KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türkiye Eğitim Dergisi / 2021 / Cilt: 6 - Sayı: 2

İngiltere, Yeni Zelanda ve Çin Halk Cumhuriyeti’nde Eğitimde Özerklik ve Okul Özerkliğinin Göstergelerinin Kronolojik ve Karşılaştırmalı İncelenmesi

Orhun KAPTAN
Prof. Dr. İbrahim KOCABAŞ
Sayfa
370–393
Yayın Tarihi
2021-12-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın başlıca bulgularına göre İngiltere’de okul özerkliği ulusal ve uluslararası düzeyde rekabet ve okul çeşitliliğinin sağlanması amacıyla gerçekleştirilmekteyken Yeni Zelanda ve Çin Halk Cumhuriyeti’nde okul özerkliğine yönelik reformların itici gücü ekonomik buhranlar ile başa çıkabilmedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı İngiltere, Yeni Zelanda ve Çin Halk Cumhuriyeti ülkelerindeki eğitim sistemlerinde özerkliğin incelenerek okul özerkliğine neden olan etkenlerin ve okul özerkliğinin göstergelerinin tespit edilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kapsamda konuya ilişkin 31 makale, 4 bildiri, 14 kitap ve 2 resmi yazı olmak üzere 51 eser incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın başlıca bulgularına göre İngiltere’de okul özerkliği ulusal ve uluslararası düzeyde rekabet ve okul çeşitliliğinin sağlanması amacıyla gerçekleştirilmekteyken Yeni Zelanda ve Çin Halk Cumhuriyeti’nde okul özerkliğine yönelik reformların itici gücü ekonomik buhranlar ile başa çıkabilmedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Okul Özerkliği · Eğitimde Yerelleşme · Eğitimde Hesap verilebilirlik

Özet

Bu araştırmanın amacı İngiltere, Yeni Zelanda ve Çin Halk Cumhuriyeti ülkelerindeki eğitim sistemlerinde özerkliğin incelenerek okul özerkliğine neden olan etkenlerin ve okul özerkliğinin göstergelerinin tespit edilmesidir. Araştırma nitel araştırma yaklaşımının belgesel tarama deseni ile yürütülmüştür. Bu kapsamda konuya ilişkin 31 makale, 4 bildiri, 14 kitap ve 2 resmi yazı olmak üzere 51 eser incelenmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmanın başlıca bulgularına göre İngiltere’de okul özerkliği ulusal ve uluslararası düzeyde rekabet ve okul çeşitliliğinin sağlanması amacıyla gerçekleştirilmekteyken Yeni Zelanda ve Çin Halk Cumhuriyeti’nde okul özerkliğine yönelik reformların itici gücü ekonomik buhranlar ile başa çıkabilmedir. Okul özerkliğinin göstergeleri ise okulların kendi müfredatlarını oluşturabilmeleri, merkezden bağımsız olarak kendi hesap verilebilirlik uygulamalarını yürütmeleri, personeli işe alma ve işten çıkarma yetkisi, kendi öğrencisini seçebilme yetkisi, yerel eğitim otoritesinden finansal bağımsızlık ve okul yönetiminde veli, vakıf, dini ya da ticari grupların temsil oranı olarak tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarından yola çıkılarak Türk eğitim sisteminin oldukça fazla merkezi yapısınının hafifletilmesi önerilmektedir. Bununla birlikte özerkliğin kademeli olarak denetim, finansman ve eğitim programları açısından yerel ve bölgesel eğitim otoriteleri ile okul yönetim kurulları arasında paylaşılması gerekmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAPTAN, O., KOCABAŞ, P. D. İ. (2021). İngiltere, Yeni Zelanda ve Çin Halk Cumhuriyeti’nde Eğitimde Özerklik ve Okul Özerkliğinin Göstergelerinin Kronolojik ve Karşılaştırmalı İncelenmesi. Türkiye Eğitim Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 370–393. https://ajindex.com/articles/812335

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Adams, M. (2009). Tomorrow’s Schools today: New Zealand’s experiment 20 years on'. George Mason University Mercatus Center Working Paper, 09-01.
  2. Anderson, B. (1995). Major urges nation to seize opportunity. The Times, 5. Arcia, G., Macdonald, K., Patrinos, H. A., & Porta, E. (2011). School autonomy and accountability. System Assessment and Benchmarking for Education Results. World Bank. Babadağ, K. (2001). Meslekleşme ve kadın. I.Uluslararası & VIII. Ulusal Hemşirelik Kongresi, 29 Ekim-2 Kasım, Kongre Kitabı, 35-39.
  3. Barış, Y., & Hasan, A. (2019).
  4. Teacher education in China, Japan and Turkey. Educational Research and Reviews, 14(2), 51-55.
  5. Baş, M. (2017). Farklı ülkelerde okul özerkliği uygulamalarının değerlendirilmesi; Türkiye’de uygulanabilirliği. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(38), 147-169.
  6. Bradley, S., Crouchley, R., Millington, J., & Taylor, J. (2000). Testing for quasi-market forces in secondary education. Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 62(3), 357-90.
  7. Burgess, S., Wilson, D., & J. Worth (2010). A natural experiment in school accountability: the impact of school performance information on pupil progress and sorting. CMPO Working Paper 10/246. Cheng, K. M. (1997). The meaning of decentralization: Looking at the case of China. İçinde W. K. Cummungs, and N. F. McGinn (eds.) International Handbook of Education and Development: Preparing Schools, Students and Nations for the Twenty-first Century. Oxford: Pergammon, ss.393-403.
  8. Clark, D. (2009). The performance and competitive effects of school autonomy. Journal of political Economy, 117(4), 745-783.
  9. Court, M., & O’Neill, J. (2011). ‘Tomorrow's Schools’ in New Zealand: from social democracy to market managerialism. Journal of educational administration and history, 43(2), 119-140.
  10. Edwards, T., Fitz, J., & Whitty, G. (1989). The state and private education: An evaluation of the assisted places scheme. Falmer Press.
  11. Fan, G., & Zhang, L. (2020). Education Governance and School Autonomy: The Progressive Reform of K–12 School in China. İçinde Handbook of Education Policy Studies (ss. 55-93).
  12. Springer, Singapore. Fiske, E. B. & Ladd, H. F. (2001) School autonomy and evaluation: self governing schools and accountability in New Zealand. Prospects: Quarterly Review of Comparative Education, 31(4), 537 – 552. Fitz, J., Halpin, D., & Power, S. (1997). ‘Between a Rock and a Hard Place’: diversity, institutional identity and grant‐maintained schools. Oxford Review of Ed