispersal to the Karagüney Mountain, its population size and habitat use. The study was conducted between 2013-2020 using direct (Point counting and line counting) and indirect (Foot print, photo trap, etc) observation methods. The population of roe deer in the area has reached up to 11-14 individuals in the last six years, and it is very likely that it will come from Eşekli mountain or Uğurludağ forests to the study area. Adapted to the area, roe deer is more common in areas where forests and agricultural areas intertwine, and it avoids highways and settlements. By means of steppe forests, The roe deer has spread to Central Anatolia between 40 and 100 km in the last decade. The adaptation of the roe deer to this area gives important clues about reintroduction and distribution of species, ecological connections between refuge areas.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZCAN, A. U. (2021). Karaca’nın (Capreolus capreolus L. 1758) yeni bir dağılım alanı: Karagüney Dağları, Kırıkkale. Türkiye Ormancılık Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 3, 323–330. https://ajindex.com/articles/812645

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Akbaba, B., Bulut, S., 2020. Inventory of large mammal species in the Ilgaz Mountains Çankırı: A major ecological corridor in Anatolia. Hittite Journal of Science and Engineering, 7(1): 73-80.
  2. Albayrak, İ., Pamukoğlu, N., Kaya, M.A., 2007. Bibliography of Turkish even-toed ungulates (Mammalia: Artiodactyla). Munis Entomology and Zoology, 2(1): 143-162.
  3. Andren, H., Liberg, O., 2015. Large impact of Eurasian lynx predation on roe deer population dynamics. PLoS One, 10(3), e0120570. Anonim, 2020. Sulakyurt Kaymakamlığı, http://www.sulakyurt. gov.tr, Erişim:20/12/2020
  4. Arbuckle, B.S., 2012. Pastoralism, provisioning, and power at Bronze Age Acemhöyük, Turkey. American Anthropologist, 114(3): 462-476.
  5. Atici, A.L., 2003. Early Bronze Age fauna from Kaman-Kalehöyük (Central Turkey): A preliminary analysis. Anatolian Archaeological Studies, 12: 99-102. Barančeková, M., Krojerová-Prokešová, J., Šustr, P., Heurich, M., 2010. Annual changes in roe deer (Capreolus capreolus L.) diet in the Bohemian Forest, Czech Republic/Germany. European Journal of Wildlife Research, 56(3): 327-333. Bartolomé, J., Rosell, C., Bassols, E., 2002. Diet composition of roe deer (Capreolus capreolus) in the natural park of the Garrotxa Volcanic Zone (Catalonia, Spain). Pirineos, 157, 57-64.
  6. Beşkardeş, V., 2016. Yedigöller yaban hayatı geliştirme sahasındaki iri cüsseli memeli hayvanlar ve sonbahar dönemi habitat tercihleri. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 12(1): 137-144.
  7. Beşkardeş, V., Keten, A., Arslangündoğdu, Z., 2008. Karacaların (Capreolus capreolus L, 1758) Türkiye'nin yaban hayatı açısından önemi. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri B, 58(2): 15-22.
  8. Bobek B., Drożdż, A., Grodziński W. Weiner J., 1974. Studies on productivity on the roe deer population 'in Poland. Proc. XI Int. Congr. Game Biol., Stockholm, pp 115-123.
  9. Bulut, Ş., Akbaba, B., Karataş, A., 2017. Contributions to the knowledge of mammals in Çorum Province, Turkey. Hittite Journal of Science and Engineering, 4 (1): 57-63.
  10. Coulon, A., Cosson, J.F., Angibault, J.M., Cargnelutti, B., Galan, M., Morellet, N.,. & Hewison, A.J.M., 2004. Landscape connectivity influences gene flow in a roe deer population inhabiting a fragmented landscape: an individual–based approach. Molecular Ecology, 13(9): 2841-2850.
  11. Coulon, A., Morellet, N., Goulard, M., Cargnelutti, B., Angibault, J.M., Hewison, A.M. 2008. Inferring the effects of landscape structure on roe deer (Capreolus capreolus) movements usi