Dergiler / TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi / 2019 / Sayı: 24

KAUNOS DEMETER KUTSAL ALANI: MİMARİSİ VE İDENTİFİKASYONU

THE SANCTUARY OF DEMETER AT CAUNUS: ARCHITECTURE AND IDENTIFICATION

Sayfa
209–236
Yayın Tarihi
2019-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Alanda yapılan kazılar sonucu Kilise’nin iç bölümünün tamamen adakların atıklarıyla dolu olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kaunos Demeter Kutsal Alanı henüz 1970’li yıllarda tespit edilmiş ve bu alanda kurtarma kazıları yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak gerek çalışmaların tamamlanmaması, gerek malzemelerin tespitine yönelik herhangi bir çalışma yürütülmemesi nedeniyle 1992 yılına kadar alan üzerine herhangi bir arkeolojik ve bilimsel çalışma yapılmamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Alanda yapılan kazılar sonucu Kilise’nin iç bölümünün tamamen adakların atıklarıyla dolu olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kaunos · Demeter · Kilise

Özet

Kaunos Demeter Kutsal Alanı henüz 1970’li yıllarda tespit edilmiş ve bu alanda kurtarma kazıları yürütülmüştür. Ancak gerek çalışmaların tamamlanmaması, gerek malzemelerin tespitine yönelik herhangi bir çalışma yürütülmemesi nedeniyle 1992 yılına kadar alan üzerine herhangi bir arkeolojik ve bilimsel çalışma yapılmamıştır. Bu tarihten sonra tekrar kurtarma kazısı olarak başlatılan çalışmaların ilk aşaması bir TÜBİTAK projesi ile sonlandırılmıştır. Bu makale, bu kapsamda gerçekleştirilen kazılarla elde edilen sonuçların alanın mimarisi ve identifikasyonuna yönelik tespitleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Alan Kaunos’un Küçükkale olarak adlandırılan kısmında, bir teras üzerinde yer almaktadır. Terasın üzerinde büyük bir kiliseye ait kalıntılar görülürken daha erken evreye ait bir tapınağa yönelik ize rastlanmamıştır. Buraya batı taraftaki özenle yapılmış merdivenler yoluyla ulaşılmaktaydı. Alanda yapılan kazılar sonucu Kilise’nin iç bölümünün tamamen adakların atıklarıyla dolu olduğu tespit edilmiştir. Sayıca en büyük buluntu grubunu kandiller oluşturmakta olup onu terakota figürinler takip etmektedir. Ayrıca çok sayıda minyatür hydria ile kyhtraların yanında hayvan kemikleri de ele geçmiştir. Alan en parlak zamanını Hekatomnidler döneminde yaşamıştır.

Abstract

The Kaunos Demeter Sanctuary has been identified in the 1970s and rescue excavations have been carried out in this area. However, since no studies were carried out and no studies were conducted for the determination of the materials, no archaeological and scientific studies were conducted on the area until 1992. After this date, the first phase of the resumption excavation work was ended with a TUBITAK project. This article aims to reveal the results of the excavations carried out within this scope and the findings related to the architecture and identification of the area. The area is located on a terrace in the part of Kaunos almaks called Küçükkale. The ruins of a large church were seen on the terrace, but no temple belonging to the earlier phase was found. It could be reached by the stairs made with care on the west side. As a result of the excavations carried out in the area, it has been determined that the interior of the Church is full of waste with offerings. In number, the largest group of finds is oil lamps, followed by terracotta figurines. In addition, a large number of miniature hydria and animal bones were found next to the kyhtras. The area has the most brilliant time in the Hekatomnids period.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BULBA, M. (2019). KAUNOS DEMETER KUTSAL ALANI: MİMARİSİ VE İDENTİFİKASYONU. TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi, Sayı: 24, 209–236. https://ajindex.com/articles/810264

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. ALANYALI, F. 2016 “Efes’te Kourotrophos Tanrıçalarının İzinde”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. Özel Sayı. Ankara: 1-7.
  2. ALPAGUT, A. 2017 “Kaunos Demeter Kutsal Alanı’ndan Ele Geçen Domuz Kemikleri Hakkında İlk Gözlemler”, Uluslararası ‘Anadolu’da Demeter ve Diğer Ana Tanrıça Kültleri” Sempozyumu (Eds. M. Doyran/B. Özen-Kleine/U. Çörtük/S. Özen). Kaunos Kazıevi: 15-18.
  3. ALROTH, B. 1987 “Visiting Gods –Who and Why?”, Gifts to the Gods, Symposium (Eds. T. Linders/G. Nordquist). Uppsala: 9-19.
  4. ALROTH, B 1989 Greek Gods and Figurines: Aspects of the Anthropomorphic Dedications. Uppsala BLINKENBERG, Ch. 1931 Lindos. Fouilles de L’Acropole 1902-1914. I - Les Petits Objects. Berlin. BLÜMEL, W. 1992 Die Inschriften von Knidos. Teil 1. Bonn BOHTZ, C. H. 1981 Das Demeter-Heiligtum. AvP XIII. Berlin BOMMAS, M. 2005 Heiligtum und Mysterium. Griechenland und seine ägyptischen Gottheiten. Mainz. BREMMER, j. N. 1996
  5. Götter, Mythen und Heiligtümer im antiken Griechenland. Berlin BULBA, M. 2011 “Kaunos Demeter Kayalığı’ndan Ele Geçen Kıbrıs Heykelcikleri”, Adalya 14: 17-30.
  6. BURKERT, W. 1983 Homo Necans: Berlin BURKERT, W. 2011 Griechische Religion der archaischen und klassischen Epoche. Berlin BURN, L. 1997 “Sculpture in Terracotta from Cnidus and Halicarnassus”, Sculptors and Sculpture of Caria and the Dodecanese, (Eds. I. Jenkins/G. B. Waywell). London: 84-90.
  7. BURN, L./HIGGINS, R. 1903 Catalogue of Terracottas in the British Museum, I – IV. London. CLINTON, K. 1988 “Sacrifice at the Eleusinian Mysteries”, Nordquist, Early Greek Cult Practice. Proceedings of the Fifth International Symposium at the Swedish Institute at Athens (Eds. R. Haegg/N. Maritos/G. C. ). Atina: 69-79.
  8. CLINTON, K. 1993 “The Sanctuary of Demeter and Kore at Eleusis”, Greek Sanctuaries. New Approaches (Eds. N. Marinatos/R. Hägg). London: 88-98.
  9. COLE, S. G. 1994 “Demeter in the Ancient Greek City and Its Countryside”. Placing the Gods: Sanctuaries and Sacred Space in Ancient Greece (Eds. E. Alcock/R. Osborne). Oxford: 199-216.
  10. COOK, J. K. / BOARDMAN, J. 1954 “Archaeology in Greece, 1953”, JHS 74: 142-169.
  11. CRONKITE, S. M. 1997 The Sanctuary of Demeter at Mytilene: A Diachronik and Contextual Study (University College Londra Yayınlanmamış Doktora Tezi). London. DEICHMANN, F. W. 1939 “Frühchristliche Kirchen in Antiken Heiligtümern”, JdI 54: 105-136.
  12. DIEHL, E. 1964 Die Hydria: Formgeschichte und Verwendung im Kult des Altertums. Mainz. DİLER, A. 1995 “Account of the Sanctuary Exposed at Caunus