Dergiler / Artuklu İnsan ve Toplum Bilim Dergisi / 2020 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Divan Şiirinde Arapçanın Anlamsal Değeri

Sayfa
60–81
Yayın Tarihi
2020-07-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Divan şiirine muhtelif yollarla girip Türkçenin ruhuyla izdivac eden Arapça kelimeler ve bu kelimelerin zaman içindeki anlamsal değeri farklı beyitler üzerinden izah edilip değerlendirilecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Muhtelif kültürler arasında tekamül eden ve“Divan Edebiyatı” olarak tanımlanan Osmanlı Edebiyatı, Türklerin İslam kültüründen etkilenmeleri sonucu oluşturdukları geniş yelpazeli bir edebiyat olup bazı kaynaklarda “Eski Türk Edebiyatı” ve “Klasik Türk Edebiyatı” şeklinde de geçmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dilin asli uzuvları haline gelen ve toplumun öz değerleriyle birleşip mükemmel bir harmanı oluşturan bu kelimeler, kökleri ve yapıları bakımından yabancı olmakla birlikte edebi ve fikri kültürün yansıtıcısı olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Divan şiirine muhtelif yollarla girip Türkçenin ruhuyla izdivac eden Arapça kelimeler ve bu kelimelerin zaman içindeki anlamsal değeri farklı beyitler üzerinden izah edilip değerlendirilecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Divan şiiri · Arapça · değer

Özet

Öz Muhtelif kültürler arasında tekamül eden ve“Divan Edebiyatı” olarak tanımlanan Osmanlı Edebiyatı, Türklerin İslam kültüründen etkilenmeleri sonucu oluşturdukları geniş yelpazeli bir edebiyat olup bazı kaynaklarda “Eski Türk Edebiyatı” ve “Klasik Türk Edebiyatı” şeklinde de geçmektedir. Ancak belli ilkeler çevresinde gelişen bu edebiyat, şairlerin şiirlerini “Divan” denilen yazma kitaplarda toplamalarından dolayı daha çok “Divan Edebiyatı” adıyla ifade edilmektedir. Güçlü kültürel bir alt yapıya sahip olan ve Arap ile Fars edebiyatı muhitinde gelişme göstermekle birlikte kendine has üslubunu oluştururken ihtiva ettiği kaynaklar bağlamında Divan edebiyatı Arapça ve Farsça’dan kelime almıştır. Dilin asli uzuvları haline gelen ve toplumun öz değerleriyle birleşip mükemmel bir harmanı oluşturan bu kelimeler, kökleri ve yapıları bakımından yabancı olmakla birlikte edebi ve fikri kültürün yansıtıcısı olmuştur. Bu çalışmada Divan şiirine muhtelif yollarla girip Türkçenin ruhuyla izdivac eden Arapça kelimeler ve bu kelimelerin zaman içindeki anlamsal değeri farklı beyitler üzerinden izah edilip değerlendirilecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARAZ, T. (2020). Divan Şiirinde Arapçanın Anlamsal Değeri. Artuklu İnsan ve Toplum Bilim Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 60–81. https://ajindex.com/articles/80647

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Kitaplar Çavuşoğlu, Mehmed, Yahya Bey ve Divanından Örnekler, Kültür Bakanlığı Yay, İstanbul, 1983.
  2. Demirayak Kenan, Arap Edebiyatı Tarihi I-Cahiliye Dönemi, Fenomen Yay, Konya, 2014.
  3. Develioğlu, Ferit, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat, Aydın Kitabevi, Ankara 2010.
  4. Doğan, Ahmet, Aruz Bilgisi, Akçağ Yayınları, Ankara 2013. Efendî, Alî Emîrî, Levâmi’el-Hamîdîye, Toronto Üniversitesi Kütüphanesi-Nüshası: PL 248/ E44L4 (Orijinal, el yazması nüsha). Gölpınarlı, Abdulbaki, Fuzûlî Divânı, İnkılap Kitabevi 2006.
  5. İz, Fahir, Eski Türk Edebiyatında Nazım, Akçağ Yay, Ankara 2016.
  6. Kanar, Mehmet, Farsça-Türkçe Sözlük, Say Yayınları, İstanbul 2015.
  7. Kaplan, Mehmet, Şiir Tahlilleri, “Tanzimat’tan Cumhuriyete”, Dergâh Yay, İstanbul 1999.
  8. Kaplan, Mehmet, Kültür ve Dil, Dergâh Yayınları, İstanbul 2006.
  9. Kemikli, Bilal Türk İslam Edebiyatı, Emin Yay, Bursa 2015.
  10. Korkmaz, Ramazan, Yeni Türk Edebiyatı, Grafiker Yay, Ankara 2009.
  11. Kurnaz, Cemal, Hayali Bey Divanının Tahlili, Kurgan Edebiyat Yay, İstanbul 2012.
  12. Levend, Agâh Sırrı, Türk Edebiyatı Tarihi, Dergah Yay, İstanbul 2015.
  13. Levend, Agâh Sırrı, Divan Edebiyatı, Dergâh Yayınları, İstanbul 2015.
  14. Macit, Muhsin, Ömür Ceylan, Ozan Yılmaz, Osmanlı Nazmı, Kesit Yay, İstanbul 2015.
  15. Mengi, Mine, Eski Türk Edebiyatı Tarihi, Akçağ Yayınları, İstanbul 2010.
  16. Mermer, Ahmet, Eski Türk Edebiyatına Giriş: 4.Baskı,
  17. Ankara, Akçağ Yay 2009.
  18. Pala, İskender, Ansiklopedik Divan Şiiri Sözlüğü, Kapı Yayınları, İstanbul, 2011.
  19. Şenödeyici, Özer (Ed.) Osmanlı Edebi Metinleri Anlama Kılavuzu, Kesit Yay, İstanbul, 2015.
  20. Tanyıldız, Ahmet, Tuhfe-yi Lutfi, Akademik Kitaplar Yay, İstanbul 2013.
  21. Tarlan, Ali Nihat, Edebiyat Meseleleri, Ötüken Neşriyat, İstanbul 1981.
  22. Tarlan, Ali Nihat, Necatî Beg Divanı, Türk Klasikleri/Divanlar:4. Akçağ Yay, Ankara 1992.
  23. Makaleler Aksu, Ali, “Mevlana’nın Mesnevisi’nde Dört Halife”, C.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, XIII/I,2009.
  24. Aydın, Abdullah, “Ahmed Cahidi ve Divanı”, Akademik Bakış Dergisi, Sayı:36, Mayıs-aziran, 2013.
  25. Batislam, H. Dilek, “Divan Şiirinde Aşık, Sevgili, Rakip Üçlüsü ve Ölüm”, Türkoloji Dergisi, s.196, Erkal, Abdulkadir, “Divan Şiirinde Şebistan-ı Hayal Tarzı Üzerine”, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, sayı 41, Erzurum, 2009, s.41 Gözütok, Avni,“Divan Şiirinin Dil Yönünden Bazı Özellikleri”, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, sayı 14, Erzurum, 2000, s.3 Kurt, Aynur, “Türk edebiyatında Çehar Yâr-i Güzin Abdi’nin Fezail-i Hülefa-i Raşidin ve Hasail-i Çehar Yar-i Güzin Adlı Mesnevisi Üzerine Bir İ