Dergiler / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2012 / Cilt: 7 - Sayı: 29

Güzel Konuşmada Televizyonu Kullanabilmek ve Bir Model Örneği Önerisi

USING TELEVISION TO DEVELOP SPEAKING SKILLS AND A MODEL SUGGESTION

Sayfa
87–103
Yayın Tarihi
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Güzel konuşma konusunda televizyonu kullanabilmeyibilinçli bir çalışma hâline getirerek konuşma eğitimine özgün bir katkı sağlamak ve araştırmacılara fikir vermek amacıylageliştirilen model örneği, “Kişilerin güzel konuşmasında televizyonu nasıl etkili bir şekilde kullanabiliriz?” sorusuna bir öneriolarak sunulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Televizyonun özellikle çocuklar için olumlu ve olumsuz yönleri ele alınırken, konuşma bu yönler içinde gerektiği kadar yerbulamamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma, televizyonun konuşma üzerindeki etkilerini ortaya koymak yerine televizyonun konuşma üzerindekiolumsuz etkilerini, olumlu bir hâle dönüştürebilmek için “Kişilerin güzel konuşmasında televizyonu nasıl etkili bir şekildekullanabiliriz?” sorusundan yola çıkılarak hazırlanmıştır.Çalışmanın önemi, araştırmacı tarafından geliştirilen model örneği ile güzel konuşmada televizyonu kullanabilme düşüncesininsomut bir önerisinin sunulabilmesinden kaynaklanmaktadır.Çalışma için kaynak taraması yapılmıştır.Konuşma konusunda, televizyondan olumlu bir biçimde etkilendiklerini düşünen öğrencileri geliştirmek, televizyondan olumsuzetkilenmeyi de en aza indirmek için bir model örneği geliştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Güzel konuşma konusunda televizyonu kullanabilmeyibilinçli bir çalışma hâline getirerek konuşma eğitimine özgün bir katkı sağlamak ve araştırmacılara fikir vermek amacıylageliştirilen model örneği, “Kişilerin güzel konuşmasında televizyonu nasıl etkili bir şekilde kullanabiliriz?” sorusuna bir öneriolarak sunulmaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dil · Çocuk · Konuşma Eğitimi

Özet

Televizyonun özellikle çocuklar için olumlu ve olumsuz yönleri ele alınırken, konuşma bu yönler içinde gerektiği kadar yerbulamamaktadır. Çalışma, televizyonun konuşma üzerindeki etkilerini ortaya koymak yerine televizyonun konuşma üzerindekiolumsuz etkilerini, olumlu bir hâle dönüştürebilmek için “Kişilerin güzel konuşmasında televizyonu nasıl etkili bir şekildekullanabiliriz?” sorusundan yola çıkılarak hazırlanmıştır.Çalışmanın önemi, araştırmacı tarafından geliştirilen model örneği ile güzel konuşmada televizyonu kullanabilme düşüncesininsomut bir önerisinin sunulabilmesinden kaynaklanmaktadır.Çalışma için kaynak taraması yapılmıştır.Konuşma konusunda, televizyondan olumlu bir biçimde etkilendiklerini düşünen öğrencileri geliştirmek, televizyondan olumsuzetkilenmeyi de en aza indirmek için bir model örneği geliştirilmiştir. Güzel konuşma konusunda televizyonu kullanabilmeyibilinçli bir çalışma hâline getirerek konuşma eğitimine özgün bir katkı sağlamak ve araştırmacılara fikir vermek amacıylageliştirilen model örneği, “Kişilerin güzel konuşmasında televizyonu nasıl etkili bir şekilde kullanabiliriz?” sorusuna bir öneriolarak sunulmaktadır.

Abstract

While the positive and negative effects of television on children are discussed, speaking skills are not involved in these aspectsas much as they should be. Rather than basing itself on the effects of the television on speaking, this study is based on thequestion “How can the television be used efficiently for better speaking skills?” in order to turn the negative effects of televisionon speaking skills into positive.The significance of this study stems from the fact that the model developed by the researcher provides a concrete solution tothe use of television for developing speaking skills.A literature review has been conducted for the research.A model has been developed in order to minimize the negative influence of television and to facilitate the speaking skills ofthe students who think that they have been influenced by television positively. Developed to support speech education withan authentic contribution by formulating the utilization of TV as a conscious process for better speaking and to inspire otherresearchers, this model poses a solution to the question “How can the television be used efficiently for better speaking skills?”

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OKUR, Y. D. D. A., GÖÇEN, O. G. (2012). Güzel Konuşmada Televizyonu Kullanabilmek ve Bir Model Örneği Önerisi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 29, 87–103. https://ajindex.com/articles/8057

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Adak, N. (2004), “Bir Sosyalizasyon Aracı Olarak Televizyon ve Şiddet”, Bilig, 30, s.27-38.
  2. Aksaçlıoğlu, A. G. ve Yılmaz, B. (2007), “Öğrencilerin Televizyon İzlemeleri ve Bilgisayar Kullan- malarının Okuma Alışkanlıkları Üzerine Etkisi. Türk Kütüphaneciliği”, s.21, 1, 3-28.
  3. Aktaş, Ş. ve Gündüz, O. (2001), Yazılı ve Sözlü Anlatım (2. Basım), Akçağ Yayınları,
  4. Ankara.
  5. Akyol, H. (2006), Yeni Programa Uygun Türkçe Öğretim Yöntemleri, Kök Yayıncılık, Ankara.
  6. Arıcı, T. (1998), “Dilimizde Yabancılaşmanın Tarihsel Boyutu”, Radyo ve Televizyon Yayınla- rında Türk Dilinin Kullanımı Tebliğler (1999), s. 102-107,
  7. Türkiye Radyo ve Tele- vizyon Kurumu, Ankara.
  8. Atay, M. ve Öncü, E. Ç. (2004), Elektronik Bakıcı; Televizyon, 1. Uluslararası Çocuk ve İletişim Konferansı “Milenyumda Çocuk ve İletişim”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakül- tesi Yayınları, s. 435-443,
  9. İstanbul.
  10. Aydın Yılmaz, Z. ve Uzman, E. (2005), “Televizyonun Çocukların Dil Gelişimine Etkileri”, Türk Dili, s. 643, 16-27.
  11. Ayrancı, Ü. Köşgeroğlu, N. ve Günay, Y. (2004), “Televizyonda Çocukların En Çok Seyrettikleri Saatlerde Gösterilen Filmlerdeki Şiddet Düzeyi”, Anadolu Psikiyatri Dergisi, s. 5, 133-140.
  12. Bağcı, H. ve Temizkan, M. (2006), “İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Türkçe Öğretmenle- rinden Beklentileri”, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 4(4), s. 477-498.
  13. Batuş, G. (2004), Sanal Dünyanın Kurbanı Çocuklar. 1. Uluslararası Çocuk ve İletişim Konferansı “Milenyumda Çocuk ve İletişim”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınla- rı, s. 445-448,
  14. İstanbul.
  15. Calp, M. (2005), Özel Öğretim Alanı Olarak Türkçe Öğretimi (2. Basım), Eğitim Kitabevi,
  16. Kon- ya. Cereci, S. (1997), “Televizyon Eğitebilir Mi?.”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, s. 4, 21-28.
  17. Çaplı, B. (1996), “Çocuk ve Televizyon”, Yeni Türkiye Medya Özel Sayısı, II, s. 12, 1334-1345.
  18. Çifçi, M. (2006), “Türkçe Öğretiminin Sorunları”, Türkçenin Çağdaş Sorunları içinde (2. Ba- sım), s. 77-134,
  19. Gazi Kitabevi,
  20. Ankara.
  21. Demiray, U. (Ed.). (2008), Etkili İletişim (2. Basım), Pegem Akademi, Ankara.
  22. Demirel, Ö. (1999), İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi (2. Basım), MEB, İstanbul.
  23. Demirel, Ö. (2002), Türkçe ve Sınıf Öğretmenleri İçin Türkçe Öğretimi (4. Basım), Pegem A Yayıncılık, Ankara.
  24. Ercilasun, A. B. (1998). “Türkçenin Yapısına Uygunluk Bakımından Radyo ve Televizyon Yayın- larında Kullanılan Türkçe”, Radyo ve Televizyon Yayınlarında Türk Dilinin Kulla- nımı Tebliğler (1999), s. 31-36, Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu Ankara.
  25. Erdem, İ. ve Deniz,