Journals / KÜLLİYAT Osmanlı Araştırmaları Dergisi / 2020 / Sayı: 11

OSMANLI DEVLETİNİN SON RESMİ VAKANÜVİSİ ABDURRAHMAN ŞEREF EFENDİ’DEN AHMED MİDHAT EFENDİ BİYOGRAFİSİ

Pages
55–63
Publication Date
2020-08-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmayı önemli kılan bir diğer hususu ise hem biyografisi ele alınan Ahmed Midhat Efendi’nin hem de biyografiyi kaleme alan Abdurrahman Şeref Efendi’nin, Türk tarihi için hayli mühim kişiler olmasından dolayıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sadeleştirdiğimiz bu makale, Osmanlı Devleti’nin son resmî vakanüvisi Abdurrahman Şeref Efendi tarafından, Târîh-i Osmânî Encümeni Mecmuası’nın 1 Şubat 1328 tarihli 18.
📊
Key Findings & Data:Sayısında yayınlanan, kendisinin de görevli bulunduğu Târîh-i Osmânî Encümeni âzâlarından Ahmed Midhat Efendi’nin vefatı dolayısıyla gerek tarihe kayıt düşmek, gelecek nesillere aktarılmasını sağlamak gerekse birlikte çalıştığı ilim insanı arkadaşına vefası gereği kaleme aldığı biyografik bir çalışmadır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmayı önemli kılan bir diğer hususu ise hem biyografisi ele alınan Ahmed Midhat Efendi’nin hem de biyografiyi kaleme alan Abdurrahman Şeref Efendi’nin, Türk tarihi için hayli mühim kişiler olmasından dolayıdır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ahmed Midhat Efendi · Abdurrahman Şeref Efendi · Târîh-i Osmânî Encümeni Mecmuası

Özet

Sadeleştirdiğimiz bu makale, Osmanlı Devleti’nin son resmî vakanüvisi Abdurrahman Şeref Efendi tarafından, Târîh-i Osmânî Encümeni Mecmuası’nın 1 Şubat 1328 tarihli 18. Sayısında yayınlanan, kendisinin de görevli bulunduğu Târîh-i Osmânî Encümeni âzâlarından Ahmed Midhat Efendi’nin vefatı dolayısıyla gerek tarihe kayıt düşmek, gelecek nesillere aktarılmasını sağlamak gerekse birlikte çalıştığı ilim insanı arkadaşına vefası gereği kaleme aldığı biyografik bir çalışmadır. Abdurrahman Şeref Efendi makalesini yazarken gerektiğinde tenkit gerektiğinde takdir ifadeleri ile gerçeklikten ödün vermemiştir. Bu yönü ile sadece bir şahıs tanıtımından ibaret olmayan biyografik çalışma aynı zamanda bizlere Ahmed Midhat Efendi’nin yaşadığı döneme ilişkin aydınlatıcı bir perspektif sunmaktadır. Çalışmayı önemli kılan bir diğer hususu ise hem biyografisi ele alınan Ahmed Midhat Efendi’nin hem de biyografiyi kaleme alan Abdurrahman Şeref Efendi’nin, Türk tarihi için hayli mühim kişiler olmasından dolayıdır.

🔖

Cite This Article

GÜRMAN, S. (2020). OSMANLI DEVLETİNİN SON RESMİ VAKANÜVİSİ ABDURRAHMAN ŞEREF EFENDİ’DEN AHMED MİDHAT EFENDİ BİYOGRAFİSİ. KÜLLİYAT Osmanlı Araştırmaları Dergisi, Sayı: 11, 55–63. https://ajindex.com/articles/788105

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Cunbur, Müjgân (1981). “Tarih-i Osmani Encümeni Mecmuası”. Türk Ansiklopedisi. C. 30. Ankara: Milli Eğitim Basımevi. 46. Demiryürek, Mehmet (2003). Tanzimattan Cumhuriyete Bir Osmanlı Aydını Abdurrahman Şeref Bey (1853-1925). Ankara:
  2. Phoneix Yayınları.
  3. Demiryürek, Mehmet (2009). Son Vakanüvis Abdurrahman Şeref Efendi ile Osmanlı Tarihi Sohbetleri. İstanbul:
  4. Akademik Kitaplar Yayınları.
  5. Eldem, Halil Edhem (1928).“Fihrist-i Umumî”. İstanbul:
  6. Devlet Matbaası. Halkin, Leon Ernest (1989). Tarih Tenkidinin Unsurları. Çev. Bahaeddin Yediyıldız. Ankara:
  7. Türk Tarih Kurumu. Kodaman, Bayram ve Mehmet Ali Ünal (1996). Son Vakanüvis Abdurrahman Şeref Efendi Tarihi II. Meşrutiyet Olayları (1908-1909). Ankara:
  8. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Özcan, Abdülkadir (1988). “Abdurrahman Şeref”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. C. 1. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. 175. Özcan, Abdülkadir (2011) “Târîh-i Osmânî Encümeni”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. C. 40. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. 83-86.
  9. Şeref, Abdurrahman (1316). İlm-i Ahlâk. İstanbul:
  10. Darü't-Tıbaati'l Amire. Şeref, Abdurrahman (1327). “İfade-i Meram”. Tarih-î Osmani Encümeni Mecmuası. 1: 9-19.