KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2015 / Sayı: 35/2

ENGELLİLERE YÖNELİK ÜLKEMİZDEKİ ÖZEL EĞİTİM HİZMET UYGULAMALARI VE ÖRNEK ÜLKE KARŞILAŞTIRMASI

IMPLEMENTATIONS OF SPECIAL EDUCATION SERVICES FOR DISABLED IN TURKEY AND A COMPARISON

Yrd. Doç. Dr. Serdar Orhan
Kemal Gökmen Genç
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2016-02-10
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, ülkemizde engellilere verilen özel eğitim hizmetlerinin uygulanması tarihî süreç içerisinde incelenerek yabancı ülkeler ile kıyaslaması yapılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Modern sosyal devlet, eğitim haklarını tüm vatandaşlarına ayrım yapmadan anayasal bir hak olarak veren devlettir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Engelli vatandaşların da bu noktada eğitim hakları güvence altındadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, ülkemizde engellilere verilen özel eğitim hizmetlerinin uygulanması tarihî süreç içerisinde incelenerek yabancı ülkeler ile kıyaslaması yapılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Engelli · eğitim · özel eğitim

Özet

Modern sosyal devlet, eğitim haklarını tüm vatandaşlarına ayrım yapmadan anayasal bir hak olarak veren devlettir. Engelli vatandaşların da bu noktada eğitim hakları güvence altındadır. Özellikle doğuştan engelli olanlar için eğitim imkânlarının sağlanması onların gelecekleri açısından önemlidir. Engelli çocukların kaynaştırmalı eğitim yöntemi vasıtasıyla diğer öğrencilerle birlikte eğitim almaları, sosyal hayata uyumlarını sağlamak için gereklidir. Ancak bazıları engelleri nedeniyle formel eğitim imkânlarından faydalanamazlar. İşte bu noktada özel eğitim hizmetleri devreye sokularak engellilerin eğitim hakları sağlanır. Bu çalışmada, ülkemizde engellilere verilen özel eğitim hizmetlerinin uygulanması tarihî süreç içerisinde incelenerek yabancı ülkeler ile kıyaslaması yapılmıştır.

Abstract

Modern social state provides education rights as a constitutional right, to all of its citizens without any discrimination. Hence, education rights of disabled citizens are under guarantee of the state itself. Especially for those who are born disabled; it is crucial to be provided education opportunities for their future. It is necessary that disabled children get their education together with other children so that they mingle each other which eventually facilitate their adaptation into the social life. Some disabled children, however, cannot benefit from formal education due to their disabilities. At this point, their education rights are provided through special education services. In this study, the implementation of special education services in Turkey has been examined through the historical process, and comparisons have been made with foreign countries.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Orhan, Y. D. D. S., Genç, K. G. (2016). ENGELLİLERE YÖNELİK ÜLKEMİZDEKİ ÖZEL EĞİTİM HİZMET UYGULAMALARI VE ÖRNEK ÜLKE KARŞILAŞTIRMASI. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Sayı: 35/2. https://doi.org/10.21560/spcd.35323

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (64)

  1. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. (2014). Engelli bireylere ilişkin istatistiki bilgiler.
  2. Ankara: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel
  3. Müdürlüğü Yayınları.
  4. Akçamete, G. ve Kaner S. (1999). Cumhuriyetin 75. yılında çocuğa yönelik özel eğitim
  5. çalışmaları. 2. Ulusal Çocuk Kültürü Kongresi: Cumhuriyet ve Çocuk. No: 2, (ss.
  6. . Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama
  7. Merkezi Yayınları. Alquraini, T. ve Gut D. (2012). Critical components of successful
  8. inclusion of students with severe disabilities. Literature Review, 27(1), ss. 42-59.
  9. Ataman, A. (1997). Türkiye’de özel eğitime yeni yaklaşımlar. Millî Eğitim Dergisi, 136, ss.
  10. Ataman, A. (2003). Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitime giriş (1. Baskı). Ankara:
  11. Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
  12. Bines, H. ve Lei P. (2011). Disability and education: The longest road to inclusion.
  13. International Journal of Educational Development, 31(5), ss. 419-424.
  14. Braddock, D. L. ve Parish S. L. (2011). Sakatlığın kurumsal tarihi. D. Bezmez, S. Yardımcı
  15. ve Y. Şimşek (Der.), Sakatlık Çalışmaları-Sosyal Bilimlerden Bakmak (ss. 101-102)
  16. (F.B. Aydar, Çev.). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
  17. Camkurt, M. Z. (2013). 2022 sayılı Kanuna göre engelliliğin tespiti ve engelliliğe dayalı
  18. aylıkların bağlanması işlemleri. Mali Çözüm Dergisi, 119, ss. 81-82.
  19. Çitil, M. (2009). Cumhuriyetin ilanından günümüze kadar Türkiye’de özel eğitim (1923-
  20. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri
  21. Enstitüsü, Ankara.
  22. Department for Education. (2011). Special Educational Needs in England: January 2011,
  23. National Statistics. İngiltere.
  24. Department for Education. (2012). Special Educational Needs in England: January 2012,
  25. Department for Education. (2013). Special Educational Needs in England: January 2013,
  26. Department for Education. (2014). Special Educational Needs in England: January 2014,
  27. ENGELLİLERE YÖNELİK ÜLKEMİZDEKİ ÖZEL EĞİTİM HİZMET UYGULAMALARI
  28. VE ÖRNEK ÜLKE KARŞILAŞTIRMASI
  29. Yrd. Doç. Dr. Serdar ORHAN - Kemal Gökmen GENÇ
  30. Eripek, S. (Ed). (1998). Özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  31. Federal Ministry of Education and Research. (2014). Education in Germany 2014.
  32. Almanya.
  33. Kargın, T. (2003). Cumhuriyet’in 80. yılında özel eğitim. Erişim tarihi: 04.03.2015, http://
  34. dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Millî_Egitim_Dergisi/160/kargin.htm.
  35. Kargın, T. (2004). Kaynaştırma: Tanımı, gelişimi ve ilkeleri. Ankara Üniversitesi Eğitim
  36. Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), ss. 1-13.
  37. Kavaklı, U. ve Özkara E. (2012). Kişisel, sosyal ve iş hayatında özürlü bireylere tanınan
  38. haklar ve özürlü olguların medikolegal değerlendirmesi. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi,
  39. , ss. 65-66.
  40. Kock, M. (2004). Disability law in Germany: An overview of employment, education and
  41. access rights. Erişim tarihi: 04.03.2015, http://www.germanlawjournal.com/pdfs/
  42. Vol05No11/PDF_Vol_05_No_11_1373-1392_Private_Kock.pdf.
  43. Mitra, S. (2006). he capability approach and disability. Journal of Disability Policy Studies,
  44. , ss. 236-247.
  45. Millî Eğitim Bakanlığı. (2005). AB ülkelerinde özel öğretim kurumlarının içerik, yöntem ve
  46. işleyiş bakımından incelenmesi. Ankara: MEB Yayınları.
  47. Millî Eğitim Bakanlığı. (2012). Özel eğitim kurumları yönetmeliği (Sayı: 28296). Ankara:
  48. Resmî Gazete.
  49. Millî Eğitim Bakanlığı. (2014). Millî Eğitim Bakanlığı 2013 yılı faaliyet raporu. Ankara.
  50. Millî Eğitim Bakanlığı. (2015). Millî Eğitim Bakanlığı 2014 yılı faaliyet raporu. Ankara.
  51. Özçelik, D. A. (2010). Eğitim programları ve öğretim (1. Baskı). İstanbul: Pegem Akademi
  52. Yayıncılık.
  53. Özsoy, Y. (1990). Türkiye’de özel eğitim. Eğitim Bilimleri I. Ulusal Kongresi, Ankara.
  54. Öztürk, M. (2011). Türkiye’de engelli gerçeği. İstanbul: Canda Özür Olmaz Derneği.
  55. Robson, C. ve Evans, P. (2005). Educating children with disabilities in developing countries:
  56. he role of data sets. Erişim tarihi: 04.03.2015, http://www.childinfo.org/files/
  57. childdisability_RobsonEvans2005.pdf.
  58. Saygı, M. (2007). Kuzey Kıbrıs’ta özel eğitim ve kaynaştırma. Millî Eğitim Dergisi, 1, ss.
  59. Seyyar, A. (2008). Sosyal siyaset terimleri (2. Baskı). Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
  60. Subaşıoğlu, F. (2008). Üniversitelerin Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümlerinin engellilik
  61. farkındalığı üzerine bir araştırma. Bilgi Dünyası Dergisi, 9(2), ss. 399-430.
  62. TÜİK (2010). Özürlülerin sorun ve beklentileri araştırması. Ankara: TÜİK Yayınları.
  63. U.S. Department of Education. (2014). he condition of education 2014. Erişim tarihi:
  64. 2015, http://nces.ed.gov/pubs2014/2014083.pdf.