Dergiler / Turkish Journal of Shiite Studies / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Şii Teo-Politik Söylemin Zemini Olarak İmamet (Teori-Pratik)

The Imamate As The Ground of Shiite Teo Political Discourse (Theory and Practice)

Sayfa
1–24
Yayın Tarihi
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İşte bu çalışmada Şii imamet nazariyesinin siyasi veçhesi ele alınacak; imamlara yüklenilen siyasi misyon ile bu misyonun imamların tarihsel gerçekliği ile ne derece uyumlu olduğu irdelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şia’da imamet, bir inanç esası olmasının yanı sıra bizzat günlük yaşama yansıyan bir politik söyleme sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle ilgi odağı olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:İşte bu çalışmada Şii imamet nazariyesinin siyasi veçhesi ele alınacak; imamlara yüklenilen siyasi misyon ile bu misyonun imamların tarihsel gerçekliği ile ne derece uyumlu olduğu irdelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İmamet · Şia · İmamiyye

Özet

Şia’da imamet, bir inanç esası olmasının yanı sıra bizzat günlük yaşama yansıyan bir politik söyleme sahiptir. Bu nedenle ilgi odağı olmuştur. Söz konusu ilgi sadece tarihsel ve nazari bir inanış biçimi açısından değil; aksine günümüz İran siyasetinin teolojik arka planını oluşturması açısından da önemlidir. Zira günümüz İran siyasetinin teorik çerçevesinin imamet nazariyesi ile ilişkili olduğu bilinen bir husustur. İşte bu çalışmada Şii imamet nazariyesinin siyasi veçhesi ele alınacak; imamlara yüklenilen siyasi misyon ile bu misyonun imamların tarihsel gerçekliği ile ne derece uyumlu olduğu irdelenecektir.

Abstract

In Shia, the imamate is the basis of faith and it has also a political discourse that reflected the daily life itself. This interest is not only a historical and theoretical belief; rather it is important for constituting of theological background of Iranian politics, too. Because it is known that theoretical framework of Iranian politics related with imamate theory. At this point, in this study, the political aspect of the Shiite imamate theory will be discussed; the political mission imposed on the imams and the compatible of this mission with the historical reality of the imams will be examined.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOZAN, M. (2019). Şii Teo-Politik Söylemin Zemini Olarak İmamet (Teori-Pratik). Turkish Journal of Shiite Studies, Cilt: 1 - Sayı: 1, 1–24. https://ajindex.com/articles/809732

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Ahbâru’d-Devleti’l-Abbâsiyye (Müellifi Meçhul, III/IX. asır), thk. Abdulazîz ed-Dûrî, Beyrut 1997. Ayyâşî, Ebû’n-Nasr Muhammed b. Mes‘ûd b. Ayyâş es-Sülemî es-Semerkandî (320/932), Tefsîru’l-Ayyâşî, tsh. Seyyid Hâşim er-Resûlî, Tahran 1380. Baran, İlhan, İmamet Nazariyesi Bağlamında Şia’nın Sünni Kaynaklardaki Referansları, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi) Dicle Üniversitesi Sosyal Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2011. Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ b. Câbir, Ensâbu’l-Eşrâf, thk. Mahmûd el-Ferdûs el-Azem, Dimeşk 1997. Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ b. Câbir, Futûhu’l-Buldân, Beyrut, 2000, -çev. Mustafa Fayda, Ankara, 1987.
  2. Bozan, Metin, İmamiyye Şiasının İmamet Tasavvuru, İlahiyat, Ankara 2007.
  3. Bozan, Metin, İmamiyye'nin İmamet Nazariyesinin Teşekkül Süreci, İsam, İstanbul 2009.
  4. Bozan, Metin, “İmamiyye Şiası’nın Peygamberlik ve İmamet Anlayışlarının Mukayesesi”, Dinî Araştırmalar, 2006, cilt: IX, sayı: 26, s. 95-112.
  5. Bozan, Metin, “Ali er-Rıza’nın Veliahtlığı Meselesi (İmamiyye’nin İmamet Nazariyesine Teori-Pratik Açısından Eleştirel Bir Yaklaşım)”, Dinî Araştırmalar, 2004, cilt: VII, sayı: 19, s. 159-171.
  6. Bozan, Metin, “Şii Literatürde Hz. Ali”, e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi -www.e-sarkiyat.com- ISSN: 1308-9633 Sayı: V, Nisan 2011, s. 4-18.
  7. Büyükkara, M. Ali, İmamet Mücadelesi ve Hâşimoğulları (Hicri II. asır), İstanbul 1999. Ca’feriyân, Resûl, el-Hayâtu’l-Fikriyye ve’s-Siyâsiyye li Eimmeti Ehl-i’l-Beyt, Beyrut 1994. Câhız, Ebû Osmân ‘Amr b. Bahr (255/868), el-Osmâniyye, thk. Abdusselâm Muhammed Hârun, Mısır 1955.
  8. Demirci, Mustafa, “iktâ’ ” https://islamansiklopedisi.org.tr/ikta#3-fikih
  9. Donaltson, D. W., Akidetü’ş-Şîa, Arp. çev. A. M. Mısır 1946. Dineverî, Ebû Hanîfe Ahmed b. Dâvûd (282/890) Ahbâru’t-Tıvâl, thk. Ömer Fâruk, Beyrut 1995. Ebû Mihnef, Lut b. Yahyâ (150/767), Maktelu Hüseyn ve Masrau Ehl-i Beytihi, Bağdâd 1977. Ebu’l-Abbâs Ahmed b. İbrahim b. Hasan (353/964), el-Mesâbîh, thk. Abdullah b. Abdillah b. Ahmed el-Hûsî, San’a 2002. Ehlu’l- Beyt; Makamuhum, Menhecuhum ve Mesarihim, Heyet, İran 1992.
  10. Edib, Adil, el-Eimmetu’l-İsna Aşer, Beyrut, 1985. Ezdî, Ebû Zekeriyyâ Yezîd b. Muhammed b. ‘İyâs b. Kâsım (334/945), Târîhu Mûsul, thk. Ali Habîbe, Kahire 1967 Fadl b. Şâzân, Ebû Muhammed en-Nîsâbûrî (260/873), el-Îzâh, Beyrut 1982. Faruk Ömer, el-Abbâsiyyûnu’l-Evâil, Beyrut 1970.
  11. Fayda, Mustafa, “Atâ”, https://islamansiklopedisi.org.tr/ata--atiyye. Feyyâz, Abdullah, Tarîhu’l-İmâmiyye ve Eslâfuhum mine’ş-Şîa, Bağdâd 1970. Halîfe b. Hayyât, (240/854), Târîh, thk. E