Dergiler / KÜLLİYAT Osmanlı Araştırmaları Dergisi / 2020 / Sayı: 11

OSMANLI DEVLETİNİN SON RESMİ VAKANÜVİSİ ABDURRAHMAN ŞEREF EFENDİ’DEN AHMED MİDHAT EFENDİ BİYOGRAFİSİ

Sayfa
55–63
Yayın Tarihi
2020-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmayı önemli kılan bir diğer hususu ise hem biyografisi ele alınan Ahmed Midhat Efendi’nin hem de biyografiyi kaleme alan Abdurrahman Şeref Efendi’nin, Türk tarihi için hayli mühim kişiler olmasından dolayıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sadeleştirdiğimiz bu makale, Osmanlı Devleti’nin son resmî vakanüvisi Abdurrahman Şeref Efendi tarafından, Târîh-i Osmânî Encümeni Mecmuası’nın 1 Şubat 1328 tarihli 18.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sayısında yayınlanan, kendisinin de görevli bulunduğu Târîh-i Osmânî Encümeni âzâlarından Ahmed Midhat Efendi’nin vefatı dolayısıyla gerek tarihe kayıt düşmek, gelecek nesillere aktarılmasını sağlamak gerekse birlikte çalıştığı ilim insanı arkadaşına vefası gereği kaleme aldığı biyografik bir çalışmadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmayı önemli kılan bir diğer hususu ise hem biyografisi ele alınan Ahmed Midhat Efendi’nin hem de biyografiyi kaleme alan Abdurrahman Şeref Efendi’nin, Türk tarihi için hayli mühim kişiler olmasından dolayıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ahmed Midhat Efendi · Abdurrahman Şeref Efendi · Târîh-i Osmânî Encümeni Mecmuası

Özet

Sadeleştirdiğimiz bu makale, Osmanlı Devleti’nin son resmî vakanüvisi Abdurrahman Şeref Efendi tarafından, Târîh-i Osmânî Encümeni Mecmuası’nın 1 Şubat 1328 tarihli 18. Sayısında yayınlanan, kendisinin de görevli bulunduğu Târîh-i Osmânî Encümeni âzâlarından Ahmed Midhat Efendi’nin vefatı dolayısıyla gerek tarihe kayıt düşmek, gelecek nesillere aktarılmasını sağlamak gerekse birlikte çalıştığı ilim insanı arkadaşına vefası gereği kaleme aldığı biyografik bir çalışmadır. Abdurrahman Şeref Efendi makalesini yazarken gerektiğinde tenkit gerektiğinde takdir ifadeleri ile gerçeklikten ödün vermemiştir. Bu yönü ile sadece bir şahıs tanıtımından ibaret olmayan biyografik çalışma aynı zamanda bizlere Ahmed Midhat Efendi’nin yaşadığı döneme ilişkin aydınlatıcı bir perspektif sunmaktadır. Çalışmayı önemli kılan bir diğer hususu ise hem biyografisi ele alınan Ahmed Midhat Efendi’nin hem de biyografiyi kaleme alan Abdurrahman Şeref Efendi’nin, Türk tarihi için hayli mühim kişiler olmasından dolayıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜRMAN, S. (2020). OSMANLI DEVLETİNİN SON RESMİ VAKANÜVİSİ ABDURRAHMAN ŞEREF EFENDİ’DEN AHMED MİDHAT EFENDİ BİYOGRAFİSİ. KÜLLİYAT Osmanlı Araştırmaları Dergisi, Sayı: 11, 55–63. https://ajindex.com/articles/788105

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Cunbur, Müjgân (1981). “Tarih-i Osmani Encümeni Mecmuası”. Türk Ansiklopedisi. C. 30. Ankara: Milli Eğitim Basımevi. 46. Demiryürek, Mehmet (2003). Tanzimattan Cumhuriyete Bir Osmanlı Aydını Abdurrahman Şeref Bey (1853-1925). Ankara:
  2. Phoneix Yayınları.
  3. Demiryürek, Mehmet (2009). Son Vakanüvis Abdurrahman Şeref Efendi ile Osmanlı Tarihi Sohbetleri. İstanbul:
  4. Akademik Kitaplar Yayınları.
  5. Eldem, Halil Edhem (1928).“Fihrist-i Umumî”. İstanbul:
  6. Devlet Matbaası. Halkin, Leon Ernest (1989). Tarih Tenkidinin Unsurları. Çev. Bahaeddin Yediyıldız. Ankara:
  7. Türk Tarih Kurumu. Kodaman, Bayram ve Mehmet Ali Ünal (1996). Son Vakanüvis Abdurrahman Şeref Efendi Tarihi II. Meşrutiyet Olayları (1908-1909). Ankara:
  8. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Özcan, Abdülkadir (1988). “Abdurrahman Şeref”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. C. 1. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. 175. Özcan, Abdülkadir (2011) “Târîh-i Osmânî Encümeni”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. C. 40. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. 83-86.
  9. Şeref, Abdurrahman (1316). İlm-i Ahlâk. İstanbul:
  10. Darü't-Tıbaati'l Amire. Şeref, Abdurrahman (1327). “İfade-i Meram”. Tarih-î Osmani Encümeni Mecmuası. 1: 9-19.